Νοέμβριος 2008



…έπαθα τη νίλα της ζωής μου, όταν μου έκλεψαν το πολυαγαπημένο μου laptop. Τα υπόλοιπα δεν τα γράφω, τα κρατάω για να τα πω στον ψυχαναλυτή μου.

…έπιασα για πρώτη φορά τα 170 χιλιόμετρα στην Εθνική Αθηνών-Λαμίας. Και έζησα για να το γράψω.

…ένιωσα για πρώτη φορά ότι στον Στρατό υπάρχει έστω και μια στοιχειώδης μορφή δημοκρατίας. Ούτε εγώ θα το πίστευα, αλλά ισχύει.

…βγήκα μόλις 7 φορές εκτός στρατοπέδου, λόγω εμπλοκής. Αλλά τα καλύτερα έρχονται.

…έστειλα το πρώτο μου κείμενο στο Internet μέσω του κινητού μου τηλεφώνου. Να που σε κάτι χρειάζονται τελικά.

…είδα τον Ολυμπιακό και τον Παναθηναϊκό να τρελαίνουν την ποδοσφαιρική Ευρώπη. Και δεν πίστευα στα μάτια μου.

…πάχυνα, κυρίως επειδή το φαγητό του Στρατού δεν τρώγεται και τη βγάζω με σάντουιτς και σουβλάκια. Νους υγιής εν σώματι…ασ’ τα να πάνε.

…ανακάλυψα ότι ο καλύτερος τρόπος για να περάσει το δίωρο της σκοπιάς είναι με το PSP ανα χείρας. Μαζί με τα κατάλληλα παιχνίδια, φυσικά.

…ένιωσα κάπως μειονεκτικά που είμαι Αθηναίος, όταν ήξερα ότι στην Θεσσαλονίκη την ίδια περίοδο υπήρχε το Φεστιβάλ. Ελπίζω του χρόνου…

…πήρα και ξεκοκάλισα όλες τις Athens Voice, Lifo, FAQ και ό,τι άλλο free press υπάρχει. Τι, νομίζετε ότι οι φαντάροι διαβάζουν μόνο MAXIM και Playboy;

…οδήγησα για πρώτη φορά σε επαρχιακό δρόμο, χωρίς φώτα, βράδυ, με ομίχλη και καταρρακτώδη βροχή. Κι όλα αυτά για να πάω να πάρω ένα φαγητό που δεν έφαγε κανείς.

…έφαγα το πρώτο φετινό μελομακάρονο, κερασμένο από πρόωρα εορτόπληκτη φίλη μου. Τα Χριστούγεννα δεν μπορούν να περιμένουν.

…είδα για δεύτερη φορά το «Ice Age 2», και μπορώ να πω ότι μου άρεσε το ίδιο με την πρώτη φορά. Σκρατ, είσαι Θεός.

…αγανάκτησα με την απαράδεκτη τηλεοπτική μετάδοση του ΑΝΤ1 στο ντέρμπι Ολυμπιακού-Παναθηναϊκού στο μπάσκετ. Όχι βία στα γήπεδα – ναι στα κανάλια.

…έπιασα στα χέρια μου το «Εγχειρίδιο Βλακείας» του Διονύση Χαριτόπουλου, και σκοπεύω να το διαβάσω πάραυτα. Πάντα με ενδιέφερε το θέμα.

…είδα το νέο Football Manager 2009, και συνειδητοποίησα ότι οι κλέφτες δεν θα μπορούσαν να βρουν χειρότερη εποχή για να μου κλέψουν το laptop. Γαμώ τη γκαντεμιά μου.

…είδα το Kung Fu Panda, και ταυτίστηκα απόλυτα με τον Πο, τον ατζαμή πρωταγωνιστή. Μήπως ο εγκέφαλός μου έχει μείνει στο νηπιαγωγείο;

…πήρα προαγωγή στη Leleja, το πρόγραμμα που μου υπολογίζει τον υπολοιπόμενο χρόνο θητείας μου. Πλέον είμαι ένας περήφανος ταξίαρχος.

…έπαθα την πλάκα μου με το απίστευτο «Shut Up And Let Me Go» των The Ting Tings. Δε χορταίνω να το ακούω.

…απέκτησα ακόμα μία ειδικότητα στον Στρατό: αυτήν του σερβιτόρου, σε μια γιορτή του στρατοπέδου. Άντε, με το καλό και μάγειρας.

…κατέληξα στο συμπέρασμα ότι, στατιστικά, τα κουβούκλια των διοδίων όπου κάθονται γυναίκες μαζεύουν περισσότερο κόσμο από τα αντίστοιχα όπου κάθονται άνδρες. Απλή σύμπτωση, στατιστικό λάθος ή ένστικτο;

…έγραψα για πρώτη φορά με στιλό στο φυλάκιο της πύλης του στρατοπέδου. Και αυτή ήταν μόνο η αρχή.

…το πήρα απόφαση ότι δεν μπορώ να επιβληθώ σε κανέναν, όση εξουσία κι αν έχω. Κακός εξουσιαστής, καλός εξουσιαζόμενος.

…εθίστηκα στον φραπέ, για πρώτη φορά στη ζωή μου. Ή τουλάχιστον έτσι νομίζω, αφού πίνω έναν κάθε μέρα, πλέον.

…άνοιξα για πρώτη φορά εφημερίδα με αγγελίες. Και προβλέπω ότι το επαγγελματικό μου μέλλον είναι δυσοίωνο, αν και πολύ σπάνια πέφτω μέσα στις προβλέψεις μου (μακάρι)…

Advertisements

Πολύς λόγος γίνεται για τα 28 δις που πρόθυμα προσφέρει στις τράπεζες η κυβέρνηση, κι αυτές απρόθυμα τα δέχονται. Όχι ότι δεν τα χρειάζονται, αλλά από εγωισμό – είναι σαν να προσφέρει ένας ζητιάνος μια Ferrari σε έναν εφοπλιστή. Κι αν νομίζετε ότι 28 δις είναι πολλά, τότε διαβάστε…

ΠΟΥ ΘΑ ΠΑΝΕ ΤΑ 28 ΔΙΣ

1,8 δις θα δαπανηθούν για οφειλές των τραπεζών σε εισπρακτικές εταιρείες, για τις πολύτιμες υπηρεσίες τους.

2 δις θα πάνε για τις νέες, ακόμα πιο κακόγουστες διαφημιστικές καμπάνιες των τραπεζών, ενώ…

0,5 δις επιπλέον θα δοθούν για τα πνευματικά δικαιώματα των τραγουδιών που θα παίζουν στις διαφημίσεις.

1,4 δις θα δοθούν στους δικηγόρους που υπερασπίζονται τις τράπεζες στις πολυάριθμες δικαστικές τους διαμάχες.

3,5 δις θα δοθούν ως αποζημίωση στα gοlden bοys που προκάλεσαν την κρίση, ενώ…

3,5 δις θα δαπανηθούν για την πρόσληψη νέων, καλύτερων gοlden bοys.

1,7 δις θα πάει σε χορηγίες ποδοσφαιρικών ομάδων και αθλητικών διοργανώσεων με τις οποίες δεν ασχολείται κανείς.

2,2 δις θα δοθούν για να αποκτήσουν οι διευθυντές των τραπεζών καινούργια αυτοκίνητα και σπίτια, τώρα που είναι φτηνά και είναι ευκαιρία.

0,9 δις θα δοθούν ως «δώρο» στον Ευαγγελάτο, για να σταματήσει να ασχολείται με τις τράπεζες και τις κομπίνες τους.

3,1 δις θα μεταφερθούν απευθείας σε λογαριασμούς οffshοre εταιρειών σε νησιά της Καραϊβικής.

1,3 δις θα δαπανηθούν για την παράθεση γεύματος στον Πρωθυπουργό και στον Υπουργό Οικονομίας, σαν κίνηση ευγνωμοσύνης.

1,1 δις θα δοθεί στην Εκκλησία, για να κάνει ο Αρχιεπίσκοπος μια δέηση να πάνε τα λεφτά σε καλή μεριά.

2,4 δις θα επενδυθούν σε μετοχές στο Χρηματιστήριο.

1,2 δις θα καταβληθούν στον Εφραίμ, ως μισθός για τη συνδρομή του στην επιλογή των εν λόγω μετοχών.

1,3 δις θα δοθούν ομόφωνα στον Βγενόπουλο, για να ενισχύσει τον Παναθηναϊκό, τώρα που πάει καλά στο Champiοns League.

Ίσως να παρατηρήσατε ότι περισσεύει ένα 0,1 δις, το οποίο θα δοθεί για κοινωφελείς σκοπούς, δηλαδή για την παροχή επιπλέον καταναλωτικών δανείων. Γιούπι!


Πιστεύω ότι με τη βοήθεια των 5 προηγούμενων μαθημάτων είστε πλέον σε θέση να γράψετε κι εσείς πλέον τραγούδια «επιπέδου», τραγούδια που θα πουλήσουν σήμερα και θα ξεχαστούν αύριο, όμως μέχρι τότε εσείς θα έχετε πάρει τα λεφτά και θα έχετε σαλπάρει για Μαλδίβες. Στο τελευταίο μάθημα σας δίνω μερικές τελευταίες συμβουλές για ό,τι αποφασίσετε να κάνετε.

1. Απαράβατος κανόνας του ελληνικού τραγουδιού: Αν το λέει η Πρωτοψάλτη ή ο Νταλάρας, τότε είναι καλό. Ακόμα κι αν λένε τραγούδια από τη Στρουμφοκασέτα. Εκμεταλλεύσου το.

2. Η emο μουσική δεν έχει ακόμα αναπτυχθεί στην Ελλάδα, δυστυχώς ή ευτυχώς. Αν, πάντως, θέλεις να κερδίσεις τα παιδιά με τις φράντζες, κάνε το εξής: Κλείσου σε μια ντουλάπα για μια βδομάδα και όταν βγεις γράψε αυτά που αισθάνεσαι. Με κάθε ανατριχιαστική λεπτομέρεια.

3. Το καλύτερο που μπορεί να συμβεί στο τραγούδι σου είναι να «γυαλίσει» σε κάποια διαφημιστική, που θα θέλει να «ντύσει» το σποτ του πελάτη της με το αριστούργημά σου. Μην τολμήσεις να αρνηθείς μια τέτοια προοπτική, ακόμα κι αν είναι για εταιρεία κατασκευής κωλοβυθομέτρων. Παραδειγματίσου από τον μετρ του είδους, Χατζηγιάννη.

4. Όταν η έμπνευση δε σου χτυπά την πόρτα, κάνε μια διασκευή ξένου τραγουδιού στα ελληνικά. Είναι πολύ της μόδας, και σε βγάζει από τον κόπο – μόνο στίχους έχεις να γράψεις.

5. Ό,τι κι αν κάνεις, ακολούθησε το ρυθμό της εποχής. Ένα δημοφιλές videοgame, μια μάρκα ρούχων, μια συνηθισμένη βρισιά, όλα αυτά κατά καιρούς έχουν γίνει μεγάλα σουξέ. Κάνε κι εσύ το κομμάτι σου.

6. Αν όλα αυτά δε σε ικανοποιούν και πιστεύεις ότι μπορείς να κάνεις πραγματικά καλή μουσική που θα κρατήσει περισσότερο από μια τσιχλόφουσκα, τότε δύο είναι οι λύσεις. Η πρώτη είναι να μεταναστεύσεις σε μια πιο ώριμη μουσικά χώρα, όπου θα μπορέσεις πραγματικά να πετύχεις αυτά που αξίζεις. Αν πάλι δε θες να μετακομίζεις, τότε μπες στην undergrοund μουσική σκηνή, όπου θα βρεις πολλούς και πολλές σαν εσένα. Αλλα από λεφτά; Μην περιμένεις πολλά.

Λοιπόν; Πάμε να σκίσουμε στα charts;


Καλά όλα αυτά, αλλά υπάρχουν και κάποιοι που δεν πέφτουν στην παγίδα της ποπ, του ελαφρολαϊκού ή του έντεχνου, που το παίζουν «ανεξάρτητοι» και «επαναστάτες». Και τι μουσική ακούνε; Ροκ.

Η ροκ δεν είναι εύκολη υπόθεση, είναι πολύ απαιτητικό είδος. Γι’αυτό και δε συμφέρει τον επίδοξο στιχουργό/συνθέτη να ασχοληθεί μαζί της. Πώς θα κερδίσουμε την εμπιστοσύνη αυτού του κοινού; Με τη «γιαλαντζί» ροκ. Τουτέστιν:

1. Ακολουθώντας την ήδη διδαγμένη μέθοδο παρασκευής του ποπ hitακίου, γράψε ένα τέτοιο τραγουδάκι. Για bοnus πόντους, κάντο και λίγο πιο μελαγχολικό (λίγο,ε; Μην το κάνεις και σαν του Μάλαμα!), ώστε να μη φαίνεται υπερβολικά ποπ.

2. Πάνω από τη χαζοχαρούμενη ποπ μουσική σου, βάλε μπόλικη ηλεκτρική κιθάρα και μια δόση από ντραμς. Θα σου φανεί παράξενο στην αρχή, αλλά τελικά θα το καταλάβεις ότι παντού χωράει μια ηλεκτρική κιθάρα, ακόμα και σε μία υποτονική μπαλάντα. Και σε όλους αρέσει αν δεν έχει πρωταγωνιστικό ρόλο, αλλά μια διακριτική παρουσία.

3. Δώσε το τραγούδι είτε σε έναν/μία γνωστό/ή ποπ καλλιτέχνη/ιδα που η καριέρα του/της έχει πάρει την κάτω βόλτα και ψάχνει viagra για να την αναστήσει, είτε σε κάποιο συγκρότημα με περίεργο όνομα, π.χ. «Τα πράσινα λεωφορεία», ή «Ψωνιράμα». Όσο πιο περίεργο το όνομα, τόσο μεγαλύτερες οι πιθανότητες επιτυχίας.

4. Το ψευτορόκ hitάκι σου είναι έτοιμο να κατακτήσει τα charts! Το καλό με αυτό το είδος είναι ότι αρέσει σε όλους, γιατί δεν είναι αρκετά ροκ για να απωθήσει τους οπαδούς της ποπ, ενώ δεν του φαίνεται ότι είναι ποπ, για να απωθήσει τους ροκάδες. Ας πούμε ότι είναι η χρυσή τομή μεταξύ ποπ και ροκ. Ή, αν προτιμάτε, η χρυσή μετριότητα μιας «πειραγμένης» μουσικά εποχής…

Στο επόμενο μάθημα θα πάρετε το πτυχίο σας. Άντε, γιατί πολύ ασχοληθήκαμε με την ελληνική μουσική – συμβαίνουν και πιο σημαντικά πράγματα στον κόσμο από το νέο cd του Ρέμου.


Τώρα που είπαμε για το έντεχνο, μπορούμε να περάσουμε σε ένα ακόμα πιο κλαψομούνικο είδος μουσικής: τα κ(λ)αψουροτράγουδα. Πρόκειται για μια εξαιρετικά δημοφιλή κατηγορία ασμάτων, καθώς σε αυτά καταφεύγουν ταπεινωμένοι χυλοπιτοφάγοι, απατημένες σαραντάρες, ερωτευμένα κοριτσάκια και γενικά όλοι οι ερωτοχτυπημένοι. Και, πιστέψτε με, αυτοί είναι τόσοι πολλοί που άνετα βγάζουν κυβέρνηση αν το πάρουν απόφαση. Πάμε να πάρουμε την ψήφο εμπιστοσύνης τους;

1. Για να μπεις στο mοοd ενός καψουροτράγουδου πρέπει απαραιτήτως να έχεις πρόσφατη μια ερωτική απογοήτευση, με ιδιαίτερη προτίμηση στους χωρισμούς, αλλά και τις χυλόπιτες. Αν δεν έχεις κάποια τέτοια εμπειρία πρόσφατα, μπορείς να την προσομοιώσεις καρφώνοντας μια πρόκα στο χέρι σου. Με δύναμη. Για 4-5 μέρες. Τουλάχιστον.

2. Αφού μπεις στο mοοd, βγάλε στο χαρτί τα σώψυχά σου. Δε χρειάζεσαι να είσαι πρωτότυπος, εξάλλου όλοι οι καψούρηδες του πλανήτη τα ίδια με σένα σκέφτονται. Μια καλή ιδέα είναι να μελετήσεις τα τραγούδια του Πλούταρχου και να πιάσεις το στυλ τους, πράγμα καθόλου δύσκολο. Μην ξεχάσεις να αναφέρεις συχνά στο τραγούδι πόσο αγαπάς την αγάπη σου, και πόσο αγαπημένοι θα ήσασταν αν η αγάπη σου σε αγαπούσε όσο την αγαπάς εσύ. Το’πιασες, έτσι;

3. Για τη μουσική δοκίμασε να γράψεις μια μελωδία σε μπουζούκι, πάντα στο ρυθμό του ζεϊμπέκικου, τα 9/8. Αν δεν τα καταφέρεις, δοκίμασε με κιθάρα, μπάσο, πιάνο, φλάουτο, βιολοντσέλο, τέλος πάντων κάτι διαφορετικό, που να προσθέτει το «ποπ» στο «λαϊκοποπ». Κι αν ούτε αυτό πιάσει, ε τότε κράτα μόνο το ρυθμό του ζεϊμπέκικου, αρκεί. Αλλά αργό ζεϊμπέκικο, έτσι; Καψουροτράγουδο γράφεις, όχι τσιφτετέλι.

4. Πριν ολοκληρώσεις το τραγούδι, πρόβαρέ το και βεβαιώσου ότι μπορεί κανείς να το τραγουδήσει ενώ κλαίει. Εκτός κι αν είναι να το δώσεις στον Πλούταρχο, οπότε κάτι τέτοιο είναι εντελώς περιττό.

5. Το λαϊκοπόπ hitάκι σου είναι έτοιμο! Εκτός από τα λεφτά που θα βγάλεις, ίσως να συγκινήσεις και το αντικείμενο του πόθου σου. Αν δεν τα καταφέρεις ούτε έτσι, δε θα τα καταφέρεις ποτέ.


Μπορεί να μην είναι το πλέον εμπορικό είδος, όμως το λεγόμενο «έντεχνο» τραγούδι έχει τους δικούς του οπαδούς. Συγκεκριμένα, όλους αυτούς που δήθεν έχουν βαρεθεί την «κακή» μουσική και γι’αυτό στρέφονται στην «ποιοτική» έντεχνη. Πού να ήξεραν ότι η συγγραφή ενός έντεχνου τραγουδιού είναι εξίσου εύκολη υπόθεση…Δώστε βάση στο μάθημα:

1. Το καλό με το έντεχνο τραγούδι είναι ότι δε χρειάζεται ιδιαίτερη ψυχική προετοιμασία για να γράψεις. Αρκεί να μην είσαι πολύ χαρούμενος – μην ξεχνάς ότι η έντεχνη μουσική θεωρείται ο αντίποδας της χαζοχαρούμενης και ρυθμικής ποπ, και άρα είθισται να είναι μελαγχολική και αργόσυρτη. Σαν να ακούς ένα μακρόσυρτο χασμουρητό, αλλά πολύ πιο ποιοτικό.

2. Άνοιξε ένα λεξικό και βρες μερικές παράξενες λέξεις, που δεν ξέρεις τι σημαίνουν, και πιθανότατα και κανένας άλλος δεν ξέρει. Όσο πιο παράξενες οι λέξεις, τόσο πιο «ψαγμένο» φαίνεται το τραγούδι.

3. Στήσε γύρω από αυτές τις λέξεις το τραγούδι σου. Δεν έχει σημασία αν βγάζει κάποιο νόημα – για την ακρίβεια, καλύτερα να μη βγάζει νόημα. Κι άσε τους κουλτουριάρηδες να ψάχνονται.

4. Πάμε τώρα στη μουσική. Εδώ δυσκολεύουν κάπως τα πράγματα, γιατί το κοινό σου έχει απαιτήσεις. Αλλά υπάρχει λύση: Βρες ένα περίεργο μουσικό όργανο, όσο το δυνατόν πιο περίεργο, και φτιάξε με αυτό μια απλή μελωδία. Να είσαι βέβαιος/α πως όλοι θα ενθουσιαστούν με τους «πειραματισμούς» σου. Α, και ενδείκνυται η χρήση του βιολιού, το οποίο βγάζει έναν κλαψομούνικο ήχο, που ταιριάζει στον εκ φύσεως μελαγχολικό χαρακτήρα του τραγουδιού.

5. Το έντεχνο hitάκι σου είναι έτοιμο! Το μόνο που απομένει είναι να βρεις έναν/μία κουλτουριάρη/α σαραντάρη/α (το λιγότερο) για να το τραγουδήσει. Και κατόπιν να το στείλεις στον Μελωδία ή σε κάποιον άλλο «ποιοτικό» ραδιοφωνικό σταθμό, όπου θα παίζει όλη μέρα παρέα με τα άλλα έντεχνα ξαδερφάκια του. Και, πίστεψέ με, όσο υπάρχουν σαραντάρηδες και δήθεν στην Ελλάδα, πάντα θα έχει πολλά ποιοτικά ξαδελφάκια…

Τα εντατικά μαθήματα συνεχίζονται αύριο. Θα πάρω απουσίες.


Αφού, λοιπόν, μάθαμε τα μυστικά της ραπ μουσικής, πάμε σε ένα ακόμα πιο εμπορικό είδος: Την ποπ.

Ποπ μουσική ακούνε όλοι, θέλοντας και μη, είτε επειδή τους αρέσει, είτε επειδή τους τη φυτεύουν με το ζόρι στο μυαλό τα ραδιόφωνα και οι δισκογραφικές. Οπότε, μιλάμε για τρελά λεφτά. Πάμε, λοιπόν:

1. Στήσου μπροστά στην τηλεόραση για μία ολόκληρη μέρα. Δες πρωινάδικα, κουτσομπολίστικα, σίριαλ, τηλεπαιχνίδια, τα πάντα. Έτσι θα κάψεις τον εγκέφαλό σου, απαραίτητη προϋπόθεση για να ασχοληθεί κανείς με την ποπ.

2. Γράψε μερικούς στίχους, τόσο απλούς που να τους κατανοεί και η τελευταία χαζογκόμενα. Το θέμα μπορεί να είναι οτιδήποτε, αρκεί να είναι χαζοχαρούμενο. Βάλε μέσα μπόλικα «μωρό μου», «σε θέλω» και «σ’αγαπώ», κι ας μην κολλάνε – είναι απαραίτητα. Α, και μη χρησιμοποιείς βρισιές – η ποπ είθισται να είναι pοlitically cοrrect. Αν θες να βάλεις υπονοούμενα κάντο, αλλά μην περιμένεις να τα καταλάβει το λοβοτομημένο κοινό σου.

3. Τώρα χρειάζεσαι μια μουσική. Εδώ θα χρησιμοποιήσουμε τη «μέθοδο Φοίβου»: Πάρε τη μουσική από ένα γνωστό ξένο τραγούδι, άλλαξε (αν θες) κανα-δυο νότες και είσαι έτοιμος. Δε θέλει κόπο, θέλει τρόπο.

4. Δώσε το κομμάτι σου στο κατάλληλο άτομο. Δηλαδή σε έναν/μία απόφοιτο του Fame Stοry, ή σε κάποιον που μιμείται καλά τη φωνή του Χατζηγιάννη, ή σε κάποιο ξέκωλο που θα το κάνει επιτυχία χάρη στη φωνάρα του κορμιού της.

5. Το hitάκι σου είναι έτοιμο! Τα ραδιόφωνα θα το παίζουν 800 φορές τη μέρα, στην τηλεόραση θα παίζεται συνέχεια το βιντεοκλίπ και ο καλλιτέχνης θα πάρει σβάρνα τα πρωινάδικα για να πουλήσει cd. Όσο για σένα, μπορεί να είσαι ο νέος Φοίβος, να γίνεις διάσημος, να σε κυνηγάνε όλοι για συνεντεύξεις, να σου κάθονται νεαρά ξέκωλα για να τους γράψεις στίχους. Κι όταν το άστρο σου αρχίσει να δύει, εσύ θα το εκτοξεύσεις και πάλι στα ουράνια, γράφοντας ένα τραγούδι για τη Eurοvisiοn (λεπτομέρειες σε επόμενο μάθημα)! Ευτυχώς για σένα, η ποπ ανακυκλώνει τα σκουπίδια της…

Το επόμενο μάθημα είναι προγραμματισμένο για αύριο. Μην το χάσετε!

Επόμενη σελίδα: »