Θα παραδεχτώ κάτι που δε με τιμά ιδιαίτερα: Μέχρι πριν λίγες ώρες, δεν είχα ιδέα πού έπεφτε το Κουκάκι. Το ανακάλυψα τυχαία, όταν βρέθηκα εκεί από σπόντα το απόγευμα. Μετά από μία αναγνωριστική βόλτα μίας ώρας και 6 φωτογραφίες, αποφάσισα ότι θα επιστρέψω σύντομα. Οπότε, δείτε τις σημερινές φωτογραφίες σαν πρόλογο γι’αυτό που θα ακολουθήσει σύντομα, και θα είναι το κυρίως θέμα. Πάμε;

(Αστρική σκόνη στα κύτταρά μου; Πρέπει να το πάρω απόφαση μια μέρα και να τα ξεσκονίσω επιτέλους. Αράχνες θα πιάσουν.)

(Αυτό χρειάστηκε να το ψάξω στο Google για να το καταλάβω: Είναι απόσπασμα από τον «Άμλετ». Και πάλι, βέβαια, δε βγάζει και πολύ νόημα, αλλά είναι ωραίο να σκέφτεσαι ότι ο Σέξπιρ κυκλοφορεί ελεύθερος κάπου στην Αθήνα.)

(Θα μπορούσε να γίνει και ταινία: Ο Μέορας και το Μεόρι του. Κατά το «Ο Πέτρος και τα Κορίτσια του». Αλλά στο πιο μελό.)

(Να γιατί η βλακεία είναι αήττητη: Γιατί οι βλάκες πάνε και τη διαδίδουν σε εθελοντική βάση, ενώ οι σοφοί θέλουν ένα σκασμό λεφτά για να διαδώσουν τη γνώση. Έτσι λειτουργεί ο κόσμος.)

(Τι κόλλημα κι αυτό, να πρέπει να περνάνε όλοι οι νέοι δρόμοι πάνω στα ερείπια των παλιών…Δηλαδή τόσο δύσκολο είναι να κάνουμε μια παράκαμψη, να τον φτιάξουμε αλλού τον δρόμο;)

(Τελικά, ο Μόλντερ έκανε λάθος: Η αλήθεια βρίσκεται εδώ μέσα.)

Advertisements