…έπαθα τη νίλα της ζωής μου, όταν μου έκλεψαν το πολυαγαπημένο μου laptop. Τα υπόλοιπα δεν τα γράφω, τα κρατάω για να τα πω στον ψυχαναλυτή μου.

…έπιασα για πρώτη φορά τα 170 χιλιόμετρα στην Εθνική Αθηνών-Λαμίας. Και έζησα για να το γράψω.

…ένιωσα για πρώτη φορά ότι στον Στρατό υπάρχει έστω και μια στοιχειώδης μορφή δημοκρατίας. Ούτε εγώ θα το πίστευα, αλλά ισχύει.

…βγήκα μόλις 7 φορές εκτός στρατοπέδου, λόγω εμπλοκής. Αλλά τα καλύτερα έρχονται.

…έστειλα το πρώτο μου κείμενο στο Internet μέσω του κινητού μου τηλεφώνου. Να που σε κάτι χρειάζονται τελικά.

…είδα τον Ολυμπιακό και τον Παναθηναϊκό να τρελαίνουν την ποδοσφαιρική Ευρώπη. Και δεν πίστευα στα μάτια μου.

…πάχυνα, κυρίως επειδή το φαγητό του Στρατού δεν τρώγεται και τη βγάζω με σάντουιτς και σουβλάκια. Νους υγιής εν σώματι…ασ’ τα να πάνε.

…ανακάλυψα ότι ο καλύτερος τρόπος για να περάσει το δίωρο της σκοπιάς είναι με το PSP ανα χείρας. Μαζί με τα κατάλληλα παιχνίδια, φυσικά.

…ένιωσα κάπως μειονεκτικά που είμαι Αθηναίος, όταν ήξερα ότι στην Θεσσαλονίκη την ίδια περίοδο υπήρχε το Φεστιβάλ. Ελπίζω του χρόνου…

…πήρα και ξεκοκάλισα όλες τις Athens Voice, Lifo, FAQ και ό,τι άλλο free press υπάρχει. Τι, νομίζετε ότι οι φαντάροι διαβάζουν μόνο MAXIM και Playboy;

…οδήγησα για πρώτη φορά σε επαρχιακό δρόμο, χωρίς φώτα, βράδυ, με ομίχλη και καταρρακτώδη βροχή. Κι όλα αυτά για να πάω να πάρω ένα φαγητό που δεν έφαγε κανείς.

…έφαγα το πρώτο φετινό μελομακάρονο, κερασμένο από πρόωρα εορτόπληκτη φίλη μου. Τα Χριστούγεννα δεν μπορούν να περιμένουν.

…είδα για δεύτερη φορά το «Ice Age 2», και μπορώ να πω ότι μου άρεσε το ίδιο με την πρώτη φορά. Σκρατ, είσαι Θεός.

…αγανάκτησα με την απαράδεκτη τηλεοπτική μετάδοση του ΑΝΤ1 στο ντέρμπι Ολυμπιακού-Παναθηναϊκού στο μπάσκετ. Όχι βία στα γήπεδα – ναι στα κανάλια.

…έπιασα στα χέρια μου το «Εγχειρίδιο Βλακείας» του Διονύση Χαριτόπουλου, και σκοπεύω να το διαβάσω πάραυτα. Πάντα με ενδιέφερε το θέμα.

…είδα το νέο Football Manager 2009, και συνειδητοποίησα ότι οι κλέφτες δεν θα μπορούσαν να βρουν χειρότερη εποχή για να μου κλέψουν το laptop. Γαμώ τη γκαντεμιά μου.

…είδα το Kung Fu Panda, και ταυτίστηκα απόλυτα με τον Πο, τον ατζαμή πρωταγωνιστή. Μήπως ο εγκέφαλός μου έχει μείνει στο νηπιαγωγείο;

…πήρα προαγωγή στη Leleja, το πρόγραμμα που μου υπολογίζει τον υπολοιπόμενο χρόνο θητείας μου. Πλέον είμαι ένας περήφανος ταξίαρχος.

…έπαθα την πλάκα μου με το απίστευτο «Shut Up And Let Me Go» των The Ting Tings. Δε χορταίνω να το ακούω.

…απέκτησα ακόμα μία ειδικότητα στον Στρατό: αυτήν του σερβιτόρου, σε μια γιορτή του στρατοπέδου. Άντε, με το καλό και μάγειρας.

…κατέληξα στο συμπέρασμα ότι, στατιστικά, τα κουβούκλια των διοδίων όπου κάθονται γυναίκες μαζεύουν περισσότερο κόσμο από τα αντίστοιχα όπου κάθονται άνδρες. Απλή σύμπτωση, στατιστικό λάθος ή ένστικτο;

…έγραψα για πρώτη φορά με στιλό στο φυλάκιο της πύλης του στρατοπέδου. Και αυτή ήταν μόνο η αρχή.

…το πήρα απόφαση ότι δεν μπορώ να επιβληθώ σε κανέναν, όση εξουσία κι αν έχω. Κακός εξουσιαστής, καλός εξουσιαζόμενος.

…εθίστηκα στον φραπέ, για πρώτη φορά στη ζωή μου. Ή τουλάχιστον έτσι νομίζω, αφού πίνω έναν κάθε μέρα, πλέον.

…άνοιξα για πρώτη φορά εφημερίδα με αγγελίες. Και προβλέπω ότι το επαγγελματικό μου μέλλον είναι δυσοίωνο, αν και πολύ σπάνια πέφτω μέσα στις προβλέψεις μου (μακάρι)…

Advertisements