Απρίλιος 2009



10. Γιατί, ένας Έλληνας πιλότος μπορεί νε δεχόταν με τα χίλια ζόρια να φορέσει ζώνη, αλλά ΚΑΙ ζώνη ΚΑΙ κράνος; Με τίποτα.

9. Γιατί, κι αν υπήρχε Έλληνας πιλότος, δε θα έβγαινε καν στην πίστα του Μόντε Κάρλο, γιατί δε θα ξεκόλλαγε από το καζίνο.

8. Γιατί, και να υπήρχε Έλληνας πιλότος, θα βαριόταν να κάνει την ίδια διαδρομή 60 και 70 φορές και θα έβγαινε να οδηγήσει εκτός πίστας.

7. Γιατί η Subaru δε συμμετέχει στη Formula 1 – και τι νόημα έχει να τρέχεις με 250 αν δεν το κάνεις με ένα κωλοφτιαγμένο Subaru Impreza;

6. Γιατί, και να υπήρχε, θα του αφαιρούσαν τον τίτλο για χρήση αναβολικών.

5. Γιατί, αν υπήρχε, θα τραβολογιόταν συνέχεια στα δικαστήρια με κατηγορίες σεξουαλικής παρενόχλησης των pit girls – και η Formula 1 δε θα εκτιμούσε αυτό το είδος δημοσιότητας.

4. Γιατί κανένας Έλληνας δε θα δεχόταν ποτέ να μπει σε όχημα που δε διαθέτει ραδιόφωνο με CD player.

3. Γιατί, και πρώτος να έβγαινε σε μια πίστα, θα του αφαιρούσαν βαθμούς λόγω της οδηγικής του συμπεριφοράς (επικίνδυνες προσπεράσεις, ρίψη απορριμάτων στον δρόμο, μπινελίκια στους άλλους οδηγούς κλπ).

2. Γιατί, κι αν υπήρχε Έλληνας πιλότος, θα ακυρωνόταν συνέχεια, γιατί θα ξεκινούσε πριν ανάψουν τα φώτα εκκίνησης (όπως στους ελληνικούς δρόμους ξεκινάει πριν ανάψει το πράσινο).

1. Γιατί, και να υπήρχε Έλληνας πιλότος, θα καθυστερούσε πολύ περισσότερο από τους άλλους στα pits, γιατί θα έκανε και στάση για καφέ και τσιγάρο.


Κοίτα να δεις αδικία που υπάρχει στον κόσμο! Αυτή τη στιγμή βρίσκεται σε έξαρση μια ασθένεια που λέγεται «γρίπη των χοίρων», επειδή προέρχεται από τα γουρούνια. Οι πληροφορίες λένε ότι πρόκειται για μια θανατηφόρο ασθένεια, που έχει ήδη σκοτώσει σχεδόν 200 ανθρώπους. Και εκεί που προσπαθείς να δεις τη θετική πλευρά του πράγματος, διαβάζεις στους Times του Λονδίνου:

«Στα γουρούνια, η γρίπη των χοίρων εξαπλώνεται γρήγορα, αλλά σκοτώνει μόνο το 1-4 % των θυμάτων της».

Γαμώ την κοινωνία μου! Δηλαδή οι πολιτικοί και οι μπάτσοι έχουν σχεδόν ανοσία; Και την πληρώνει πάλι ο απλός πολίτης; Ούτε στην αρρώστια δεν υπάρχει κοινωνική δικαιοσύνη, δηλαδή;

Είναι να μη χαμογελάει το γουρούνι της φωτογραφίας;

smiling_pig-12445


Πάει, τέλειωσε και η φετινή Σουπερλίγκα. Μόνο κάτι ηλίθια πλέι οφ μείνανε, που ούτε οι παίκτες των ομάδων που συμμετέχουν δεν τα παίρνουν στα σοβαρά. Ουσιαστικά, τα πλέι οφ είναι η τιμωρία για τις ομάδες που διεκδικούσαν το πρωτάθλημα και δεν το πέτυχαν. Μια επιπλέον αγγαρεία, για να μάθουν να χάνουν απ’τους Εργοτέληδες και τους Πανσερραϊκούς.

Κι όσο αυτές οι ομάδες θα ταλαιπωρούνται, οι παίκτες του Ολυμπιακού θα απολαμβάνουν (πάλι) τις δάφνες τους, στις οποίες είναι γραφτό να επαναπαυτούν πάλι του χρόνου. Χωρίς να χρειαστεί να παίξουν μπάλα όλη τη χρονιά, κατάφεραν να είναι η λιγότερο κακή ομάδα του πρωταθλήματος. Δεν τους αξίζουν συγχαρητήρια. Αλλά θα έπρεπε να στείλουν ευχαριστήριες επιστολές σε όλες τις άλλες ομάδες, που με τις εμφανίσεις τους έκαναν τον Ολυμπιακό να μοιάζει με την Μπαρτσελόνα.

Ίσως το πιο αξιοσημείωτο γεγονός της χρονιάς ήταν ο υποβιβασμός του ΟΦΗ, μετά από τρεις και κάτι δεκαετίες συνεχούς θητείας στην πρώτη τη τάξει κατηγορία. Σε ποιον θα λείψει, αλήθεια; Μάλλον σε κανέναν. Ακόμα και οι Ηρακλειώτες μπορούν να απολαύσουν και να στηρίξουν μια πραγματικά υγιή ομάδα, τον Εργοτέλη. Στα τσακίδια, λοιπόν.

Από εκεί και πέρα, η φετινή χρονια μπορεί να ήταν ‘σούπα’, όμως είχε αρκετούς πρωταγωνιστές, θετικούς και αρνητικούς. Πάμε να δούμε τους σημαντικότερους, κατά τη γνώμη μου:

ΛΟΥΣΙΑΝΟ ΓΚΑΛΕΤΙ: Κατά τη γνώμη μου, ο κορυφαίος της χρονιάς. Φιλότιμος, μαχητικός, τεχνίτης, βαρόμετρο της ομάδας, ‘ψυχάρα’. Μοιάζει με αντίγραφο του παλιού καλού Τζόρτζεβιτς, αλλά από τη δεξιά πλευρά. Πάλι καλά να λέμε που κοσμεί το πρωτάθλημά μας ένας τέτοιος παίκτης.

ΕΡΝΕΣΤΟ ΒΑΛΒΕΡΔΕ: Ο σωσίας του Πινόκιο δεν έκανε τίποτα ιδιαίτερο στον Ολυμπιακό. Πήρε ένα πρωτάθλημα; Σιγά το κατόρθωμα! Εδώ παραλίγο να το πάρει ο Αλέφαντος! Ο κόσμος περίμενε κάτι παραπάνω από τον άνθρωπο που οδήγησε την άσημη Εσπανιόλ στον τελικό του Κυπέλλου UΕFΑ. Περίμενε μια καλή ευρωπαϊκή πορεία. Κι αντ’αυτής, είδε τον Ολυμπιακό να πέφτει σε δύο μεγάλες μπανανόφλουδες, την Ανόρθωση (αν και εκεί δεν έφταιγε μόνο αυτός) και την Σεντ Ετιέν. Θα μείνει και του χρόνου; Το σίριαλ της παραμονής του έχει καταντήσει κουραστικό, αλλά μάλλον θα μείνει. Και ίσως αυτή η σταθερότητα να κάνει καλό στον Ολυμπιακό.

ΣΕΜΠΑΣΤΙΑΝ ΛΕΤΟ: Εντάξει, έχει καλή τεχνική. Αλλά είναι αυτό αρκετό για να κρατήσεις στην ομάδα σου έναν παίκτη που προκαλεί συνεχώς προβλήματα με την απειθαρχία του, ενώ μέσα στο γήπεδο συμπεριφέρεται σαν να παίζει μόνος του εναντίον όλων; Νομίζω πως όχι.

ΧΕΝΚ ΤΕΝ ΚΑΤΕ: Το στρουμφάκι με τα πράσινα, ο Γκρινιάρης του Παναθηναϊκού. Θα περίμενε κανείς περισσότερη ωριμότητα από έναν προπονητή του βεληνεκούς του. Το να ρίχνεις όλο το φταίξιμο για μια κακή χρονιά στη διαιτησία είναι εύκολο. Το να αναλαμβάνεις τις ευθύνες σου είναι δύσκολο. Και ο Ολλανδός προτίμησε τον εύκολο τρόπο.

ΣΩΤΗΡΗΣ ΝΙΝΗΣ: Ένα μεγάλο ταλέντο που ξεκίνησε σαν παλίρροια, συνέχισε σαν κύμα και, αν δεν αλλάξει μυαλά, θα τσακιστεί στα βράχια της απειρίας του. Θα ήταν κρίμα να χαθεί τέτοιο ταλέντο.

ΑΝΤΡΕΑΣ ΙΒΑΝΣΙΤΣ: Ο Παναθηναϊκός έδωσε ένα σκασμό χρήματα για να τον κρατήσει το καλοκαίρι, και πολύ καλά (φαινόταν πως) έκανε, καθώς μιλάμε για έναν εξαιρετικό παίκτη, με πολύ καλό πόδι και αξιόλογη τεχνική κατάρτιση. Κι όμως, αυτόν τον παίκτη φέτος τον έφαγε ο πάγκος. Γιατί; Περίσσευε σε μια τόσο καλοκουρδισμένη ομάδα όπως ο φετινός Παναθηναϊκός; Μη χέσω.

ΡΑΦΙΚ ΤΖΕΜΠΟΥΡ: Ένα από τα καλύτερα παραδείγματα για το τι συμβαίνει όταν ένας μέτριος ποδοσφαιριστής νομίζει ότι είναι ο νέος Μαραντόνα. Ο βεντετισμός είναι για τις βεντέτες, όχι για τους μέτριους. Όσο για τις μαγκιές στα αποδυτήρια, δείχνουν ότι ο Τζεμπούρ δεν κάνει για μια μεγάλη ομάδα όπως η ΑΕΚ. Ας πάει στην Αζαξιό να τα κάνει αυτά.

ΓΙΩΡΓΟΣ ΔΩΝΗΣ: Ανέλαβε την ΑΕΚ ως μεσσίας, έχοντας δώσει εξαιρετικά δείγματα γραφής ως τεχνικός της Λάρισας, και κατάφερε να την αφήσει χειρότερη απ’ό,τι τη βρήκε! Το ‘τρένο’ εκτροχιάστηκε, και λίγο έλειψε να πάρει στο λαιμό του και την ΑΕΚ…

ΖΛΑΤΑΝ ΜΟΥΣΛΙΜΟΒΙΤΣ: Το να μπεις στις καρδιές των Παοκτζήδων δεν είναι και τόσο δύσκολο – αρκεί να βάλεις ένα γκολ στον Άρη ή τον Ολυμπιακό. Αλλά για να κερδίσεις τη συμπάθεια των οπαδών των άλλων ομάδων, πρέπει να είσαι πραγματικά καλός. Και ο Μούσλι είναι τέτοια περίπτωση.

ΛΕΟΝΑΡΝΤΟ: Ο Λεβαδειακός ήταν από τα φαβορί για υποβιβασμό στην αρχή της χρονιάς. Κι αν διέψευσε αυτήν την πρόβλεψη κύριος υπεύθυνος είναι ο δαιμόνιος Λεονάρντο (αλλά και ο Μόμτσιλο Βούκοτιτς, που τον ανέδειξε), ο οποίος πήρε την ομάδα πάνω του στα δύσκολα παιχνίδια και την οδήγησε στην παραμονή. Δύσκολα θα τον κρατήσει πια ο Λεβαδειακός…

ΒΑΣΙΛΗΣ ΚΟΥΤΣΙΑΝΙΚΟΥΛΗΣ: Κάτι καλό ψήνεται εδώ. Αρκεί να μην καεί. Και πολύ φοβάμαι ότι υπάρχει μεγάλη πιθανότητα να συμβεί αυτό, αν επαναληφθεί το σκηνικό του περασμένου καλοκαιριού, όταν Ολυμπιακός και Παναθηναϊκός κονταροχτυπήθηκαν για τον ταλαντούχο Χριστοδουλόπουλο, μόνο και μόνο για τα μάτια του κόσμου. Πού είναι τώρα ο Χριστοδουλόπουλος; Στον πάγκο. Ας μην έχει την ίδια κατάληξη και ο Κουτσιανικούλης.

ΖΑΟΥΑΝΤ ΖΑΪΡΙ: Έκανε μια εξαιρετική χρονιά με τον Αστέρα Τρίπολης, κλέβοντας την παράσταση με την αξιοζήλευτη τεχνική του. Μπορεί να μη σκοράρει συχνά, όπως ο Φιλομένο, αλλά ξέρει να κρατάει την μπάλα και να δημιουργεί φάσεις. Αν όντως έχει κλείσει στον Ολυμπιακό, όπως φημολογείται, θα τον βοηθήσει αρκετά.

ΜΙΚΑΕΛ ΓΚΣΠΟΥΡΝΙΝΓΚ: Το τμήμα σκάουτινγκ της Ξάνθης δουλεύει ρολόι. Κάθε χρόνο ανακαλύπτει δυο-τρία κελεπούρια, που ανεβάζουν κατακόρυφα το επίπεδο της ομάδας. Πέρσι το ‘λαβράκι’ ήταν ο Καναδός Ρατζίνσκι, φέτος ήταν ο Αυστριακός Γκσπούρνινγκ. Κατά τη γνώμη μου, ήταν ο καλύτερος τερματοφύλακας του πρωταθλήματος, επιδεικνύοντας αξιοθαύμαστη σταθερότητα και ιδανικά αντανακλαστικά. Ποιος θα τον ‘αρπάξει’ το καλοκαίρι;

Τέλος, αν θέλουμε να μιλήσουμε για πρωταγωνιστές, δεν μπορούμε να αφήσουμε απ’έξω τους διαιτητές, αφού η φετινή διαιτησία μπορεί να μην αλλοίωσε το πρωτάθλημα, όμως έγιναν τόσα πολλά (και γελοία) λάθη, που θα πρέπει να τρέμουμε για την επόμενη χρονιά.

Και ιδιαίτερη μνεία στην ‘Αθλητική Κυριακή’, που πρέπει να είναι η χειρότερη αθλητική εκπομπή στην ιστορία της ελληνικής τηλεόρασης. Οπαδισμός, ρηχές αναλύσεις, αδιαφορία για τις μικρότερες ομάδες και τα άλλα αθλήματα, πλην του ποδοσφαίρου, και φυσικά ο παντογνώστης Βαρούχας να σχολιάζει τα φαλτσοσφυρίγματα των συναδέλφων του. Αξιολύπητο.

Και τώρα; Τι θα κάνουμε χωρίς Βαρούχα; Χωρίς Αλέφαντο; Χωρίς επεισόδια;

Υπομονή, θα ξανάρθουν…


Δεν σκόπευα να το κάνω συχνά αυτό, αλλά νομίζω ότι τα hits που δέχεται το blog μου από το Google όσο πάνε και χειροτερεύουν! Θα το διαπιστώσετε και μόνοι σας, βλέποντας από ποια λήμματα οδηγήθηκαν μέσω Google στο blog μου την τελευταία εβδομάδα διάφοροι περίεργοι τύποι – μου φαίνεται ότι τους τραβάω!

(προς αποφυγήν παρεξηγήσεων, τονίζω ότι ΟΛΑ είναι αυθεντικά Google searches, με την αυθεντική ορθογραφία τους, και η σειρά με την οποία παρουσιάζονται είναι ημερολογιακή)

ποιος σκοτωσε τον αρχιεπισκοπο χριστοδουλο (γουστάρω θεωρίες συνωμοσίας!!!)

aνώμαλη γιαγιά, άτακτη εγγονή (το χάσμα των γενεών επιτέλους γεφυρώνεται!)

μολυσμενες θαλασσες σαν κομικς (εεε;;;)

μου αρέσουν πολύ τα παντελόνια καμπάνα (και ευτυχώς ανήκεις στη μειοψηφία)

βιντεο σεξ-γυναικεσ με μουνοτριχεσ (μα τι βίτσια υπάρχουν;)

καλυπτει ικα πλαστικη στηθους λιποαναρροφηση (τρέξτε, κορίτσια, τζάμπα πλαστικές στήθους!)

ονειροκριτης πιγκουινος (αν δεις στον ύπνο σου πιγκουίνο, μάλλον επηρεάστηκες βαθιά από το Happy Feet…)

λάκης λαζόπουλος πλαστικη στη μυτη (ώπα και κουτσομπολιά για τον Λάκη!)

θελω να χυσω γκει παντρεμενο (λυπάμαι, αλλά δεν είμαι τίποτα από τα δύο)

ε=Λ+Λ (τι πολυωνυμικές εξισώσεις και παπαριές…Αυτή η εξίσωση πώς λύνεται;)

Η ΜΑΡΙΕΤΤΑ ΧΡΟΥΣΑΛΑ ΞΥΠΟΛΗΤΗ (παράξενο, συνήθως ξεβράκωτη την ψάχνουν…)

σε τι χρησιμευει το τρενο στον ανθρωπο (χμμμμμμ, δύσκολη ερώτηση…Μήπως στις μετακινήσεις;)

ξεσκίζογλου (τυχερός ο άνθρωπος που έχει τέτοιο επίθετο!)

αν (πολύ σαφής έρευνα…Θα βγάζει μερικά εκατομμύρια αποτελέσματα…)

ΠΟΥΣΤΗΣ ΚΑΛΟΓΕΡΟΣ (κι εγώ είχα βγάλει έναν πούστη καλόγερο μια φορά, πόναγε φρικτά)

ο μαγος του πρωκτού (ναι, ο περίφημος Πρωκτίνι)

ΤΙ ΑΝΑΖΗΤΟΥΣΕ Ο ΧΙΤΛΕΡ ΣΤΗ ΛΙΜΝΗ ΤΗΣ ΒΟΥΛΙΑΓΜΕΝΗΣ (είδατε; Την είχαν κι άλλοι αυτήν την απορία!)

πως να μαθω τρομπονι (ρώτα τη Σάσα Μπάστα, που είναι βιρτουόζα)

τα στρινγκάκια της αδερφής (θα τα έκλεψε κι αυτά εκείνος ο περίεργος από το προηγούμενο post!)

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΑΠΟ ΨΟΦΙΑ ΨΑΡΙΑ (πρωτότυπο! Νομίζω ότι θα ήταν ιδανικό για background στον υπολογιστή!)

χιλιες και μια πιπες (χίλιες και μία φορές καλύτερο από το «Χίλιες και μια νύχτες»!)

klemmeno apo ton foivo («κλεμμένο από τον Φοίβο»; Ο κλέψας του κλέψαντος, δηλαδή!)


Αν οι θρησκείες του κόσμου δεν ήταν θρησκείες, αλλά μάρκες απορρυπαντικών, πώς θα τις προωθούσαν οι ιερείς τους;

ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟΣ

«2 δισεκατομμύρια νοικοκυρές συνιστούν «Jesus». Αυτές ξέρουν.»

«Κυκλοφορεί σε δύο συσκευασίες: Orthodox, με μαύρους κόκκους, και Catholic, με κίτρινους και λευκούς κόκκους»

«Εξουδετερώνει στο λεπτό σατανικούς λεκέδες και αμαρτωλές μυρωδιές!»

«Με την αγορά κάθε οικογενειακής συσκευασίας, δώρο μια σειρά από υπέροχα παιδικά παραμύθια («Η Βίβλος»), ή το νέο CD του Πέτρου Γαϊτάνου, ‘Ω γλυκύ μου φρέαρ’!»

«Και μην ξεχνάτε: Το «Jesus» σώζει!»

ΙΣΛΑΜ

«Με κάθε αγορά, δώρο ένα μαγευτικό ταξίδι σε έναν εξωτικό παράδεισο, με πληρωμένα όλα τα έξοδα και συντροφιά με αυθεντικά ουρί του παραδείσου! Αλλά μετά θάνατον…»

«Απλώς τοποθετήστε μια δόση στο πλυντήριο, προσευχηθείτε προς την πλευρά της Μέκκας και το «Allah» θα κάνει τα υπόλοιπα!»

«Το Νο 1 απορρυπαντικό σε Αφρική και Μέση Ανατολή»

«Ειδικά σχεδιασμένο για τουρμπάνια, μπούρκα, χιτζάμπ και τσαντόρ»

«Σε κάθε συσκευασία, δώρο τέσσερα πανέμορφα κοσμήματα, ένα για κάθε σας σύζυγο!»

ΙΝΔΟΥΙΣΜΟΣ

«Hindu: 4.500 χρόνια εμπειρία στη φροντίδα και την προστασία των ρούχων σας.»

«Το μόνο απορρυπαντικό που καθαρίζει ΚΑΙ το κάρμα σας!»

«Το επίσημο απορρυπαντικό του Slumdog Millionaire, της ταινίας που σάρωσε τα φετινά Όσκαρ!»

«Γιατί να συμβιβάζεστε με ένα απορρυπαντικό που έχει μόνο ένα είδος
κόκκων, όταν μπορείτε να έχετε το «Ηindu», με χιλιάδες κόκκους σε διαφορετικά χρώματα και σχήματα;»

ΒΟΥΔΙΣΜΟΣ

«Ο Δαλάι Λάμα συνιστά «Buddha». Αυτός ξέρει.»

«Απλώς τοποθετήστε μια δόση «Buddha» στο πλυντήριο και διαλογιστείτε όσο κρατάει η πλύση!»

«Με το «Buddha» μπορείτε να είστε ήσυχοι για τα ρούχα σας και να ανακαλύψετε την εσωτερική σας γαλήνη»

«Σε κάθε συσκευασία, δώρο ένα DVD της Ελένης Πετρουλάκη με ασκήσεις Power Yoga!»

ΑΘΕΪΣΜΟΣ

«Εεεεεεε…Ξέρετε…Βασικά το απορρυπαντικό μας δεν καθαρίζει τα ρούχα. Αλλά, μεταξύ μας, ούτε και τα άλλα τα καθαρίζουν. Οπότε γιατί να μην αγοράσετε το δικό μας, που είναι και πιο φτηνό;»


No more heroes anymore. Αυτό έλεγαν οι Stranglers το 1977, στο περίφημο τραγούδι τους «No More Heroes». Σε μια περίοδο που είχε ήδη αρχίσει να πάσχει από ήρωες, οι Stranglers είπαν ακριβώς αυτό: Ότι δεν υπάρχουν πια ήρωες. Και έπεσαν μέσα.

Αλλά τι είναι, αλήθεια, ένας «ήρωας»; Πιστεύω ότι είναι ένας άνθρωπος που αψηφά μία κατάσταση που τον υπερβαίνει (όπως ο θάνατος ή ένα καταπιεστικό καθεστώς), ώστε να προβεί σε μία πράξη (ή μία σειρά πράξεων) η οποία μπορεί να εμπνεύσει άλλους ανθρώπους και να οδηγήσει σε άλλες, παρόμοιες πράξεις. Είναι κάπως γενικός ο ορισμός, αλλά δεν μπορώ να σκεφτώ κάτι καλύτερο.

Λοιπόν; Πού είναι αυτοί οι ήρωες σήμερα; Αναρωτιόμουν πρόσφατα το εξής: Από όλους τους εν ζωή Έλληνες, ποιος θα άξιζε να δώσουμε το όνομά του σε έναν δρόμο μετά το θάνατό του; Μόνο ένας μου ήρθε στο μυαλό, κι αυτός ήταν ο Μίκης Θεοδωράκης. Ποιος άλλος εν ζωή Έλληνας μπορεί να θεωρηθεί «ήρωας», ποιος έκανε κάτι το αληθινά «ηρωικό» στη ζωή του;

Και από ποιον χώρο θα μπορούσε να προέλθει ένας ήρωας; Από τη διεφθαρμένη μας πολιτική σκηνή; Από τη συμβιβασμένη μας τέχνη; Όχι.

Μη μου πείτε τον Αλέξη. Ναι, φυσικά έγινε «ήρωας», αλλά μετά θάνατον. Θα μπορούσε να ήταν ο καθένας στη θέση του, θα μπορούσα να ήμουν ακόμα κι εγώ. Απλά, αυτός είχε την ατυχία να βρίσκεται εκεί. Αληθινός «ήρωας» είναι αυτός που γίνεται τέτοιος με τη θέλησή του. Και τέτοιους δεν έχουμε πια.

Επιστρέφω στο τραγούδι. Στους στίχους του «No More Heroes», οι Stranglers αναρωτιούνται τι απέγιναν άνθρωποι σαν τον ιδεαλιστή Λέων Τρότσκι, τον χαρισματικό (και κυνηγημένο) κωμικό Λένι Μπρους, τον ζωγράφο και μέγιστο απατεώνα Ελμίρ Ντε Ορί και τον πανέξυπνο είρωνα βοηθό του Δον Κιχώτη, Σάντσο Πάντσα. Αν και είναι αμφίβολο αν όλοι αυτοί ήταν πραγματικοί «ήρωες» (μάλλον αντι-ήρωες), η απορία παραμένει: Πού είναι όλοι αυτοί σήμερα; Ποιος πολιτικός μπορεί να συγκριθεί με τον Τρότσκι; Ποιος κωμικός έχει κυνηγηθεί περισσότερο από τον Μπρους; Ποιος θα μπορούσε να είναι ο σύγχρονος Σάντσο Πάντσα;

Δύσκολη εποχή για ήρωες. Ακόμα και οι υπερήρωες που αγαπήθηκαν παλιότερα, τώρα πρέπει να έχουν ένα συγκεκριμένο προφίλ για να αρέσουν. Ο Σούπερμαν; Μέγιστος φλώρος. Δε μας κάνει. Ο Φλας; Καλός είναι, μωρέ, αλλά δεν έχει ίντριγκα. Ο Σπάιντερμαν; Αυτός ναι – αλλά να του βάλουμε και μια σκοτεινή πλευρά, αλλιώς τι να τον κάνουμε. Αλλά ο Μπάτμαν; Ναι, αυτός μάλιστα! Ο «Σκοτεινός Ιππότης», ο απόλυτος Τιμωρός, ο ήρωας που έχει περισσότερες σκοτεινές παρά φωτεινές πλευρές! Καμία σχέση με τον Μπάτμαν του 1966, τον Άνταμ Γουεστ, που ήταν ένας χαρωπός, ποπ Μπάτμαν που έλεγε αστείες ατάκες και όταν χτυπούσε τους «κακούς» ακούγονταν ήχοι όπως «Pang!», «Ka-boom!» και «Wham!». Άλλες ανάγκες τότε, άλλες τώρα.

Τελικά, πού είναι οι ήρωες; Θα πρέπει μάλλον να ρωτήσουμε τον συνθέτη του τραγουδιού, τον Χιου Κόρνουελ.

Όταν βγήκε το «No More Heroes», δε δεχόμασταν να υπογράψουμε αυτόγραφα και λέγαμε: «Μην έχετε ήρωες. Να είστε εσείς ήρωες του εαυτού σας».

Να μια καλή συμβουλή. Και για σας, και για μένα. Καιρός να γίνω ήρωας. Θα μου πάρει λίγο καιρό, βέβαια, να ράψω τη στολή μου και να βρω μια υπερφυσική δύναμη, αλλά θα το κάνω. Θα γίνω ήρωας του εαυτού μου, να τον εντυπωσιάσω για μία φορά στη ζωή μου. Η σημερινή εποχή έχει ανάγκη τους ήρωες…Μα τι λέω; ΟΛΕΣ οι εποχές έχουν ανάγκη τους ήρωες! Όμως νομίζω πως μόνο σήμερα υπάρχει τόσο μεγάλο έλλειμμα ηρώων.

Whatever happened to the heroes?


«Μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, κατέφυγαν στην στρατιωτική επιθετικότητα ώστε να καταστήσουν ένα ολόκληρο έθνος άστεγο, με το πρόσχημα του Ολοκαυτώματος. Έστειλαν μετανάστες από την Ευρώπη, τις Ηνωμένες Πολιτείες και άλλα μέρη του κόσμου, ώστε να εγκαθιδρύσουν μια απόλυτα ρατσιστική κυβέρνηση στην κατεχόμενη Παλαιστίνη. Στην πραγματικότητα, σαν αποζημίωση για τις σφοδρές συνέπειες του ρατσισμού στην Ευρώπη, δημιούργησαν το πιο βίαιο και καταπιεστικό ρατσιστικό καθεστώς στην Παλαιστίνη»

«Είναι απογοητευτικό το ότι αρκετές δυτικές κυβερνήσεις και οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν αποφασίσει να υπερασπιστούν αυτούς τους ρατσιστές αυτουργούς γενοκτονίας, την ίδια ώρα που οι αφυπνισμένοι, ενσυνείδητοι και ελεύθεροι άνθρωποι στον κόσμο καταδικάζουν την επιθετικότητα, τις βιαιότητες και τους βομβαρδισμούς αμάχων στην Γάζα»

«Κυρίες και κύριοι: Ποιες είναι οι κύριες αιτίες των επιθέσεων των Η.Π.Α. στο Ιράκ και της εισβολής του Αφγανιστάν; Υπήρχε κάποιο άλλο κίνητρο πίσω από την εισβολή στο Ιράκ πέρα από την αλαζονεία της τότε αμερικανικής κυβέρνησης και των αυξανόμενων πιέσεων, ώστε να επεκτείνουν τη σφαίρα επιρροής τους, να υπηρετήσουν το συμφέρον των γιγαντιαίων εταιρειών που κατασκευάζουν όπλα, να επηρεάσουν μια κουλτούρα με χιλιάδες χρόνια ιστορίας, να εξαλείψουν πιθανές απειλές μουσουλμανικών κρατών σε βάρος του Σιωνιστικού καθεστώτος; Ή να ελέγξουν και να εκμεταλλευτούν τις πηγές ενέργειας του Ιρακινού λαού; Πραγματικά, γιατί σκοτώθηκαν και τραυματίστηκαν σχεδόν ένα εκατομμύριο άνθρωποι, ενλω εκατομμύρια άλλοι μετατοπίστηκαν και έμειναν άστεγοι; Γιατί οι Ιρακινοί υπέφεραν τεράστιες απώλειες ύψους δισεκατομμυρίων δολλαρίων; Δεν ήταν η στρατιωτική επίθεση εναντίον του Ιράκ σχεδιασμένη από τους Σιωνιστές και τους συμμάχους τους στην τότε κυβέρνηση των Η.Π.Α., σε συνεργασία με τις εταιρείες κατασκευής όπλων;»

«Οι Ηνωμένες Πολιτείες και οι σύμμαχοί τους όχι μόνο απέτυχαν να περιορίσουν την παραγωγή ναρκωτικών στο Αφγανιστάν, αλλά η παράνομη καλλιέργεια ναρκωτικών πολλαπλασιάστηκε κατά τη διάρκεια της παρουσίας τους. Η κύρια ερώτηση είναι: Ποια ήταν η ευθύνη της τότε αμερικανικής κυβέρνησης και των συμμάχων της; Εκπροσωπούσαν κράτη; Έχουν εξουσιοδοτηθεί από αυτά; Έχουν πάρει την άδεια από τους πολίτες του κόσμου να επεμβαίνουν σε όλα τα μέρη του κόσμου, και κυρίως στη δική μας περιοχή; Δεν είναι αυτά τα μέτρα ένα καθαρό παράδειγμα εγωκεντρισμού, ρατσισμού, διακρίσεων και παραβίασης της αξιοπρέπειας και της ανεξαρτησίας των κρατών;»

«Κυρίες και κύριοι: Ποιος είναι υπεύθυνος για την παγκόσμια οικονομική κρίση; Από πού ξεκίνησε αυτή η κρίση; Από την Αφρική; Από την Ασία; Ή μήπως ήταν από τις Ηνωμένες Πολιτείες;»

(αυτά είπε, μεταξύ άλλων, ο πρωθυπουργός του Ιράν, Αχμούντ Αχμαντινετζάντ χθες. Και γι’αυτά λοιδωρήθηκε από διπλωμάτες, ΜΜΕ, σχεδόν από όλους. Θέλω να διαβάσετε προσεκτικά τα παραπάνω, να σκεφτείτε λίγο και μετά να απαντήσετε σε δύο ερωτήσεις:

1. Διαφωνείτε με τα λόγια του Αχμαντινετζάντ σε έστω και ένα σημείο;

2. Ποια «δικτατορία» είναι χειρότερη; Η δικτατορία του ’67, από την κήρυξη της οποίας σήμερα συμπληρώνονται 42 χρόνια, ή η δικτατορία του 2009, που «τιμωρεί» με τον δικό της τρόπο τους αντιφρονούντες;»)

Υ.Γ.: Μην ακούσω μαλακίες για αντισημιτισμό και τέτοια, έτσι; Μιλάω χωρίς θεωρίες συνωμοσίας και εντελώς αντικειμενικά.

Επόμενη σελίδα: »