Κυριακή, η μέρα που ξεκουράστηκε ο Θεός από το εξοντωτικό (αλλά και ανούσιο) έργο της Δημιουργίας, η μέρα που διεξάγονται τα σημαντικότερα ποδοσφαιρικά παιχνίδια, η μέρα που γίνονται κάθε τόσο εκλογές…Και φυσικά η μέρα που όλοι οι αργόσχολοι εφοδιάζονται με (κατ’ ευφημισμόν) εφημερίδες και κατασκηνώνουν σε κάποια καφετέρια, ξεφυλλίζοντας αδιάφορα τις ασπρόμαυρες σελίδες τους. Ναι, η Κυριακή είναι μια πολύ σημαντική μέρα.

Τόσο σημαντική, που πιστεύω ότι είναι εντελώς ηλίθιο να την περάσεις αγκαλιά με μία εφημερίδα. Γι’αυτό κι εγώ έκανα κάτι άλλο: Βόλτα στο Μοναστηράκι, φυσικά με στάσεις στα παλαιοβιβλιοπωλεία, ώστε να βρω κάτι της προκοπής να διαβάσω. Και πιστέψτε με, βρήκα πολλά τέτοια.

Με περιορισμένο μπάτζετ, λόγω οικονομικής κρίσης, αρκέστηκα σε πολύ συγκεκριμένες αγορές. Όχι, δυστυχώς δεν μπόρεσα να αγοράσω το άλμπουμ της Ρanini για το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 1988 με όλα τα αυτοκόλλητα συμπληρωμένα, γιατί έκανε 30 ευρώ. Αλλά μεταξύ μας, και να τα είχα, δύσκολα θα τα επένδυα σε κάτι τέτοιο.

Συνολικά αγόρασα τρία βιβλία και ένα περιοδικό, τα οποία κόστισαν συνολικά το αστρονομικό ποσό των 8,5 ευρώ. Διαβάζοντας παρακάτω τις αγορές μου, πιθανόν να καταλάβετε κι εσείς αυτό που εγώ ξέρω εδώ και χρόνια: Ότι ο εγκέφαλός μου είναι ελαττωματικός. Το πρόβλημα είναι ότι έχει λήξει η εγγύηση και δε μου τον αλλάζουν. Πουτάνα γραφειοκρατία.

Ξεκινάμε, λοιπόν, από την λιγότερο παράλογη αγορά. Είναι ένα βιβλίο με δοκίμια του Ουμπέρτο Έκο, σχετικά με τα ΜΜΕ, τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και άλλα τέτοια ενδιαφέροντα. Ο τίτλος του βιβλίου είναι ‘Σημειώματα’, και εκδόθηκε το 1990 από τον Εκδοτικό Οργανισμό Θεσσαλονίκης. Μου αρέσουν οι προβληματισμοί και οι σκέψεις του Έκο, έστω κι αν συνήθως το συμπέρασμά του είναι ότι και οι δύο πλευρές έχουν τα δίκια τους και δεν μπορεί να αποφασίσει τι είναι καλύτερο τελικά. Πρέπει να είναι ωραίος τύπος.

Πάμε τώρα στο περιοδικό. Είναι το τεύχος #0 (!) του περιοδικού Γκραν Γκινιόλ, της περίφημης Jemma Ρress, με τον χαρακτηριστικό υπότιτλο ‘Η τέχνη του αισθητικά ακραίου’. Περιέχει κάποια πολύ καλά κόμικς (αδυναμία μου οι μονοσέλιδες ιστορίες του Dοuglas Ρaszkiewicz) και πολλά ενδιαφέροντα άρθρα, κυρίως από τον χώρο του gοthic, αλλά και ένα καταπληκτικό αφιέρωμα στους Τούρκους υπερήρωες των κόμικς! Ανεκτίμητο τεύχος!

Καθώς προχωράμε, η τρέλα όλο και αυξάνεται. Γιατί μπορεί να είμαστε στη μέση του καλοκαιριού, αυτό όμως καθόλου δε με εμπόδισε να πάρω ένα βιβλίο με τίτλο ‘Άγιε Βασίλη, Δεν Είσαι Καθόλου Εντάξει!’. Το βιβλίο, που κυκλοφόρησε το 1991, αποτελείται από 100 πραγματικά γράμματα που έστειλαν παιδιά από την Ιταλία στον Άγιο Βασίλη. Μόνο που αυτά τα γράμματα δε φτάσανε ποτέ στη Λαπωνία, αλλά κατέληξαν σε μία ειδική υπηρεσία του ιταλικού ταχυδρομείου, που συγκεντρώνει αυτά τα γράμματα και απαντά στα παιδιά. Εκεί τα βρήκαν δύο δημοσιογράφοι της ‘Reppublica’ και σταχυολόγησαν τα πιο συγκινητικά, αστεία και αθώα γράμματα. Ακούγεται γελοίο, αλλά αν δεν το διαβάσετε δεν μπορείτε να καταλάβετε.

Και το καλύτερο το άφησα για το τέλος: Σε ένα σκονισμένο ράφι βρήκα ένα μικρό βιβλιαράκι με τον τίτλο ‘Οι 300 της Βουλής των Ελλήνων’, με ένα σκίτσο του Σπύρου Ορνεράκη στο εξώφυλλο και το έμβλημα της ‘Καθημερινής’ από κάτω. Και μαντέψτε τι περιέχει αυτό το βιβλιαράκι: Τον βίο και την πολιτεία των 300 κυρίων και κυριών που εξελέγησαν βουλευτές στις εκλογές του…1977!!! Κουφαθήκατε; Πάντως, είναι μια πολύ προσεγμένη έκδοση για την εποχή της, με πλήρη στοιχεία των βουλευτών και φωτογραφίες του καθενός ξεχωριστά. Και πρέπει να σας πω ότι αρκετοί από αυτούς τους 300 βρίσκονται ακόμα στην πολιτική ζωή της χώρας.

Αλλά αυτό θα το καταλάβετε καλύτερα αύριο, που σας ετοιμάζω μια έκπληξη… En garde!

Advertisements