Ε, μα…Κοντά 2,5 χρόνια σ’αυτό το blog, κανείς δεν είχε αναγνωρίσει έμπρακτα την ανεκτίμητη συμβολή μου στη διάδοση της πιο διαδεδομένης γκριμάτσας στον κόσμο, της γκριμάτσας «πφφφφφφ, τι λέει πάλι αυτός ο μαλάκας».

Αλλά βρέθηκε επιτέλους ένας άνθρωπος να το εκτιμήσει: το astropeleki με τίμησε με το βραβείο Proximidade, το οποίο περιγράφεται ως εξής:

_proximityaward

«Αυτό το blog επενδύει και πιστεύει στην εγγύτητα – την εγγύτητα στο χώρο, το χρόνο και τις σχέσεις.Αυτά τα blog είναι εξαιρετικά γοητευτικά.Αυτοί οι bloggers προσπαθούν να βρουν και να γίνουν φίλοι.Δεν ενδιαφέρονται σε βραβεία για την προσωπική τους άνοδο!Η ελπίδα μας είναι όταν κοπούν οι κορδέλες των βραβείων αυτών, να αναπαραχθούν ακόμη περισσότερες φιλίες.Παρακαλώ δώστε περισσότερη προσοχή σ’ αυτούς τους συγγραφείς!Αυτό το βραβείο για Blog, πρέπει να δοθεί σε οκτώ αγαπημένους σας bloggers, και οι οποίοι με τη σειρά τους, θα το προτείνουν πάλι με τη σειρά τους, σε οχτώ αγαπημένους bloggers ο καθ’ ένας τους κ.ο.κ.» Προτείνεται το κείμενο να το συμπεριλάβετε στην αναρτησή σας.

Οι κακές γλώσσες μπορεί να πουν ότι, έτσι όπως είναι διαμορφωμένο αυτό το βραβείο, μπορεί να το πάρει και ο τελευταίος κακομοίρης ανθυποblogger. Κάτι που μάλλον αποδεικνύεται περίτρανα από τη βράβευσή μου. Αλλά αυτό θα το αντιπαρέλθω, γιατί άμα το σκεφτώ θα με πιάσει κατάθλιψη, θα σταματήσω να γράφω για κανά μήνα και θα ανακληθεί το βραβείο μου. Κρίμα δεν είναι; Τόσα χρόνια περίμενα γι’ αυτή τη στιγμή!

Όπως προβλέπεται, λοιπόν, θα δώσω κι εγώ τα βραβεία μου σε 8 άλλους bloggers (αλήθεια, δεν είναι άδικο αυτό; Να παίρνεις ένα βραβείο και να πρέπει να απονείμεις 8;), αν και ξέρω ότι οι περισσότεροι από αυτούς θα με γράψουν στα αρχίδια τους (ή τέλος πάντων στα γεννητικά τους όργανα, ό,τι κι αν έχουν) και δε θα συνεχίσουν τις βραβεύσεις. Δικαίωμά τους. Πάμε, λοιπόν:

(η σειρά είναι τυχαία. Το astropeleki εξαιρείται από τη διαδικασία, γιατί μου φαίνεται βλακεία να επιστρέψεις το βραβείο σε αυτόν που σου το έδωσε.)

Gog – Αφενός επειδή εγω τον έπεισα (τι τον έπεισα, μόνο που δεν του έβαλα το μαχαίρι στο λαιμό!) να ξεκινήσει το blogging, αφετέρου επειδή νομίζω ότι είναι ένα μοναδικό στο είδος του blog, επειδή συνδυάζει το ποδόσφαιρο με…χμμμ…βασικά με οτιδήποτε μπορεί να σκεφτεί κανείς! Συγχαρητήρια Gog!

JoaN – Ακόμα κι αν δεν της κάνω σχόλια στα posts της και γκρινιάζει (δικαίως), τη διαβάζω κι ας μην έχω καταλάβει ακόμα πώς στον κόρακα καταφέρνει και κολλάει ένα σαλαλα σε ό,τι γράφει! Α, και επειδή ακούει και Ενδελέχεια.

Silia – Ό,τι κι αν γράφει, από τα λογοτεχνικά αυτοβιογραφικά της posts μέχρι το αφιέρωμά της στη Mercedes 600, είναι αληθινό διαμάντι! Με το σπαθί της το παίρνει το βραβείο!

Sissy – Αν και το έχει παρατήσει τελευταία το σπορ, είναι το μόνο blog που καταφέρνει σχεδόν σε κάθε post να με κάνει να θέλω να σχολιάσω κάτι – και όσοι με ξέρουν, γνωρίζουν ότι τα σχόλιά μου εμφανίζονται πιο σπάνια κι από τον Χιονάνθρωπο των Ιμαλαϊων. Δεν ξέρω πως το καταφέρνει, αλλά ξέρω πως αξίζει το βραβείο!

Διαγόρας και Unορθόδοξος – Αυτά τα δύο βραβεία πάνε μαζί, σε δύο άθεους bloggers – δεν υπάρχουν και πολλοί, και ακόμα κι αν υπάρχουν, δεν είναι τόσο απολαυστικοί ή/και αποκαλυπτικοί όσο αυτοί οι δύο. Αν ο Θεός υπάρχει, την έχουμε όλοι άσχημα – αλλά μέχρι τότε, σπάμε πλάκα.

Prezatv – Για μένα, αυτό το blog έχει υποκαταστήσει τα υπόλοιπα μέσα ενημέρωσης. Έχει περισσότερες ειδήσεις, είναι πιο κοντά σε μένα ιδεολογικά, και είναι και αθυρόστομο. Σαν να λέμε, το ακριβώς αντίθετο των τηλεοπτικών δελτίων ειδήσεων. Ευχαριστώ και συγχαρητήρια!

Μαύρος Γάτος – Είτε γράφει χιουμοριστικά, είτε σοβαρά, τα νιαουρίσματά του δε με αφήνουν ποτέ αδιάφορο. Είναι από τα πρώτα blog που ανακάλυψα, τότε στις αρχές, και ίσως το μόνο που έχει αντέξει τόσο πολύ στο blogroll μου. Πάντα τέτοια!

Η σεμνή τελετή λήγει εδώ. Άντε, και του χρόνου!

Advertisements