Ο Άγιος Ανάρχιος γεννήθηκε ένα ωραίο πρωί του 47 π.Χ. στα περίχωρα της ρωμαϊκής πόλης Βομβηίας. Έμεινε ορφανός από μικρός, κι έτσι έζησε πολλά χρόνια σε ορφανοτροφείο.

Ένιωθε οργή για την ορφάνια του, την οποία δεν ήξερε πού να διοχετεύσει. Είχε ήδη σπάσει όλα τα τζάμια του ορφανοτροφείου και κατηγορούσε τους ιδιοκτήτες του ότι η εξουσία τους πάνω του ήταν ανύπαρκτη, όταν είδε σε όραμα μια βόμβα μολότοφ, άγνωστη εκείνη την εποχή, και από πάνω της έναν σταυρό με την επιγραφή «Εν τούτη γαμάς και δέρνεις». Ήταν η στιγμή της Θείας φώτισης του Ανάρχιου, η στιγμή που αποφάσισε να γίνει χριστιανός.

Η δράση του ήταν σημαντική και πολυσχιδής. Πρώτα απ’όλα, υπήρξε ο αληθινός εφευρέτης της χριστιανικής βόμβας μολότοφ, η οποία στην αρχική της μορφή άναβε μόνο με το Άγιο Φως και χρησίμευε όταν χριστιανοί διαδηλωτές διαμαρτύρονταν στους δρόμους της ρωμαϊκής αυτοκρατορίας για την αύξηση των ορίων σύνταξης στα 35 χρόνια (τότε οι άνθρωποι ζούσαν λιγότερο). Επίσης, σε κάθε λιθοβολισμό της εποχής, όταν κάποιος έλεγε «ο αναμάρτητος πρώτος τον λίθο βαλέτω», έπαιρνε μια πέτρα και την πέταγε στο θύμα, και επακολουθούσε πετροπόλεμος και ρίψη δακρυγόνων από τις ρωμαϊκές λεγεώνες. Θεωρείται, ακόμα, εμπνευστής των δημοφιλών συνθημάτων της εποχής «πουτάνας γιος κάθε πραιτωριανός» και «κάτσε καλά Ιούλιε».

Δυστυχώς, ο Ανάρχιος είχε τραγικό τέλος. Μετά από πολύωρο ανθρωποκυνηγητό στα στενά της Βομβηίας, συνελήφθη από μία λεγεώνα και οδηγήθηκε στο Κολοσσαίο, όπου μονομάχησε θαρραλέα με τέσσερα λιοντάρια, έχοντας στη διάθεσή του μόνο τρεις βόμβες μολότοφ. Τα τελευταία του λόγια πριν κατασπαραχθεί από τα λιοντάρια ήταν: «Έναν αναπτήρα, ρε παιδιάαααααα…»

Ο Άγιος Ανάρχιος ο Μολοτοφόρος είναι ο προστάτης των απανταχού ταραχοποιών, αντιεξουσιαστών και λοιπών καλόπαιδων.

Η μνήμη του εορτάζεται στις 17 Νοεμβρίου, με αμέτρητες ρίψεις μολότοφ και καταστροφές μαγαζιών. Οι συμμετέχοντες πιστοί φορούν πάντα μαύρες κουκούλες εις ένδειξη πένθους.

(άντε, μπας και γελάσουμε λιγάκι, να ξεφύγουμε…)

Advertisements