…ανακάλυψα επιτέλους έναν ραδιοφωνικό σταθμό της προκοπής: 88.9 (ο παλιός Angel, τώρα δεν έχει όνομα)! Παίζει ελληνική ροκ, χιπ χοπ και alternative. Και έχει γίνει η μόνιμη μουσική μου υπόκρουση.

…έκανα την τελευταία μου υπηρεσία στον Στρατό και απόλαυσα ένα μεγαλοπρεπές σκίσιμο των ρούχων που δεν πρόκειται να ξαναφορέσω ποτέ. Ίσως η μοναδική στιγμή της θητείας που αξίζει.

…ξεκίνησα δίαιτα, γιατί τα σουβλάκια και τα σάντουιτς του Στρατού ανέβασαν τις μετρήσεις της ζυγαριάς σε δυσθεώρητα ύψη. Και μάλλον εκεί θα μείνουν οι μετρήσεις, ως συνήθως.

…πέρασα για πρώτη φορά την αλλαγή του χρόνου μακριά από τους δικούς μου ανθρώπους, και συγκεκριμένα σε ένα στρατόπεδο, με έναν μαλάκα πάνω από το κεφάλι μου να μας απαγορεύει να ξενυχτήσουμε μετά τη 1 μετά τα μεσάνυχτα. Και του χρόνου σπίτι μου, βεβαίως.

…τράκαρα για πρώτη φορά, και μάλιστα έφταιγα εγώ – ή, για την ακρίβεια, τα φρένα που δε λειτούργησαν λόγω της βροχής. Αλλά δεν θα πληρώσουν τα φρένα για τη ζημιά…

…πήγα στο Φεστιβάλ Κόμικς της Βαβέλ και δεν ήθελα να φύγω! Αν μπορούσα να κατασκηνώσω εκεί και τις 4 μέρες, θα το έκανα! Πού αλλού στην Αθήνα θα δεις τόσα χρώματα μαζεμένα;

…κατέστρεψα το κινητό μου, πετώντας το με δύναμη πάνω σε ένα καλοριφέρ. Τώρα δε δουλεύει η οθόνη του, φεύγει μόνη της η μπαταρία και έσπασε το καπάκι του. Αλλά το ‘φχαριστήθηκα.

…πήρα το Champions League. το C ampionato, το Coppa Italia και το ευρωπαϊκό Super Cup με τη Φιορεντίνα στο Football Manager Handheld! Όχι πως σας νοιάζει, αλλά έπρεπε να το πω κάπου!

…ξαναβρέθηκα με φίλο που είχα χάσει εδώ και τρία χρόνια, που μου είχαν κλέψει το κινητό και έχασα το νούμερό του. Φυσικά, μέσω Facebook…

…για πρώτη φορά εδώ και χρόνια, δεν έστειλα σε κανέναν φίλο μου τα συνηθισμένα μου κλισέ μηνύματα Πρωτοχρονιάς! Και ευτυχώς, έλαβα και ελάχιστα.

…είδα τη δημοσιογραφία να κατρακυλάει μερικά ακόμα σκαλοπάτια πιο χαμηλά, με την υπόθεση της απαγωγής του εφοπλιστή. Το να στήνεις καραούλι έξω από ένα σπίτι και να δηλώνεις με υπερηφάνεια ότι ο εφοπλιστής έφαγε κοτόσουπα ΔΕΝ είναι δημοσιογραφία.

…όχι πως δεν το περίμενα, αλλά ούτε και φέτος πήρα δώρο από τον Άγιο Βασίλη. Τον παπάρα.

…περπάτησα ξανά στα Εξάρχεια, μετά από ένα χρόνο περίπου. Όσα κι αν έγιναν, τίποτα δεν έχει αλλάξει – εκτός ίσως από το ότι έχουν αυξηθεί δραματικά οι μπάτσοι στην περιοχή. Περισσότερη αστυνόμευση, λιγότερη ασφάλεια.

…εξεπλάγην από την κίνηση του Ολυμπιακού να αποκτήσει ως δανεικό τον Ματ Ντάρμπισαϊρ από την Μπλάκμπερν. Καλή περίπτωση μου φαίνεται, αλλά θα δείξει.

…μου έκανε πολύ κακή εντύπωση ο «πόλεμος» που έχουν ανοίξει μέσω των διαφημίσεών τους η Q και η Frog. Κι όλα αυτά για κανα-δυο σεντς διαφορά; Έλεος!

…νευρίασα με το ΕΣΡ, που αντί να κατακεραυνώνει σκουπίδια σαν τη «Στιγμή της Αλήθειας», ψάχνει να βρει κάτι μεμπτό στην «Ελληνοφρένεια». Γιατί, επειδή η ανάποδη σημαία ενόχλησε τον Μπουμπούκο;

…αναθάρρησα με τα πρώτα δείγματα γραφής του Ομπάμα: Κλείσιμο του Γκουαντάναμο, κατάργηση του «εικονικού πνιγμού», κατάργηση ηλίθιων νομοσχεδίων του Μπους. Αλλά δεν του συγχωρώ ακόμα το «τουμπεκί» για τη σφαγή στη Γάζα.

…είδα σε (πειρατικό) DVD την «Ανταλλαγή», με την Αντζελίνα Τζολί. ΟΚ, μου άρεσε, αλλά δεν ήταν και για Όσκαρ η Τζολί. Αντίθετα, ο Κλιντ Ίστγουντ πάει από το καλό στο καλύτερο.

…»κόλλησα» με το «Human» των The Killers – αν και ακόμα δεν κατάλαβα το νόημα του στίχου «are we human or are we dancer». Όχι dancers, dancer!

…πεθύμησα την παλιά μου δουλειά, μετά από έναν ολόκληρο χρόνο αδυσώπητου κωλοβαρέματος. Ή έστω οποιαδήποτε δουλειά. Θέλω να δουλέψω, λέμε! Να κάνω κάτι χρήσιμο για την κοινωνία!!!

Advertisements