Δεν έχω πολλά να πω σήμερα. Αυτό το post είναι αποκλειστικά και μόνο προμόσιον. Του εαυτού μου, και μερικών άλλων. Σιχαίνομαι το προμόσιον, για να πω την αλήθεια. Τόσο να το κάνω, όσο και να μου το κάνουν. Αλλά μερικές φορές είναι για καλό σκοπό, οπότε παραβλέπεις την ενοχλητική πρακτική του και εστιάζεις στο περιεχόμενο. Και αν είναι καλό το περιεχόμενο, ξεχνάς όλα τα άλλα.

Το πρώτο που θέλω να σας παρουσιάσω είναι το διήγημά μου που δημοσιεύεται στο ONE:STORY σήμερα, με τίτλο «Όταν ο Θεός κάνει σχέδια». Διαβάστε το με δική σας ευθύνη, και φροντίστε να προμηθευτείτε κανα-δυο χαρτομάντιλα να υπάρχουν. Δεκτή ασφαλώς πάσης φύσεως κριτική, ειδικά αρνητική.

Το δεύτερο είναι η συλλογή μικροδιηγημάτων Tweet Stories, η οποία περιλαμβάνει 371 διηγήματα, η έκταση των οποίων δεν ξεπερνά τους 140 χαρακτήρες το καθένα. Και αν νομίζετε πως σε 140 χαρακτήρες δε χωράει ένα διήγημα, ξανασκεφτείτε το. Κάπου στο τέλος θα βρείτε και το δικό μου μικροδιήγημα.

Με το τρίτο δεν έχω προσωπικά καμία σχέση, όμως είναι μία προσπάθεια που νομίζω πως αξίζει να προωθηθεί. Πρόκειται για το Ανθολόγιον Ιστολόγιον, μία συλλογή από 91 κείμενα, γραμμένα από επτά γνωστούς (και αγαπημένους) bloggers. Ομολογώ πως δεν το έχω διαβάσει ακόμα, αλλά σίγουρα θα βρω χρόνο μέσα στο καλοκαίρι για να το κάνω – τι σκατά την έχουμε την ανεργία άμα δεν μπορούμε να βρούμε χρόνο να διαβάσουμε ένα βιβλίο;

Σε αυτό το σημείο, το πρόγραμμα telemarketing έφτασε στο τέλος του. Ακολουθεί η συνέχεια της ταινίας «Εφιάλτης στο δρόμο με τους φασίστες».

Advertisements