(περίληψη προηγουμένων: Η θεία Χαρίκλεια τα τίναξε τα πέταλα. Και τώρα όλη η οικογένεια θα πρέπει να ταξιδέψει στο χωριό για την κηδεία κάποιας την οποία καλά-καλά δεν ξέρουν. Βαρετό, ε;)

Ο Καβάφης έγραφε πως δεν είναι η Ιθάκη, αλλά το ταξίδι μέχρι την Ιθάκη που μετράει. Ο Οδυσσέας δε θα συμφωνούσε μαζί του, και μάλλον ούτε κι εσύ. Εξάλλου, αν ο Καβάφης ήταν από το χωριό σου και είχε την οικογένειά σου (πράγμα απίθανο για προφανείς λόγους), τότε μάλλον δεν θα επιχειρούσε καν αυτό το ταξίδι.

Στριμωγμένος στη θέση του οδηγού, προσπαθείς να αποφασίσεις τι είναι χειρότερο: Η εκνευριστική γκρίνια της γυναίκας σου επί παντός επιστητού ή η εκνευριστική μουσική των τοπικών σταθμών που αλλάζουν συχνότητα κάθε τόσο και καταλήγουν σε εκκωφαντικά παράσιτα; Η ενοχλητική κυρία που πηγαίνει με 40 στην αριστερή λωρίδα ή ο ενοχλητικός τύπος από πίσω με το Αudi που αναβοσβήνει τα φώτα για να κάνεις στην άκρη; Οι απαράδεκτες κακοτεχνίες του δρόμου ή τα απαράδεκτα ακριβά διόδια που πληρώνεις γι’αυτές; Η Σκύλλα ή η Χάρυβδη; Ο Καραμανλής ή ο Παπανδρέου; Και αλήθεια, γιατί δεν κάνουν ποτέ γκάλοπ για πιο ενδιαφέροντα θέματα;

Ίσως, όμως, το πιο ενοχλητικό είναι η σιωπή των παιδιών. Των παιδιών που εκμεταλλεύονται ένα παραθυράκι της μεταξύ σας συμφωνίας, βάσει της οποίας υποσχέθηκαν να μην γκρινιάζουν, αλλά όχι και να χαζοχαίρονται κιόλας. Θα περίμενε κανείς ότι η προσμονή ενός Ρlaystation θα τα μετέτρεπε σε πιόνια σου, θα έκαναν ό,τι τους πεις. Αλλά ατύχησες που ο Θεός σου έδωσε πιο έξυπνα παιδιά από σένα. Γιατί τα παιδιά ξέρουν πολύ καλά ότι αν τυχόν αποκαλύψουν στη μαμά τους τη μυστική σας συμφωνία, μαύρο φίδι που σ’έφαγε! Και μόνο στη σκέψη της ενισχυμένης αναλογικής γκρίνιας που θα υποστείς αν η γυναίκα σου μάθει ότι τάζεις δώρο αξίας 300 ευρώ στα παιδιά, κι αυτηνής δεν της δίνεις να πάρει εκείνα τα παπούτσια που έχει σταμπάρει στον Καλογήρου, παραλύεις. Κι έτσι, τα παιδιά περνούν ολόκληρη τη διαδρομή ακούγοντας μουσική από τα ακουστικά τους. Δε συμμετέχουν σε καμία κουβέντα (και ευτυχώς δεν ακούνε και τίποτα – αρκετά ψυχικά τραύματα τους έχουν δημιουργηθεί τόσα χρόνια). Απλώς πιάνουν χώρο στο αυτοκίνητο. Αλλά η παρουσία τους έχει και μια πρακτική σημασία: Είναι ο μόνος λόγος να μην πετάξεις το αυτοκίνητο στον επόμενο γκρεμό που θα βρεις μπροστά σου, σε ένα άθλιο remake της τελευταίας σκηνής του ‘Θέλμα και Λουίζ’.

Το κακό με την οδήγηση είναι ότι όλοι μπορούν να απολαύσουν τη διαδρομή, να θαυμάσουν την ομορφιά του τοπίου, να αγναντέψουν στο άπειρο – εκτός, φυσικά, από τον οδηγό. Ο οποίος, εν προκειμένω, είναι και ο μοναδικός που θα ήθελε πραγματικά να απολαύσει τη διαδρομή – άλλη μία εκνευριστική εφαρμογή του σοφού Νόμου του Μέρφι. Δε θα ήταν πιο ωραία αν οδηγούσε η γυναίκα σου κι εσύ καθόσουν άνετα στη θέση του συνοδηγού κοιτώντας γύρω σου και (ίσως το σημαντικότερο) έχοντας τον απόλυτο έλεγχο του cd-ραδιοφώνου, και άρα της μουσικής επένδυσης του ταξιδιού; Ναι, θα ήταν πιο ωραία. Θα ήταν υπέροχα. Και αυτός ακριβώς είναι ο λόγος που δε θα συμβεί ποτέ.

Πάντως, η κατάσταση στο αυτοκίνητο δε θυμίζει καθόλου οικογένεια που πηγαίνει σε κηδεία. Ίσως οι μόνες στιγμές που φαίνεται κάτι τέτοιο είναι σε κάθε απότομη στροφή (και σε όλο το μήκος της Πατρών-Κορίνθου), που η γυναίκα σου κλείνει τα μάτια, κάνει τον σταυρό της και μουρμουρίζει κάτι ακατάληπτα. Κατά τ’άλλα, μάλλον το Τσίρκο Μεντράνο θυμίζετε ως οικογένεια: Η γυναίκα που βγάζει φλόγες από το στόμα, τα ανυπάκουα ελεφαντάκια που βαριούνται να εκτελέσουν το νούμερό τους, και στη μέση εσύ, ο κακομοίρης θηριοδαμαστής που προσπαθεί να επιβληθεί με το σπασμένο του μαστίγιο.

Μετά από τρεις και κάτι μαρτυρικές ώρες οδήγησης, που διακόπηκαν προσωρινά από ένα μαρτυρικό μισάωρο σε ένα επαρχιακό φαστφουντάδικο της κακιάς ώρας, η οικογένεια φτάνει στο χωριό σώα και αβλαβής…που λέει ο λόγος: Η γυναίκα σου με σπασμένα νεύρα και ανακατεμένο στομάχι (μια ευγενική προσφορά των McDiοnysis), τα παιδιά με κατεστραμμένα τύμπανα και εσύ με διαλυμένα πόδια από την οδήγηση. Μια χαρούμενη οικογένεια που πηγαίνει σε μια λυπητερή κηδεία.

Αλλά από τη στιγμή που θα σβήσεις τη μηχανή του αυτοκινήτου, όλη η οικογένεια μπαίνει στο κλίμα. Γιατί τα χειρότερα δεν έχουν έρθει ακόμη…

(συνεχίζεται)

Advertisements