Η ποδοσφαιρική χρονιά έφτασε στο τέλος της επισήμως εδώ και δύο εβδομάδες, με τη διεξαγωγή του τελικού του Champions League – με εξαίρεση κάτι Φινλανδίες, κάτι Νορβηγίες και τέτοια, που συνεχίζονται όλο το καλοκαίρι. Αλλά ποιος ασχολείται με αυτά τα πρωταθλήματα εκτός από τους καμμένους παίκτες του Στοιχήματος, που μπορούν να σου απαγγείλουν απνευστί τα τελευταία 10 αποτελέσματα της Γκέφλε;

Θα ήθελα, λοιπόν, να αναφερθώ σε δέκα ομάδες που, για τον ένα ή τον άλλο λόγο, ξεχώρισαν τη φετινή χρονιά με τις επιδόσεις τους στα εγχώρια πρωταθλήματά τους. Η αντίστροφη μέτρηση ξεκινά τώρα:

10. Παρτιζάν Βελιγραδίου (Фудбалски клуб Партизан)

Η θρυλική ομάδα του Βελιγραδίου κατέκτησε το πρωτάθλημα Σερβίας. Σιγά το νέο, θα μου πείτε. Και με το δίκιο σας, ίσως, καθώς πρόκειται για το 21ο πρωτάθλημα που κατακτά, και δεύτερο συνεχόμενο. Αλλά δεν μπορεί κανείς να αγνοήσει το γεγονός ότι η Παρτιζάν κατέκτησε το φετινό πρωτάθλημα με διαφορά 19 (!!!) βαθμών από τη δεύτερη Βοϊβόντινα, ενώ ο αιώνιος αντίπαλός της, Ερυθρός Αστέρας, κατέληξε τρίτος και καταϊδρωμένος. Α, και επίσης κατέκτησε και το Κύπελλο, για 11η φορά. Λοιπόν; Δεν αξίζει να βρίσκεται σε αυτό το top-10;

(κι ένα ενδιαφέρον κουίζ: Ποιος είναι ο πρώτος σε συμμετοχές παίκτης στην ιστορία της Παρτιζάν με 752 συμμετοχές; Η απάντηση στο τέλος του post)

9. Ουνιρέα Ουρζιτσένι (FC Unirea Urziceni)

Ποια είναι αυτή; Και γιατί βρίσκεται σε αυτό το top-10; Θα σας πω αμέσως. Η Ουνιρέα Ουρζιτσένι είναι η φετινή πρωταθλήτρια Ρουμανίας, για πρώτη φορά στην ιστορία της. Ιδρύθηκε το 1954, και από τότε δεν έχει να επιδείξει απολύτως τίποτα, με εξαίρεση τη συμμετοχή της στον τελικό του περσινού κυπέλλου Ρουμανίας, στον οποίο ηττήθηκε 2-1 από την CFR Cluj. Στην πρώτη κατηγορία ανέβηκε για πρώτη φορά μόλις το 2006. Στο ρόστερ της υπάρχουν μόλις τέσσερις μη Ρουμάνοι ποδοσφαιριστές. Το μπάτζετ της είναι εξαιρετικά χαμηλό. Προπονητής της είναι ο παλιός Ρουμάνος σταρ Νταν Πετρέσκου, που για χρόνια έπαιζε στην Αγγλία. Ε, θέλετε κι άλλα;

8. Ρέιντζερς (Rangers Football Club)

Μαντέψτε ποια είναι η ομάδα με τα περισσότερα εγχώρια πρωταθλήματα στον κόσμο. Η Ρεάλ; Όχι. Η Λίβερπουλ; Όχι. Η Ίντερ; Ούτε. Είναι η Ρέιντζερς, με 52 πρωταθλήματα. Το 52ο το σήκωσε φέτος, μετά από 4 χρόνια και 3 πρωταθλήματα της μισητής (και σε μένα) Σέλτικ. Μπορεί να είχαν μόλις 4 βαθμούς διαφορά, αλλά μάλλον αυτό κάνει ακόμα πιο γλυκιά την εκδίκηση των Προτεσταντών. Οι Τζερς επέστρεψαν!

7. Μπορντό (FC Girondins de Bordeaux)

Πώς αποκαλείς μία ομάδα που έχει σχεδόν 130 χρόνια ζωής και μόλις 6 πρωταθλήματα; Ε, μάλλον όχι και με τα πιο κολακευτικά λόγια. Κι όμως, αυτή είναι η περίπτωση της Μπορντό, που φέτος κατέκτησε μόλις για 6η φορά το Championnat, 10 χρόνια μετά την τελευταία της επιτυχία. Παράξενο, γιατί η Μπορντό συνήθως φιγουράρει στις πρώτες θέσεις του γαλλικού πρωταθλήματος. Πάντως, η φετινή κατάκτηση της Μπορντό (στην τελευταία αγωνιστική το πήρε από την Μαρσέιγ) ήταν μια ευχάριστη αλλαγή στο γαλλικό πρωτάθλημα, το οποίο τρομοκρατούσε εδώ και 7 χρόνια η υπερεκτιμημένη Λιόν, που φέτος τερμάτισε στην τρίτη θέση. Α, να μην ξεχάσω ότι η Μπορντό κέρδισε και το Λιγκ Καπ, κερδίζοντας στον τελικό με 4-0 τη Βαν, ομάδα 2ης κατηγορίας. Μπράβο στους Γιρονδίνους!

6. Ρίβερ Πλέιτ (Club Atlético River Plate)

Η Ρίβερ Πλέιτ είναι μία από τις δύο ομάδες που βρίσκονται σε αυτήν τη λίστα για τις κακές τους επιδόσεις.  Όσο κι αν τη μισώ (ως δηλωμένος φαν της Μπόκα Τζούνιορς), αυτό που έπαθε φέτος δεν θα το ευχόμουν ούτε γι’αυτήν. Στη Απερτούρα του 2008 τερμάτισε στην τελευταία θέση, κάτι που ποτέ δεν είχε «καταφέρει» στα προηγούμενα 107 χρόνια ζωής της. Τραγικό για μια ομάδα του βεληνεκούς της Ρίβερ, που θεωρείται από την IFFHS (Παγκόσμια Ομοσπονδία Ποδοσφαιρικής Ιστορίας και Στατιστικών) ως η κορυφαία όλων των εποχών στην αμερικανική ήπειρο και 9η σε όλο τον κόσμο. Και σαν να μην έφταναν όλα αυτά, μαντέψτε ποιος κέρδισε την Απερτούρα το 2008…Η Μπόκα Τζούνιορς! Ε, λοιπόν, αν ήμουν οπαδός της Ρϊβερ μπορεί και να μη ζούσα τώρα…Πάλι καλά που, χάρη στο ιδιότυπο αργεντίνικο σύστημα, δεν υποβιβάστηκε στη δέυτερη κατηγορία…

5. Νιούκασλ (Newcastle United Football Club)

Η άλλη ομάδα της λίστας που δεν είναι εδώ για καλό. Η ιστορική Νιούκασλ, που πάλεψε τη διετία 1996-97 για την πρωτιά στην Premier League (αλλά βγήκε δεύτερη και τις δύο φορές), που έδωσε τη δυνατότητα στον Άλαν Σίρερ να ξεδιπλώσει το ταλέντο του, που φιλοξένησε για χρόνια παίκτες θρύλους όπως ο Νίκος Νταμπίζας, ο Τιμούρ Κετσπάγια και ο Νίκι Παπαβασιλείου (εντάξει, πλάκα κάνω), αυτή η ομάδα ανήκει πλέον στη δεύτερη κατηγορία, μετά από 16 ολόκληρα χρόνια. Θλίψη για τους οπαδούς της ομάδας, και όχι μόνο, καθώς η Νιούκασλ είναι από τις πλέον συμπαθείς αγγλικές ομάδες για κάποιον απροσδιόριστο λόγο. Εξάλλου, και η Μίντλεσμπρο υποβιβάστηκε μετά από τόσα χρόνια στην Premiership – αλλά ποιος ασχολείται μ’αυτήν; Ελπίζω ότι του χρόνου οι Καρακάξες θα επιστρέψουν εκεί όπου ανήκουν: Στην πρώτη κατηγορία!

4. Σίβασπορ (Sivasspor)

Μάλλον θα αναρωτιέστε τι δουλειά έχει τόσο ψηλά μια άσημη τουρκική ομάδα. Κι όμως, έχει! Η ερυθρόλευκη Σίβασπορ ήταν η μεγάλη έκπληξη της φετινής Superlig, διεκδικώντας το πρωτάθλημα μέχρι την τελευταία αγωνιστική, και χάνοντάς το τελικά από την Μπεσίκτας. Αλλά αν σκεφτείτε τα γεμάτα αστέρια ρόστερ της Μπεσίκτας, της Γαλατασαράι και της Φενέρμπαχτσε, που είναι οι παραδοσιακές δυνάμεις του τουρκικού ποδοσφαίρου, και μετά δείτε το ρόστερ της Σίβασπορ, που αποτελείται σχεδόν εξ ολοκλήρου από Τούρκους ποδοσφαιριστές, μπορείτε να καταλάβετε ότι και η 2η θέση ήταν ένα φοβερό επίτευγμα για μια ομάδα που μέχρι το 2005 δεν είχε ανέβει ποτέ στην πρώτη κατηγορία! Σαν να λέμε, ο Αστέρας Τρίπολης να διεκδικεί μέχρι τελευταίας αγωνιστικής το ελληνικό πρωτάθλημα. Γίνεται; Τι λέτε;

3. Άλκμααρ (Alkmaar Zaanstreek)

Από το 1965 κι έπειτα, το ολλανδικό πρωτάθλημα το έχουν κατακτήσει μόνο 3 ομάδες: Ο Άγιαξ, η Φέγενορντ και η Αϊντχόφεν. Α, και μία ακόμα,που έχει σπάσει αυτήν την τριανδρία δύο φορές: Η Άλκμααρ! Και μάλιστα, και τις δύο φορές ήταν αρκετά άνετη, αφού το 1981 είχε διαφορά 12 βαθμών από τον Άγιαξ (με μία μόλις ήττα!), ενώ φέτος τερμάτισε 11 βαθμούς μπροστά από την Τβέντε (και, συμπτωματικά, πάλι 12 βαθμούς από τον Άγιαξ!). Μέσα σε τέσσερα χρόνια, ο Λούις Φαν Γκάαλ έχτισε μια εξαιρετική ομάδα, και έφτασε να πανηγυρίσει και την κατάκτηση του τίτλου. Θα μπορέσει ο Ρόναλντ Κούμαν να επαναλάβει αυτό το κατόρθωμα, τώρα που ο Φαν Γκάαλ εξαργύρωσε την επιτυχία του και συμφώνησε με την Μπάγερν Μονάχου; Ίδωμεν…

2. Βόλφσμπουργκ (VfL Wolfsburg)

Ίσως η μεγαλύτερη έκπληξη της φετινής χρονιάς. Η άσημη Βόλφσμουργκ, η ομάδα της Φόλκσβαγκεν, κατέκτησε για πρώτη φορά στην ιστορία της την Bundesliga, αφήνοντας πίσω της την Μπάγερν, το Αμβούργο και τις άλλες παραδοσιακές δυνάμεις του γερμανικού ποδοσφαίρου! Πώς τα κατάφερε; Η συνταγή ήταν απλή: Ένας εξαιρετικός προπονητής (ο Φέλιξ Μάγκατ, που έφυγε σαν αποτυχημένος από την Μπάγερν), ένα «φονικό» επιθετικό δίδυμο (οι Γκραφίτε και Τζέκο, που μαζί πέτυχαν 50 γκολ!) και ένας παίκτης-ορχήστρα, που έβγαλε 20 ασίστ στους συμπαίκτες του (ο Ζβιέζνταν Μισίμοβιτς). Κι έτσι, η ομάδα-ασανσέρ Βόλφσμπουργκ, που μέχρι φέτος δεν είχε πετύχει τίποτα σε όλη την ιστορία της, με εξαίρεση τη συμμετοχή της στον τελικό του Κυπέλλου το 1995, έγινε ξαφνικά πρωταθλήτρια Γερμανίας! Άντε, και το Champions League του χρόνου!

1. Μπαρτσελόνα (Futbol Club Barcelona)

Ελάτε τώρα που δεν το περιμένατε! Δηλαδή αν δεν ήταν εδώ η Μπαρτσελόνα, τότε ποια θα ήταν; Μιλάμε για μία από τις καλύτερες ομάδες όλων των εποχών, την ομάδα που ανάγκασε ακόμα και τον Βασιλιά της Ισπανίας, αλλά και τις προσκείμενες στη Ρεάλ Μαδρίτης εφημερίδες, να υποκλιθούν μπροστά της. Την ομάδα που ανάγκασε ακόμα και τους εχθρούς της να την αγαπήσουν. Η φετινή Μπαρτσελόνα ήταν όντως το κάτι άλλο: Σταθερή σε όλη τη χρονιά (με εξαίρεση ένα μέτριο ξεκίνημα), έφτασε στην κατάκτηση όλων των πιθανών τίτλων: Πρωτάθλημα Ισπανίας, Κύπελλο Ισπανίας και Champions League. Με έναν πρωτάρη προπονητή, τον θρύλο Πέπε Γκουαρντιόλα, με αρκετούς Καταλανούς παίκτες, με έναν αφηνιασμένο Λιονέλ Μέσι, η Μπάρτσα ήταν ασταμάτητη. Αλλά αν με ρωτήσετε, ως οπαδό των Μπλαουγκράνα, ποια ήταν η κορυφαία στιγμή της φετινής Μπαρτσελόνα, δε θα σας πω ούτε την εξάρα στην Ατλέτικο, ούτε την πεντάρα στη Λιόν, ούτε την τεσσάρα στην Μπάγερν, ούτε καν το θρίαμβο στον τελικό του Champions League. Θα σας πω το απίστευτο 2-6 επί της μισητής Ρεάλ Μαδρίτης μέσα στο Μπερναμπέου, που σίγουρα δεν θα το ξεχάσω ποτέ! Ευχαριστούμε για όλα, και περιμένουμε και το Παγκόσμιο Κύπελλο Συλλόγων του χρόνου!!!

(η λύση στο κουίζ είναι ο Μόμτσιλο Βούκοτιτς. Και δεν του φαίνεται!)

Advertisements