Έχω συνειδητοποιήσει ότι αυτό το blog είναι εξαιρετικά δημοφιλές. Σαφής και αναμφισβήτητη απόδειξη της αλήθειας της προηγούμενης πρότασης είναι το γεγονός ότι κανείς δε με προσκάλεσε να παίξω σε κάποιο blogοπαίχνιδο εδώ και…ξέρω γω; Έναν χρόνο, ίσως; Δεν το κοίταξα. Προφανώς, αυτό σημαίνει ότι οι αναγνώστες μου με αγαπάνε γι’αυτό που είμαι και δε θέλουν να μου «επιβάλλουν» το επόμενο κείμενο που θα γράψω, αναγκάζοντάς με να συμμετάσχω σε ένα τέτοιο παιχνίδι, αλλά προτιμούν να διαβάζουν αυτά που αυθόρμητα θα γράψω ένα απόγευμα στο ΚΨΜ του κουκλίστικου στρατοπέδου μου. Είστε αξιολάτρευτοι, σας ευχαριστώ πολύ.

Προφανώς, δεν είναι της ίδιας άποψης και το astropeleki, που με προ(σ)κάλεσε σε ένα blogοπαίχνιδο για τα αγαπημένα μου πράγματα, πρόσωπα, φαγητά κλπ. Έτσι, παρά το γεγονός ότι έχω μεγάλη έμπνευση και περιμένουν στην ουρά για να δημοσιευτούν περί τα 36 κείμενα μου (εκ των οποίων το ένα αφορά την κατακλυσμιαία επίδραση της νανοτεχνολογίας στην παρασκευή και επεξεργασία του καλού μεξικάνικου γκουακαμόλε), θα της κάνω τη χάρη να συμπληρώσω το ερωτηματολόγιό της, μπας και διατηρήσω τα πολύτιμα κλικ της και αποκτήσω και κανα-δυο ακόμα.

Για να μην το αφήνω για το τέλος, σας λέω από τώρα ότι όποιος από σας θέλει και μπορεί και δε βαριέται και έχει χρόνο μπορεί να απαντήσει επίσης στο ερωτηματολόγιο και να το προωθήσει με τη σειρά του σε άλλους bloggers, μέχρι αυτό το blogοπαίχνιδο να κάνει το γύρο του κόσμου, να κατακλύσει blogs, fora και mails, να γίνει spam και τελικά να ξεχαστεί όταν βγει το επόμενο.

Here you go:

Αγαπημένη ταινία: Το λέω, το ξαναλέω και δε βαριέμαι: Μετά το Se7en το χάος!

Αγαπημένο τραγούδι: Ανάλογα την περίσταση και την περίοδο…Αλλά θα πω το Goodbye My Lover του James Blunt, τιμής ένεκεν.

Αγαπημένο ζώο: Γάτα και γενικά οτιδήποτε σε αιλουροειδές.

Αγαπημένο λουλούδι: Το γαϊδουράγκαθο…Μα είναι ερωτήσεις αυτές;

Αγαπημένο βιβλίο: Εδώ και 3 μέρες, η «Νύχτα του Συγγραφέα» του Άμος Οζ.

Αγαπημένη σειρά: Πείτε με παλιομοδίτη, αλλά θα πω τους «Απαράδεκτους»…

Αγαπημένος ηθοποιός: Θα σας απογοητεύσω πολύ αν πω τον Τζιμ Κάρεϊ; Ε;

Αγαπημένη ηθοποιός: Μέριλ Στριπ – αλλά δυσκολεύτηκα πολύ να αποφασίσω.

Αγαπημένος τραγουδιστής: Jon Bon Jovi, αν και αυτός είναι σε συγκρότημα.

Αγαπημένη τραγουδίστρια: Laura Pausini – σας κούφανα;

Αγαπημένο συγκρότημα: Nightwish, αλλά αυτό μπορεί να έχει αλλάξει την άλλη εβδομάδα.

Αγαπημένος καφές: Αυτός που αντί για καφέ έχει σοκολάτα.

Αγαπημένο ποτό: Coca Cola – άντε και Smirnoff Ice στο τσακίρ κέφι.

Αγαπημένο χρώμα: Μωβ σε όλες του τις αποχρώσεις. Ναι, ακόμα και το πεθαμενατζίδικο.

Αγαπημένος αριθμός: 12, άνευ σχολιασμού και επεξηγήσεως.

Αγαπημένο αντικείμενο: Πρέπει να είναι το κινητό μου, γιατί είναι το μόνο αντικείμενο που κουβαλάω μαζί μου κάθε μέρα.

Αγαπημένο πρόσωπο: Πάντως όχι αυτό που βλέπω στον καθρέφτη.

Αγαπημένη εποχή: Φθινόπωρο, που δεν κάνει ούτε κρύο ούτε ζέστη, και βγαίνουν και οι καλύτερες ταινίες της χρονιάς. Αφού δεν είμαι πια μαθητής ή φοιτητής, δεν έχω λόγο να μην το συμπαθώ.

Αγαπημένο επάγγελμα: Λαθρέμπορος όπλων – πολλά λεφτά και ικανοποιητικό ωράριο. Πού μπορώ να απευθυνθώ για να πιάσω δουλειά;

Αγαπημένη ημέρα: Η μέρα της απόλυσής μου, αλλά αργεί ακόμα…

Αγαπημένο φαγητό: Παστίτσιο, πώς να πω κάτι άλλο;

Αγαπημένος μήνας: Απρίλιος, γιατί έχω γενέθλια (κατά τ’άλλα, ο Απρίλιος πρέπει να είναι ο πιο αδιάφορος μήνας της χρονιάς)

Αγαπημένο παραμύθι: Το «Προεκλογικές Υποσχέσεις» της Νέας Δημοκρατίας – μόνο που στο τέλος αυτοί ζουν καλά κι εμείς χειρότερα…

Αγαπημένο ποίημα: Δεν θα το περίμενε κανείς αυτό από ένα τόσο αισιόδοξο άτομο σαν εμένα, αλλά η «Πρέβεζα» του Καρυωτάκη.

Αγαπημένη χώρα/πόλη/άλλο: Αθήνα και πάλι Αθήνα. Τώρα που γύρισα, δεν σκοπεύω να την αφήσω ποτέ ξανά για πάνω από 4-5 μέρες!

Advertisements