Γεια σας. Είμαι ο Μέσος Έλληνας. Μη σας φαίνεται παράξενο, έτσι με βάφτισαν. Βρίσκομαι εδώ γιατί θα ήθελα να σας ομολογήσω κάποια πράγματα για τον εαυτό μου.

Δεν ασχολούμαι με την πολιτική, αλλά στις εκλογές πηγαίνω και ψηφίζω. Πιστεύω πως ο Καραμανλής είναι καταλληλότερος για πρωθυπουργός, ενώ το ΠΑΣΟΚ θα είναι καλύτερο σαν κυβέρνηση. Αλλά επίσης πιστεύω ότι όλοι οι πολιτικοί είναι ίδιοι, οπότε ψηφίζω αυτόν από τον οποίο θα έχω περισσότερες πιθανότητες να μου κάνει τα ‘χατίρια’ μου, κοινώς κανά ρουσφέτι. Βέβαια, και να μην τον ψήφιζα, η ψήφος είναι μυστική, οπότε δεν θα το μάθαινε ποτέ. Αλλά έχω μια εσωτερική ηθική, που μου απαγορεύει να το κάνω αυτό (αλλά δε μου απαγορεύει να ζητήσω ρουσφέτι από έναν πολιτικό).

Με ενοχλεί που έχουν γίνει τόσοι πολλοί οι ξένοι στην Ελλάδα. Ειδικά με ενοχλούν οι Αλβανοί, γιατί όχι μόνο μας παίρνουν τις δουλειές (όχι πως εγώ θα δεχόμουν ποτέ να δουλέψω ως οικοδόμος, μπογιατζής ή οδοκαθαριστής), αλλά μας κλέβουν κιόλας. Άτιμη φάρα. Πριν έρθουν αυτοί όλα ήταν καλύτερα. Αλλά και οι άλλοι, κάτι Πακιστανοί στα φανάρια, κάτι μαύροι με πειρατικά cd, κι αυτοί με ενοχλούν, γιατί δεν είναι Έλληνες. Κι έχουν μαζευτεί όλοι εκεί γύρω στην Ομόνοια και δεν τολμάς πια να περάσεις από εκεί. Γκέτο το έχουν κάνει. Γιατί δεν πάνε όλοι πίσω στη χώρα τους; Οι Έλληνες, όταν μετανάστευαν στη Γερμανία και την Αμερική, δεν προκάλεσαν κανένα πρόβλημα. Αλλά τους κυνήγησαν επειδή ήταν Έλληνες, και οι Έλληνες είμαστε έθνος ανάδελφο.

Πιστεύω στον Θεό, κι ας μη μου έχει δώσει έστω και ένα σημάδι ότι υπάρχει. Ο πατέρας μου ήταν Χριστιανός, η μάνα μου Χριστιανή, οι γονείς και οι παππούδες τους Χριστιανοί. Ελλάδα και Χριστιανισμός πάνε μαζί εδώ και αιώνες. Αλλά στην εκκλησία πηγαίνω μόνο το βράδυ της Ανάστασης, γιατί τις άλλες μέρες ή δουλεύω ή βαριέμαι. Αλλά τη Μεγάλη Παρασκευή νηστεύω, μετράει;

Όταν πήρε η Εθνική το Eurο χάρηκα απίστευτα. Δείξαμε τι πάει να πει Έλληνας. Μαγκιά, πείσμα, πάθος. Και κωλοφαρδία, ‘ντάξει, αλλά άμα δεν είχαμε τόσο πάθος τι να την κάνεις την κωλοφαρδία; Αλλά περισσότερο ξέρεις γιατί χάρηκα; Για τους κωλοτουρκαλάδες, που πήγαν μια φορά στους 4 του Μουντιάλ και νόμιζαν ότι κάτι είχαν κάνει. Αλλά στο Εurο, τον πούλο! Ποια ελληνοτουρκική φιλία, τώρα…Εμείς πάντα εχθροί ήμασταν και θα είμαστε, δεν αλλάζει αυτό…

Στην τηλεόραση μου αρέσει να βλέπω ποδόσφαιρο, αν και πιστεύω πως στο πρωτάθλημα όλα είναι στημένα για να το πάρει ο Ολυμπιακός. Επίσης, βλέπω Λαζόπουλο, γιατί τα λέει έξω απ’ τα δόντια. Ειδήσεις δε βλέπω, όλο τα ίδια λένε για τα σκάνδαλα. Και τι με νοιάζει εμένα για τα σκάνδαλα; Δικά μου λεφτά πήραν οι πολιτικοί;

Μου αρέσει και η Εurοvisiοn, είναι ένα ωραίο, χαρούμενο πανηγύρι. Δε με νοιάζει πόσα ξοδεύει η κρατική τηλεόραση γι’αυτό το πανηγύρι. Τι, για τα 8 ευρώ που την πληρώνω από το λογαριασμό της ΔΕΗ; ‘ντάξει, μωρέ, πάνε για καλό σκοπό τα λεφτά. Ντοκιμαντέρ, ποδοσφαιρικά δικαιώματα, τα φορέματα της Μαγγίρα…

Τα επεισόδια στα Εξάρχεια τον περασμένο Δεκέμβρη; Μαλακίες μωρέ, πού βρέθηκαν τόσοι αναρχικοί ξαφνικά; Προβοκάτσια ήταν, οι μισοί ήταν μπάτσοι. Και σιγά μην ξαναγίνει τέτοιο πράγμα. Η νεολαία σήμερα είναι κοιμισμένη, με τις τηλεοράσεις, τα κομπιούτερ και τα πλεϊστέισον. Σιγά μη σηκωθούν τα ρεμάλια να κάνουν και επανάσταση. Επαναστάσεις πια δε γίνονται στην εποχή μας. Έτσι είναι το σύστημα, έτσι θα μείνει. Ποτέ δε θα αλλάξει.

Έχω οικολογική συνείδηση, αμέ. Στην Earth hοur έσβησα τα φώτα κι εγώ, για να το δείξω. Ανακύκλωση; Μωρέ θα ανακύκλωνα, αλλά ο μπλε κάδος είναι εκατό μέτρα από το σπίτι μου, πού να τρέχω…Σκουπίδια είναι όλα. Το αυτοκίνητο; Το παίρνω όπου κι αν πάω. Και στο περίπτερο ακόμα. ‘ντάξει, μωρέ, πόσο καυσαέριο βγάζει για 5 λεπτά που το παίρνω; Και τι να κάνω, να πάρω υβριδικό, που κάνει το 0-100 σε μισή ώρα; Αλλά έχω οικολογική συνείδηση, λέμε…

Είμαι αντιαμερικανός, το δηλώνω. Αυτοί φταίνε για όλα τα κακά του κόσμου, αυτοί και οι Εβραίοι. Νομίζουν ότι είναι οι καλύτεροι στον κόσμο, αλλά τίποτα δεν είναι. Ούτε καμία ιστορία έχουν να επιδείξουν, ούτε τίποτα. Η Cοca-cοla; Ναι, μου αρέσει, πίνω κάθε μέρα. Και από ταινίες μου αρέσουν οι χολιγουντιανές, που έχουν δράση και φοβερά εφέ. Ειδικά οι πολεμικές.

Την οικογένειά μου τη βάζω πάνω απ’όλα. Μπορεί να δουλεύω 12 ώρες τη μέρα και να κοιμάμαι άλλες 8, αλλά οι υπόλοιπες 4 ώρες της μέρας είναι οικογενειακές. Δηλαδή βλέπω τηλεόραση στο σαλόνι, την ώρα που η γυναίκα μου βλέπει τηλεόραση στην κρεβατοκάμαρα, ενώ τα παιδιά είναι στα δωμάτιά τους και παίζουν βιντεοπαιχνίδια και σερφάρουν στο Ίντερνετ. Ευτυχώς που υπάρχει και η οικογένειά μου, για να χαλαρώνω από το άγχος της δουλειάς.

Ναι, το έμαθα ότι προχτές έκλεισε αιφνιδιαστικά η Βουλή. Ε, και λοιπόν; Πραξικόπημα; Έλα μωρέ, μαλακίες είναι αυτά. Κουκούλωμα σκανδάλων, διαφθορά, αρχομανία…Πάντα έτσι ήταν και έτσι θα’ναι. Τι να κάνουμε τώρα; Να βγούμε στους δρόμους;

Ωχ, αδερφέ…

Advertisements