Επιτέλους, η ελληνική τηλεόραση απέκτησε μία εκπομπή επιπέδου! Για την ακρίβεια, μια εκπομπή ΤΟΣΟ χαμηλού επιπέδου που κολακεύει τους λοβοτομημένους θεατές της. Μία εκπομπή στην οποία  οι παίκτες δεν δοκιμάζουν τις γνώσεις τους ή την τύχη τους, ούτε χρειάζεται να κάνουν εξωφρενικά πράγματα για να κερδίσουν. Το μόνο που έχουν να κάνουν είναι, απλούστατα, να ξεφτιλιστούν. Να βγουν μπροστά σε όλη την Ελλάδα, με συγγενείς και φίλους δίπλα τους, και να απαντήσουν σε προσωπικές ερωτήσεις, με αντάλλαγμα μεγάλα ποσά.

Και όταν λέμε «προσωπικές» ερωτήσεις δεν εννοούμε την ηλικία, το επάγγελμα, την οικογενειακή κατάσταση και τέτοια τετριμμένα. Μιλάμε για ερωτήσεις που θα κάνουν τον παίκτη και τους δικούς του ανθρώπους να νιώσουν από αμηχανία μέχρι τάσεις αυτοκτονίας (με προτιμότερο το πρώτο, αν και οι θεαματικότητες μιας τηλεοπτικής αυτοκτονίας θα ήταν σαφώς μεγαλύτερες), και θα τον αναγκάσουν κάποια στιγμή να πει «ΟΚ, αρκετά ξεφτιλίστηκα, ας πάρω τα λεφτά και να φεύγω τώρα». Αν και, εδώ που τα λέμε, αν έχεις αποφασίσει να ξεπουλήσεις την αξιοπρέπειά σου για τα λεφτά, γιατί να μην το κάνεις και μέχρι τέλους; Αν αποφασίσεις να κάνεις στριπτίζ στη μέση της πλατείας Συντάγματος, τι νόημα έχει να σταματήσεις προτού βγάλεις το στρινγκ;

Φυσικά, τα πάντα είναι στημένα. Ο γκόμενος που θα ακούσει στο πλατό της εκπομπής ότι η γκόμενά του τον έχει απατήσει με 45 άνδρες, 8 γυναίκες και 4 σκύλους, προφανώς και δε θα το ακούει για πρώτη φορά – ηλίθια είναι η άλλη, να πάει σε μια τέτοια εκπομπή και να μην του το έχει πει αυτό; Το πρώτο που θα τη ρωτήσουν είναι! Οι γονείς ή τα αδέρφια που κοιτάζουν με μελαγχολία τον δικό τους άνθρωπο, που μόλις έχει δηλώσει ότι τους μισεί και θέλει να τους τεμαχίσει και να τους θάψει στη χωματερή Λιοσίων, λογικό είναι ότι δεν πέφτουν από τα σύννεφα – ασφαλώς και το ήξεραν. Κι ακόμα και το κοινό, κι αυτοί οι λοβοτομημένοι θεατές προσποιούνται! Γιατί κι αυτοί ξέρουν ότι όλοι ξέρουν αυτό που ξέρουν ότι θα απαντήσει ο «παίκτης» στην ερώτηση, αλλά κάνουν σαν να μην το ξέρουν, κι έτσι ψάχνουν τα πρόσωπα των κομπάρσων της υπόθεσης για να δουν τις αντιδράσεις τους: Έκπληξη, θυμό, λύπη, αδιαφορία, οτιδήποτε.

Αυτή τη στιγμή, μία κατηγορία ανθρώπων λυπάμαι: Αυτούς που πριν από 10 χρόνια έβγαιναν στον Μικρούτσικο, στο «Επιτέλους Μαζί» και στα άλλα παρόμοια ριάλιτι της εποχής, και ξεφτιλιζόντουσαν εξίσου, αλλά χωρίς να παίρνουν δεκάρα. Άμα το ήξεραν θα κρατιόντουσαν για καμιά δεκαριά χρόνια, και μετά θα δήλωναν συμμετοχή σε αυτό το «παιχνίδι» και θα έλυναν τα προβλήματά τους για πολύ καιρό.

Αλήθεια, μιας και είπα «παιχνίδι», πώς μπορεί κάτι τέτοιο να αποκαλείται «παιχνίδι»; Δεν είναι θράσος; Βέβαια, τεχνικά πρόκειται για παιχνίδι: Κάποιος κάνει ερωτήσεις σε έναν άλλο. Αν αυτός απαντήσει σωστά σε όλες, τότε κερδίζει. Αν δεν απαντήσει σωστά, χάνει. Και ανεξάρτητα από το αν θα απαντήσει σωστά ή λάθος, το κανάλι κερδίζει, αυτό είναι το μόνο σίγουρο. Αν το θέλετε, είναι ένα «παιχνίδι» στημένο με τέτοιο τρόπο, ώστε ο ένας από τους δύο να κερδίζει πάντα, κι ο άλλος μία στο εκατομμύριο. Βέβαια, αυτό δεν εμπόδισε ποτέ κανέναν από το να χαρακτηρίσει το ΛΟΤΤΟ, τη ρουλέτα και τους κουλοχέρηδες «παιχνίδια». Επομένως, ας αφήσουμε τα παιδιά να παίξουν το «παιχνίδι» τους.

Αλήθεια, το ΕΣΡ που είναι; Κοιμάααααααααααααααααααααααται, ως συνήθως. Θα ξυπνήσει, όπως πάντα, μετά από 3-4 μήνες, θα ρίξει ένα πρόστιμο που δεν θα υπερβαίνει το βασικό μισθό μιας ανασφάλιστης καθαρίστριας, το οποίο έτσι κι αλλιώς δεν θα καταβληθεί ποτέ, και θα επιστρέψει στις πολυάριθμες λοιπές ασχολίες του, που ούτε και το ίδιο το ΕΣΡ ξέρει ποιες είναι, αλλά πρέπει να τις αναφέρει πού και πού για να δικαιολογεί την ύπαρξή του και τους μισθούς των μελών του. Αλλά να κάνω και τον δικηγόρο του Διαβόλου; Καλά κάνει το ΕΣΡ και δεν ασχολείται. Αυτό θέλει να βλέπει ο κόσμος, και απλά δεν τον εμποδίζει. Τι πάει να πει «επίπεδο» στην τηλεόραση; Ο άνθρωπος που θέλει να έχει επίπεδο ξέρει πολύ καλά ότι αυτή την εκπομπή δεν πρέπει να την δει ούτε στο ζάπινγκ. Τι νόημα έχει να απαγορεύσεις την εκπομπή; Γιατί να πας κόντρα στη λαϊκή βούληση; Δημοκρατία (υποτίθεται ότι) έχουμε, ό,τι γουστάρουμε κάνουμε. Σωστά;

Καθήστε, λοιπόν, να βλέπετε την «Στιγμή της Ηλίθιας», τη στιγμή που μία ηλίθια κάνει ερωτήσεις σε μια άλλη ηλίθια, περιμένοντας να δει τις αντιδράσεις μερικών άλλων ηλίθιων στο στούντιο, και πάρτε αυτό το ηλίθιο χαμόγελο όταν τελικά η ηλίθια αναγκαστεί να σταματήσει μετά από κάποια ηλίθια ερώτηση, έχοντας αποφασίσει ότι δεν είναι αρκετά ηλίθια για να ξεφτιλιστεί ακόμα περισσότερο – μια μάλλον ηλίθια απόφαση. Ελλάδα, έχεις ταλέντο στην ηλιθιότητα – επιτέλους, βρέθηκε μια εκπομπή που να το αξιοποιεί στο έπακρο…

Advertisements