Απογοήτευση. Όχι για τους γνωστούς λόγους. Σήμερα μαζεύτηκαν στο Σύνταγμα περισσότεροι από ποτέ. Αλλά και πάλι, ο κόσμος άντεξε περισσότερο απ’ό,τι συνήθως, αλλά απωθήθηκε και πάλι. Τι πετύχαμε τελικά; Τίποτα σημαντικό, φοβάμαι. Δεν είδα να ιδρώνει τ’αυτί τους.

Βουλή. Ένα κτίριο που βρίσκεται σε δύο κόσμους ταυτόχρονα. Στον δικό μας κόσμο, με τις φωνές και τις διαμαρτυρίες μας, και στον κόσμο των βουλευτών, με τα μέτρα και τις μεγαλοστομίες τους.

Γιορτή. Ναι, σήμερα θα μπορούσε να είναι γιορτή. Γιορτή της δημοκρατίας. Τι πιο δημοκρατικό από έναν ολόκληρο λαό που ξεσηκώνεται για τα δικαιώματά του;

Δακρυγόνα. Δυστυχώς, στη μάχη των λέξεων που αρχίζουν από «Δ», τα «Δακρυγόνα» νίκησαν και πάλι με άνεση τη «Δημοκρατία».

Ελπίδα. Υπάρχει. Όταν ολόκληρες ομάδες κουκουλοφόρων αναχαιτίζονται από απλούς πολίτες που θέλουν να διαδηλώσουν ειρηνικά, υπάρχει ελπίδα.

Ζωή. Γι’αυτήν παλεύουμε. Ο καθένας για τη δική του, και πιο σπάνια όλοι για όλων. Αλλά αν ζεις μόνο για τον εαυτό σου και όχι για τους άλλους, τι ζωή είναι αυτή;

Ηλιθιότητα. Είναι ανίκητη, το ξέρουμε. Αν, όμως, δεν είναι ηλιθιότητα και είναι προβοκάτσια; Παραμένει ανίκητη;

Θύματα. Υπάρχουν πολλά, και ήταν σήμερα στο Σύνταγμα. Μαζί τους διαδήλωναν και θύτες, παριστάνοντας κι αυτοί τα θύματα. Να ξέρεις, αυτοί που φωνάζουν περισσότερο είναι συνήθως οι θύτες.

Ίσως. Αυτό το «ίσως» μας κρατάει. Ίσως όλα αυτά να πάνε στράφι, αλλά «ίσως» να καταφέρουμε να αλλάξουμε και κάτι.

Καταστολή. Είναι ο τρόπος του κράτους να σου δείξει ποιος κάνει κουμάντο εδώ πέρα. Όχι εσύ, βλάκα λαέ. Εμείς, που είχες τη φαεινή ιδέα να ψηφίσεις. Κι αν το μετάνιωσες χεστήκαμε, περίμενε μέχρι τις επόμενες εκλογές.

Λεφτά. Υπάρχουν, πώς δεν υπάρχουν. Απλά υπάρχουν για να καλύπτουν τα έξοδα των δακρυγόνων και όχι άχρηστων πραγμάτων όπως η παιδεία και η υγεία. Αχάριστοι άνθρωποι.

Μπαχαλάκηδες. Κουκουλοφόροι. Γνωστοί-άγνωστοι. Ασφαλίτες. Πες τους όπως θες, το ίδιο είναι. Ο ρόλος τους στις πορείες νευραλγικός. Είναι το οξυγόνο του ΜΑΤατζή και το δακρυγόνο του διαδηλωτή.

Νεύρα. Πολλά νεύρα. Πολλοί τσακωνόντουσαν μεταξύ τους για ψύλλου πήδημα. Ένταση. Ένταση και νεύρα που διοχετεύονται σε λάθος κανάλια.

Ξύλο. Το είδα μπροστά μου, μέσα στην πλατεία Συντάγματος. Το προκάλεσαν κουκουλοφόροι, κατά πάσα πιθανότητα Χρυσαυγίτες. Μετά ο κόσμος τους απώθησε. Το σχέδιο Α απέτυχε, αλλά το σχέδιο Β είχε μόλις ξεκινήσει να εφαρμόζεται.

Οργάνωση. Δυστυχώς, οι μόνοι που τη διαθέτουν είναι οι «κουκουλοφόροι» και τα συνδικάτα, οι δύο ανοιχτές πληγές κάθε διαδήλωσης.

Πολυνομοσχέδιο. Πέρασε χωρίς πρόβλημα από τη Βουλή. Λες και δε μας άκουγε κανείς εκεί έξω να φωνάζουμε. Λες και δεν τους νοιάζει. Λες και νομίζουν ακόμα ότι απολαμβάνουν την στήριξή μας.

Ριοπάν. Δεν ξέρω καν σε τι χρησιμεύει ως φάρμακο. Αλλά είναι πολύ χρήσιμο αν σκοπεύεις να κατέβεις σε πορεία διαμαρτυρίας.

Σιωπή. Αν δεν κατέβηκες σήμερα στην πορεία, καλύτερα μη μιλήσεις. Αν δεν ήσουν εκεί, δεν είδες τι έγινε. Μη μιλάς. Άκου αυτούς που ήταν εκεί.

Τρομοκρατία. Δε θα περάσει. Ο κόσμος είναι πλέον υποψιασμένος. Δε φοβάται όσο παλιά. Η εποχή της τρομολαγνείας πέρασε, ας ελπίσουμε ανεπιστρεπτί.

Υπερβολή. Κακό πράγμα να υπερβάλλεις. Αλλά ακόμα χειρότερο να μειώνεις κάτι σημαντικό. Πόσοι κατέβηκαν σήμερα στο Σύνταγμα; Πριν απαντήσεις, βεβαιώσου ότι ξέρεις να μετράς.

Φωτιά. Είναι άραγε πιο σημαντική όταν τυλίγει ένα φυλάκιο έξω από τη Βουλή ή όταν τυλίγει έναν απελπισμένο άνθρωπο με χρέη σε τράπεζες;

Χρυσαυγίτες. Το άλας των διαδηλώσεων. Παντού φέιγ βολάν της Χρυσής Αυγής, παντού μαυροντυμένοι τύποι με ξυρισμένα κεφάλια. Διαδήλωναν κι αυτοί ειρηνικά, με τα καδρόνια στα χέρια.

Ψέμα. Θα το πεις μία, και θα πιάσει. Θα το πεις δύο, και θα βάλει τους άλλους σε υποψίες. Θα το πεις τρεις, και δεν θα υπάρχουν πια αρκετοί βλάκες να σε πιστέψουν.

Ωραία. Και τώρα; Τώρα συνεχίζουμε. Πρέπει να τους τρομάξουμε. Γιατί ξέρεις τι λένε: Κόρακας κοράκου μάτι δε βγάζει. Αν τρομάξουν όμως τα κοράκια, θα τυφλωθούν αναμεταξύ τους για να γλιτώσουν το τομάρι τους. Ας τους τρομάξουμε λίγο περισσότερο την επόμενη φορά, λοιπόν.

Advertisements