Έχω έναν σκύλο που τον λένε Έλληνα.

Είναι το πιο άτακτο από τα σκυλιά μου. Δεν υπακούει στις εντολές μου. Του λέω να κάτσει κάτω και χοροπηδάει δεξιά κι αριστερά. Του λέω να μείνει ήσυχος και γαβγίζει. Σπάει πράγματα μέσα στο σπίτι. Κατουράει στο χαλί του σαλονιού.

Τις προάλλες είπα να παίξω λίγο μαζί του. Του πέταξα ένα παιχνίδι και του είπα να μου το φέρει πίσω. Όμως αυτός δεν το έφερε πίσω. Έκατσε στη γωνία του και το δάγκωνε, μέχρι που το κατέστρεψε. «Κακό σκυλί, Έλληνα», του είπα.

Χθες, εκεί που έτρωγα, ανέβασε τη μουσούδα του πάνω στο τραπέζι και παρακαλούσε να του δώσω κάτι. «Κάτσε κάτω, Έλληνα», του φώναξα. «Δε ντρέπεσαι να ζητιανεύεις φαγητό;». Κι έτσι τον άφησα νηστικό χθες. «Κακό σκυλί, Έλληνα», του είπα.

Μια άλλη μέρα είχε έρθει ένας φίλος στο σπίτι. Όλα τα άλλα σκυλιά καθόντουσαν ήσυχα, όμως ο Έλληνας του γάβγιζε άγρια. Δε σταματούσε με τίποτα. Αναγκάστηκα να τον κλείσω στο μπαλκόνι. «Γιατί δεν κάθεσαι ήσυχα όπως τα άλλα σκυλιά;», τον μάλωσα. «Κακό σκυλί, Έλληνα», του είπα.

Όταν ήταν κουτάβι, όλα αυτά ήταν πολύ χαριτωμένα. Όμως είναι λες και αυτό το σκυλί δε μεγάλωσε ποτέ. Ό,τι αταξίες έκανε σαν κουτάβι, τις ίδιες κάνει και τώρα.

Αλλά δεν τον μαλώνω συνέχεια. Καμιά φορά που τρίβει τη μουσούδα του πάνω μου, τον χαϊδεύω στοργικά. Και αν κάποια φορά κάνει κάτι καλό (να, την προηγούμενη βδομάδα εκεί που καθόμουν μου έφερε τις παντόφλες στην πολυθρόνα), τον επιβραβεύω. Μόνο με χάδια όμως, ποτέ με τροφή. Γιατί αλλιώς θα κακομάθει και θα ζητάει συνέχεια φαγητό.

Καμιά φορά νιώθω πως αυτό το σκυλί με μισεί. Και αναρωτιέμαι γιατί. Εγώ δεν τον ταΐζω; Δε θα έπρεπε να νιώθει ευγνωμοσύνη; Από το δρόμο τον πήρα και τον υιοθέτησα, κι αυτός με κοιτάει με ένα βλέμμα απαξίωσης. Δεν το καταλαβαίνω αυτό το σκυλί.

Μου έχουν πει ότι τα σκυλιά έχουν ένστικτο με τους ανθρώπους. «Κάτι θα του έχεις κάνει για να σε μισεί», μου λένε. Αλλά τι; Επειδή του μιλάω αυστηρά; Για να μάθει το κάνω. Στο ίδιο σπίτι ζούμε, πρέπει να τηρούνται κάποιοι κανόνες. Και τους κανόνες τους βάζω εγώ, ως αφεντικό.

Το χειρότερο είναι ότι έχει αρχίσει να ξεσηκώνει και τα άλλα σκυλιά εναντίον μου. Τα βλέπω να κάθονται όλα μαζί και νομίζω πως συνωμοτούν. Είναι άδικο.

Αλλά τι να κάνω; Σκυλιά είναι. Δεν είναι άνθρωποι. Δεν μπορείς να επιχειρηματολογήσεις μαζί τους. Μόνο να τα τιμωρείς ή να τα επιβραβεύεις για να καταλάβουν αν αυτό που έκαναν είναι σωστό ή λάθος. Μόνο να τους λες «καλό σκυλάκι» ή «κακό σκυλί». Και να ελπίζεις ότι θα καταλάβουν.

Advertisements