Χθες το βράδυ είχα να πάω στη Νέα Σμύρνη για ποτό με άγνωστη παρέα (η οποία αποδείχθηκε εξαιρετική). Οπότε, λέω: «Δεν πάω 2 ώρες νωρίτερα, να βγάλω και καμία φωτογραφία;». Και ήταν μία από τις σπάνιες καλές ιδέες μου, όπως αποδεικνύουν τα παρακάτω πειστήρια.

(έξω από το άλσος της Νέας Σμύρνης. Κάπου έχασα το νόημα. Δεν κατάλαβα τίποτα.)

(Στην οδό Πλαστήρα. Πιο φτηνός; Γϊνεται. Πιο γραφικός; Δε γίνεται!)

(κάπου εκεί κοντά. Δεν ξέρω αν το καλύπτει το ταμείο μου αυτό το φάρμακο.)

(έξω από το άλσος της Νέας Σμύρνης. Θάνατος στα ξυπνητήρια!)

(στην οδό Κράτητος – θυμάμαι το όνομα, γιατί νόμιζα πως έγραφε «οδός Ακράτητος» και αναρωτιόμουν τι δουλειά είχε ο Ακράτητος στη Νέα Σμύρνη. Νέα μόδα: Engreek, το αντίθετο των greeklish – γράφουμε αγγλικές λέξεις με ελληνικούς χαρακτήρες.)

(στον ίδιο τοίχο, λίγο παραδίπλα. Διαχρονικό.)

(έξω από ένα Λύκειο – το 30, αν θυμάμαι καλά. Εδώ υπάρχει και background: στα αριστερά, ο ίδιος καλλιτέχνης έχει γράψει το εξής φοβερό: «Ακούω Ζαμπέτα και γουστάρω καλτσοδέτα». Το οποίο δεν το έχω απαθανατίσει, γιατί είχε παρκάρει ακριβώς μπροστά ένα βαν και δε φαινόταν τίποτα. Dammit.)

(κάπου κοντά στο ίδιο σχολείο. Σαρδαμ; Δε νομίζω…)

(στον ίδιο τοίχο. Αυτό θα έπρεπε να είναι το θέμα της Έκθεσης στις πανελλαδικές – άκου «αυτομόρφωση»…)

(στην κεντρική πλατεία της Νέας Σμύρνης. Είναι ανάγκη να βάλω φωτιά στον καναπέ για να βγω στο δρόμο; Κρίμα, τόσα λεφτά δώσαμε…)

(αυτό δε θυμάμαι που το βρήκα. Κάθε λιμάνι και καημός, κάθε καημός και δάκρυ.)

(σε είσοδο πολυκατοικίας. Ο καλλιτέχνης αναφέρεται προφανώς στον Μπόμπαν Γιάνκοβιτς, παλιό μπασκετμπολίστα του Πανιωνίου που έχει πεθάνει εδώ και κάτι χρόνια, μετά από έναν σοβαρό τραυματισμό στο κεφάλι, που προκλήθηκε όταν χτύπησε εν βρασμώ ψυχής το κεφάλι του στην βάση της μπασκέτας, μετά από μια άδικη απόφαση ενός διαιτητή σε αγώνα Πανιωνίου-Παναθηναϊκού. Το θυμάμαι γιατί το είδα live.)

(Στην πόρτα ενός γκαράζ. Μου αρέσουν οι άνθρωποι που λένε τα πράγματα με τ’όνομά τους.)

Advertisements