Κάθε φορά που πηγαίνω για φωτογραφίες στα Εξάρχεια, νιώθω σαν να κλέβω γλειφιτζούρι μέσα απ’τα χέρια μωρού. Σε όλες τις άλλες περιοχές, μπορεί να μου πάρει και μία ώρα να βρω κάτι που να μου τραβήξει την προσοχή. Στα Εξάρχεια, σε μία ώρα μπορώ να βγάλω και 50 φωτογραφίες. Άσε που είναι η μοναδική περιοχή που το φωτογραφικό υλικό ανανεώνεται τόσο συχνά. Να μην είχε και τόσους μπάτσους…Καλά θα ήταν.

Επειδή έβγαλα πολλές φωτογραφίες σήμερα (ναι, ξεπεράσαμε τις 200 στο σύνολο!!!), θα τις δημοσιεύσω σε δύο δόσεις. Αφενός για να μην «βαρύνω» πολύ αυτό το post, και αφετέρου επειδή ένας πιστός και τίμιος αργόσχολος σαν εμένα δε χάνει ποτέ μια ευκαιρία να βγάλει και το αυριανό post χωρίς να ιδρώσει. Εξάλλου, αρκετά ίδρωσα σήμερα.

Πάμε λοιπόν για το πρώτο μέρος:

(Πίσω από το γήπεδο της Λεωφόρου. Πού να το φανταζόταν ο Καρτέσιος ότι κάποτε τα αποφθέγματά του θα συνυπήρχαν στον ίδιο τοίχο με το «Στον Περαία ήρθε στόλος και γαμούσε τη μαμά σας ασυστόλως».)

(Οδός Αρματολών και Κλεφτών. Αν είναι έτσι, τότε γιατί δεν έχουμε κι εμείς τόσο προχωρημένα γκατζετάκια ρε γαμώτο;)

(Λίγο πιο πάνω, προς τον Λυκαβηττό. Μη με ρωτήσετε γιατί το έβγαλα. Just because.)

(Νομίζω στην Ασκληπιού. Χαμογέλα! Τόσες κάμερες σε βλέπουν, μη βγεις χάλια!)

(Σε ένα αδιέξοδο  προς τον Λυκαβηττό. Αν είχα ένα μαύρο σπρέι πρόχειρο θα διόρθωνα το προφανές λάθος (in αντί για on).)

(Αυτό σίγουρα στην Ασκληπιού ήταν. Πού κολλάνε τα ΜΑΤ με το ΚΚΕ;)

(και ναι, είμαστε ακόμα στην Ασκληπιού. Λατρεύω τους διαλόγους με σοβαρή επιχειρηματολογία.)

(όχι στην Καλλιδρομίου, στην επόμενη κάθετη της Ασκληπιού που δε θυμάμαι πώς τη λένε. Εγώ δεν κυνηγάω καριέρα, μάλλον αυτή με κυνηγάει. Αλλά δε μ’έχει πιάσει ακόμα.)

(Μπαίνουμε λίγο πιο βαθιά στα Εξάρχεια. Κάθετη της Καλλιδρομίου, κοντά στο χοιροστάσιο. Το αστυνομικό τμήμα, ντε. Αγαπάμε Γενιά του Χάους.)

(σε εγκαταλελειμένο κτίριο στην Ιπποκράτους. Πολύ θα ήθελα κάποιος να με στείλει στον άλλο κόσμο. Όχι, κάτσε, αυτό ακούστηκε περίεργα.)

Αύριο: Καλλιδρομίου και γύρω δρόμοι.

Advertisements