Τελικά τα τηλεπαιχνίδια με εμπνέουν. Δεν εξηγείται αλλιώς! Τρίτο κείμενο μέσα σε μια εβδομάδα σχετικό με τηλεπαιχνίδια!!!

Σκεφτόμουν, λοιπόν, ότι τα τηλεπαιχνίδια δεν επιτελούν ουσιαστικά κανένα κοινωνικό έργο: Πάνε εκεί διάφοροι, κάνουν ό,τι μαλακία τους ζητηθεί και πληρώνονται γι’αυτό. Αλλά καμία κοινωνική προσφορά (εκτός, φυσικά, από τη «Στιγμή της Αλήθειας», που μας θυμίζει πόσο όμορφο είναι να ξεφτιλίζεσαι μπροστά σε όλο τον κόσμο).

Κι όμως, θα μπορούσαν τα τηλεπαιχνίδια να κάνουν και κάτι χρήσιμο: Να αντικαταστήσουν τις εκλογές και να χρησιμεύσουν σαν μέσα ανάδειξης βουλευτών! Κουφό, έτσι; Εντάξει, το ξέρω, πάλι μαλακία είπα. Αλλά τι περιμένετε να ακούσετε από τον άνθρωπο που σας έφερε το «Λέων, ο blogger-δολοφόνος»;

Όπως και να’χει, προσπαθήστε να το φανταστείτε. Για παράδειγμα, στην καρέκλα της «Στιγμής της Αλήθειας» κάθεται ο υποψήφιος βουλευτής Αθανάσιος Ρουσφέτης. Και εκτυλίσσεται η εξής σκηνή:

(Ευγενία Μανωλίδου) Αθανάσιε, ήρθες στη «Στιγμή της Αλήθειας» για να κερδίσεις με την ειλικρίνειά σου μια θέση στο ελληνικό κοινοβούλιο. Είσαι έτοιμος για την πρώτη ερώτηση;

(Αθανάσιος Ρουσφέτης) Ναι, είμαι έτοιμος.

(Ε.Μ.) Αθανάσιε, έχεις δύο παιδιά, σωστά;

(Α.Ρ.) Ναι, ένα αγόρι κι ένα κορίτσι στην εφηβεία.

(Ε.Μ.) Πηγαίνουν και τα δύο στο σχολείο, δηλαδή.

(Α.Ρ.) Ναι, και τα δύο.

(Ε.Μ.) Πρώτη ερώτηση: (ΝΤΑΝ!) Έχεις στείλει και τα δύο παιδιά σου σε ιδιωτικό σχολείο επειδή δεν ήθελες να συναναστρέφονται με τα αλβανάκια που πηγαίνουν στο δημόσιο;

(Α.Ρ. κομπιάζοντας) Ναι, είναι αλήθεια.

(Φωνή από το υπερπέραν) Αυτό που απάντησες είναι……………………Αλήθεια.

(χειροκροτήματα)

(Ε.Μ.) Συγχαρητήρια, Αθανάσιε. Μάλλον δεν έχεις πολύ καλή γνώμη για τα δημόσια σχολεία, ε;

(Α.Ρ.) Η αλήθεια είναι πως με την παρούσα κυβέρνηση η δημόσια παιδεία έχει εγκαταλειφθεί στην τύχη της, με αποτέλεσμα να μην μαθαίνουν τα παιδιά μας σωστά γράμματα. Είναι μια θλιβερή κατάσταση, πραγματικά.

(Ε.Μ.) Δεύτερη ερώτηση: (ΝΤΑΝ!) Τι θα κάνεις για την παιδεία, αν διοριστείς Υπουργός Παιδείας;

(Α.Ρ.) Όπως αναφέρω και στις προγραμματικές μου δηλώσεις, θα χτίσω νέα σχολεία σε περιοχές που δεν διαθέτουν, θα ανακαινίσω όσα σχολεία βρίσκονται σε κακή κατάσταση, θα γίνουν προσλήψεις δασκάλων ώστε να καλυφθούν οι ελλείψεις, θα ενισχύσω τη δωρεάν παιδεία, θα εξασφαλίσω περισσότερα κονδύλια για καλύτερη μόρφωση, και γενικά θα επενδύσω όσο περισσότερο γίνεται στα παιδιά, που είναι το μέλλον αυτού του τόπου και έχουμε καθήκον να τα μορφώσουμε σωστά.

(φωνή από το Υπερπέραν) Αυτό που απάντησες είναι………………….Ψέμα.

(ΝΤΟΝΓΚ!)

(Α.Ρ.) Μα γιατί; Εγώ είπα την αλήθεια! Το μηχάνημα έκανε λάθος! Αλήθεια σας λέω, τα παιδιά είναι το μέλλον του τόπου μας, δωρεάν δημόσια παιδεία, έγινε λάθος!

(Ε.Μ.) Λυπάμαι, αλλά το μηχάνημα δεν κάνει ποτέ λάθος. Φαίνεται πως δεν ήσασταν αρκετά ειλικρινής με τον ελληνικό λαό, γι’αυτό και δεν θα πάρετε τη βουλευτική έδρα. Λυπάμαι πολύ. (γυρίζει προς την κάμερα) Ο Αθανάσιος δεν ήταν ειλικρινής και έχασε την ευκαιρία να κερδίσει την είσοδό του στη Βουλή. Ίσως ο επόμενος παίκτης μας να είναι πιο ειλικρινής.

Αλλά σιγά μην είναι! Αν όντως οι υποψήφιοι βουλευτές περνούσαν από τέτοιο παιχνίδι, κανένας δεν θα έμπαινε στη Βουλή – εκτός ίσως από τον Άδωνι, που έχει τον «άνθρωπό του» μέσα. Για τους άλλους, θα μπορούσε να υπάρχει μια πιο εύκολη εναλλακτική λύση: Το «Ρower of 10». Εκεί, ο κάθε υποψήφιος θα προσπαθούσε να «πιάσει» τον σφυγμό της ελληνικής κοινής γνώμης σε διάφορα κοινωνικά θέματα. Και θα βλέπαμε σκηνές σαν αυτή που ακολουθεί…

(Κ. Μαρκουλάκης) Αθανάσιε, είσαι έτοιμος για την επόμενη ερώτηση;

(Α.Ρ.) Πανέτοιμος.

(Κ.Μ.) Ρωτήσαμε τους Έλληνες αν σε θεωρούν μαλάκα. Θέλουμε να μας πεις το ποσοστό των Ελλήνων που πιστεύεις ότι απάντησε πως ΔΕΝ είσαι μαλάκας.

(χειροκροτήματα)

(Α.Ρ.) Ενδιαφέρουσα ερώτηση…Αν κρίνω από τις δημοσκοπήσεις που παρήγγειλα την προηγούμενη εβδομάδα από την MRB, ένα 64% της κοινής γνώμης πρέπει να έχει θετική γνώμη για μένα. Γι’αυτό, πιστεύω ότι το ποσοστό θα είναι ανάμεσα στο 60% και στο 70%.

(Κ.Μ.) Το κλειδώνεις, δηλαδή;

(Α.Ρ.) Ναι, το κλειδώνω

(Κ.Μ.) Για να δούμε ποια είναι η σωστή απάντηση.

(ο δείκτης ανεβοκατεβαίνει και τελικά σταθεροποιείται στο 14%)

(Α.Ρ.) ΤΙ; Αποκλείεται! 5 χρόνια τώρα χρησιμοποιώ αυτές τις δημοσκοπήσεις, και ποτέ δε με έχουν απογοητεύσει!

(Κ.Μ.) Λυπάμαι, αλλά η βούληση του ελληνικού λαού δεν αποτυπώνεται στις δικές σου δημοσκοπήσεις, αλλά στις δικές μας έρευνες, πράγμα που σημαίνει ότι δεν θα μπεις στη Βουλή. Λυπάμαι πολύ. Ο λαός μίλησε.

Δεν τα κατάφερε ούτε αυτή τη φορά ο Αθανάσιος! Αλλά του απομένει μια τελευταία ελπίδα: Το «Είσαι πιο έξυπνος από ένα δεκάχρονο;». Θα τα καταφέρει, άραγε; Για να δούμε…

(Σοφία Αλιμπέρτη) Αθανάσιε, είσαι έτοιμος να παίξουμε;

(Α.Ρ.) Πανέτοιμος.

(Σ.Α.) Διάλεξε ένα από τα παιδάκια μας.

(τα παιδάκια σκοτώνονται ποιο θα πρωτοπάει)

(Α.Ρ.) Θα διαλέξω τον Βρασίδα.

(ο Βρασίδας πανηγυρίζει, χαιρετάει τον Α.Ρ. με χειραψία και πηγαίνει στη θέση του)

(Σ.Α.) Με ποια κατηγορία θέλεις να ξεκινήσεις, Αθανάσιε;

(Α.Ρ.) Ήμουν πάντα καλός στην Ιστορία, οπότε θα διαλέξω Ιστορία 6ης Δημοτικού.

(Σ.Α.) Πολύ ωραία, πάμε να δούμε την ερώτηση: «Τι έγινε το 1922 στη Σμύρνη;»

(Α.Ρ.) Α, ναι, θυμάμαι εκείνο το κεφάλαιο, θυμάμαι που είχε μια ωραία εικόνα με ανθρώπους συνωστισμένους στο λιμάνι, να περιμένουν το καράβι τους για να φύγουν.

(τα παιδάκια χτυπιούνται και λένε μεταξύ τους «τι λέει ο άσχετος!»)

(Σ.Α.) Οπότε ποια είναι η απάντησή σου;

(Α.Ρ.) Θα πω ότι έγινε ένας συνωστισμός.

(το κλειδώνει)

(Σ.Α.) Να δούμε αν είναι αυτή η σωστή απάντηση.

(ΜΠΟΦ! Βγαίνει η σωστή απάντηση, που είναι «σφαγή»)

(Α.Ρ.) Μα τι λέτε; Εγώ ξέρω ιστορία! Το θυμάμαι πολύ καλά, ένας συνωστισμός είχε γίνει!

(Σ.Α.) Λυπάμαι, Αθανάσιε, αλλά αυτή η εκδοχή δεν υπάρχει πλέον στα σχολικά βιβλία. Θα έπρεπε να το ξέρεις, αφού είσαι τόσο καλός στην Ιστορία. Και τώρα, πρέπει να πεις κάτι στην κάμερα, έτσι;

(η κάμερα πλησιάζει τον Α.Ρ. και αυτός λέει απρόθυμα:) «Δεν είμαι πιο έξυπνος από έναν δεκάχρονο».

(Σ.Α.) …και κάτι ακόμα…

(ο Α.Ρ. ξεφυσάει και τελικά λέει:) «Άρα δεν είμαι και αρκετά ικανός για να μπω στη Βουλή».

(χειροκροτήματα)

(Σ.Α.) Έτσι, ο Αθανάσιος έχασε την ευκαιρία να μπει στη Βουλή…Τα δεκάχρονά μας ανεβάζουν και κατεβάζουν κυβερνήσεις! Άραγε ο επόμενος παίκτης μας θα τα καταφέρει;

Ναι, σιγά μην τα καταφέρει…Από αυτό το «φιλτράρισμα» θα περνούσαν ελάχιστοι – τόσο ελάχιστοι, ώστε μάλλον θα χρειαζόταν να μειωθεί ο αριθμός των βουλευτών.

Είστε ακόμα σίγουροι ότι η ιδέα μου ήταν μαλακία;

Advertisements