Ένα μικρό διάλειμμα από τη λογοτεχνική έξαρση, γιατί τελικά υπάρχουν μερικά πράγματα που δεν μπορείς να τα εκφράσεις σωστά αν δεν τα πεις σε πρώτο ενικό και τα βάλεις στο στόμα κάποιου άλλου.

Θέλω να ξεκαθαρίσω από την αρχή ένα πράγμα: ΧΕΣΤΗΚΑ για την ΕΡΤ. Έχουν κλείσει ένα σωρό επιχειρήσεις στην Ελλάδα, έχουν μείνει χιλιάδες άνθρωποι άνεργοι και το κλείσιμο μιας επιχείρησης, ακόμα και μιας τόσο μεγάλης και ιστορικής επιχείρησης, από μόνο του δεν αρκεί για να με συγκινήσει. Ειδικά όταν όλοι ξέρουμε ότι εκεί μέσα έχουν γίνει αρκετά σκάνδαλα για να γεμίσουν τόμους ολόκληρους από κουτσομπολίστικα περιοδικά.

Βέβαια, ο μέσος μαλάκας όταν ακούει «έκλεισε η ΕΡΤ» σκέφτεται «στα παπάρια μου, έκλεισε ένα κανάλι που δεν έβλεπα ποτέ». Όχι, μικρέ μου μαλάκα, δεν είναι τόσο απλό. Η ΕΡΤ δεν είναι μόνο τηλεόραση. Είναι και ραδιόφωνο. Και ένα τεράστιο αρχείο. Και δύο μουσικά σχήματα. Και ένα σωρό προγράμματα για τους ομογενείς. Είναι πολλά περισσότερα από «ένα κανάλι που δεν έβλεπες ποτέ».

Αλλά ακόμα και έτσι να ήταν, να ήταν ένα μικρό, αδιάφορο κανάλι. Μήπως αυτό που έχει σημασία δεν είναι το ότι έκλεισε η ΕΡΤ, αλλά το ΠΩΣ έκλεισε; Χμμμ, ίσως δε σου μάθανε αυτό το κεφάλαιο. Πάμε λοιπόν να δούμε πώς έκλεισε η ΕΡΤ.

– Ένα γκρουπ από καλούς ανθρώπους, που συνηθίζουμε να αποκαλούμε με το γελοίο όνομα «Τρόικα», ζήτησε να απολυθεί κόσμος από το ελληνικό Δημόσιο. Πολύς κόσμος.

– Η κυβέρνηση, για να ανταποκριθεί σε αυτό το αίτημα, είπε να θυσιάσει όοοοοοοοοοοοοοοοολους τους επίορκους δημόσιους υπαλλήλους που τάιζε τόσα χρόνια.

– Μόνο που το πράγμα δεν ήταν τόσο απλό, γιατί δεν ήταν αρκετοί οι επίορκοι. Άσε που ήταν ολόκληρη διαδικασία να τους διώξεις. Άρα, έπρεπε να βρεθούν κι άλλοι υπάλληλοι να θυσιαστούν.

– Τότε ήταν που τους ήρθε η ιδέα: «Το βρήκα, ας κλείσουμε την ΕΡΤ. Έχει δυόμισι χιλιάδες υπαλλήλους, είναι τίγκα στα σκάνδαλα και δε θα ανοίξει ρουθούνι, γιατί δεν ασχολείται κανείς μαζί της». Γαμάτη ιδέα, συμφώνησαν.

– Πώς θα την υλοποιούσαν, όμως; Τελικά ήταν πανεύκολο: Με μία πράξη νομοθετικού περιεχομένου (που μπορεί να εκδοθεί ΜΟΝΟ σε έκτακτες περιστάσεις και ΜΟΝΟ για εξαιρετικά σοβαρά ζητήματα). Χάρη σε αυτήν την πράξη, η ΕΡΤ σήμερα αποτελεί παρελθόν. Μέσα σε μία μέρα. Μιλάμε για καταπληκτικό σχέδιο – αν ήταν σε όλα τόσο οργανωμένη η κυβέρνηση, θα συναγωνιζόμασταν την Ελβετία.

Ας δούμε τώρα τι είναι η «πράξη νομοθετικού περιεχομένου». Είναι ένας τρόπος να εφαρμόζει μία κυβέρνηση το «αποφασίζομεν και διατάσσομεν» της χούντας χωρίς να χρειαστεί να καταλύσει το Σύνταγμα. Για να το πω πιο απλά: Η χούντα πριν αρχίζει να επιτελεί το θεάρεστο έργο της καταλύει το Σύνταγμα. Η «δημοκρατική» κυβέρνηση δεν καταλύει το Σύνταγμα πρακτικά, αλλά το καταλύει ουσιαστικά, με κολπάκια σαν αυτό. Αυτό πρέπει να λέγεται «αντισυνταγματική δημοκρατία», ή τουλάχιστον έτσι το βάφτισα εγώ.
Άρα, τι έγινε χθες; Με μία εντελώς παράνομη, εντελώς αντισυνταγματική απόφαση, μέσα σε λίγες ώρες, η κυβέρνηση έκλεισε τη δημόσια ραδιοτηλεόραση. Το επαναλαμβάνω για τους πιο αργόστροφους αναγνώστες του μάταιου τούτου blog: «ΜΕ ΜΙΑ ΕΝΤΕΛΩΣ ΠΑΡΑΝΟΜΗ, ΑΝΤΙΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΗ ΑΠΟΦΑΣΗ».
Επομένως, δε με νοιάζει τι θα πεις για την ΕΡΤ και τους εργαζομένους της. Δε με νοιάζει αν σου άρεσε το πρόγραμμά της ή όχι. Δε με νοιάζει αν τη «Ραδιοτηλεόραση» δεν τη διάβαζαν ούτε αυτοί που την έγραφαν. Δε με νοιάζει αν δεν άκουσες ποτέ ΕΡΑ ΣΠΟΡ στη σκοπιά σε ένα ακριτικό νησί που δεν έπαιζε κανέναν άλλο ελληνικό σταθμό, παρά μόνο τούρκικους.

Με νοιάζει όμως να παραδεχτείς ότι όλο αυτό που έγινε ήταν ΕΝΤΕΛΩΣ ΠΑΡΑΝΟΜΟ. Και ως τέτοιο, να το καταδικάσεις, Και να αντιδράσεις σε αυτό. Αν θέλεις να θεωρείσαι δημοκράτης, δεν μπορείς παρά να καταδικάζεις κάθε φασιστική και εκ των πραγμάτων απολύτως παράνομη ενέργεια, ακόμα και αν συμφωνείς με το αποτέλεσμά της.

Ή μήπως «ο σκοπός αγιάζει τα μέσα»; Όχι, φίλε μου. Όχι στη Δημοκρατία. Στη Δημοκρατία ο σκοπός είναι σκοπός και υποχωρεί μπροστά στους νόμους.

Και εν πάση περιπτώσει, αν έχει καταλυθεί η Δημοκρατία και επισήμως στη χώρα, να μου το πείτε κι εμένα να πάψω να γκρινιάζω και να πάω να ληστέψω καμία τράπεζα. Καθόλου δε θα με χάλαγε.

Αλλά για όνομα του καπιταλισμού, αποφασίστε τελικά αν έχουμε Δημοκρατία ή όχι. Να ξέρουμε κι εμείς να πράξουμε αναλόγως.
Advertisements