1. Έμαθα ότι υπάρχουν ακόμα άνθρωποι στην ηλικία μου, οι οποίοι δεν ξέρουν τι σημαίνει LOL! Καλά, όταν όλοι οι υπόλοιποι έκαναν chat εσείς τι κάνατε; Παίζατε Doom;

2. Συνειδητοποίησα ότι είναι πολύ (μα πάρα πολύ) εύκολο να μετατραπείς από φοβισμένος οδηγός που πηγαίνει με 80 στην ευθεία σε μανιασμένο κάγκουρα που δεν πέφτει κάτω από τα 130. Αν οδηγείς κάθε μέρα στην Εθνική Αθηνών-Λαμίας, είναι πολύ εύκολο.

3. Κατάλαβα πόσο αγαπώ την Αθήνα και, ακόμα σημαντικότερο, ότι δεν πρόκειται ποτέ να αγαπήσω καμία άλλη πόλη όσο την Αθήνα. 7 μήνες μακριά της ήταν αρκετοί – δεν πρόκειται να την ξαναφήσω ποτέ για πάνω από μία βδομάδα!

4. Συνειδητοποίησα ότι βγαίνουν ακόμα τραγούδια που σου προκαλούν ένα ρίγος στη ραχοκοκαλιά όταν τα ακούς, σαν να λες «αυτό το τραγούδι γράφτηκε για μένα» και να τρομάζεις που κάποιος σε ξέρει τόσο καλά. Όπως το «Breathless» του Dan Wilson. Ό,τι και να πω είναι λίγο.

5. Αναρωτήθηκα πόσο ευτυχισμένος μπορεί να αισθάνεται κάποιος που πλήρωσε 200 ευρώ για να δει τη Μαντόνα για (ούτε) 2 ώρες να τραγουδάει 20 τραγούδια που θα μπορούσε να ακούσει και σπίτι του. Ή, ακόμα καλύτερα, θα μπορούσε να πάει στην δωρεάν συναυλία των REM με τους Kaiser Chiefs στο Καλλιμάρμαρο.

6. Αποφάσισα να βρω δουλειά, έστω και μέσα από τον Στρατό. Οι μέρες της τεμπελχανίας μου είναι μετρημένες. Ήδη άρχισα τα e-mail.

7. Ξεκίνησα (επιτέλους!) να απολαμβάνω κι εγώ τα προνόμια του γρήγορου Internet. Και πολύ άργησα!

8. …αλλά επίσης συνειδητοποίησα ότι το γρήγορο Internet είναι ουσιαστικά άχρηστο αν δεν έχεις τουλάχιστον έναν σκληρό δίσκο της τάξεως των 250 GB. Που θα είναι και η επόμενή μου αγορά.

9. Το πήρα απόφαση ότι ένα ολόκληρο πολιτικό σύστημα βασίζεται στις γνώμες του 0,01% του ελληνικού πληθυσμού! Το συνειδητοποιείτε; Από τα γκάλοπ πέφτουν και ανεβαίνουν κυβερνήσεις! Μήπως να καταργήσουμε και τις εκλογές και να διαλέγουμε κάθε μήνα κυβέρνηση μέσω της MRB;

10. Συνειδητοποίησα κι εγώ ότι η βενζίνη έχει όντως ακριβύνει πολύ τους τελευταίους μήνες – δεν είναι σαν τις τιμές της λαϊκής, που γκρινιάζουν οι γιαγιάδες και οι παππούδες. Είναι πολύ χειρότερα.

11. Είδα, μετά από χρόνια (διορθώστε με αν κάνω λάθος) ένα αληθινό φθινόπωρο, με συννεφιές, βροχές, καταιγίδες κλπ. I’m only happy when it rains… 😛

12. Άκουσα τη διαφήμιση των Jumbo με τον μπαμπά που «του δασκάλου η λίστα τον έβγαλε στην πίστα», και νομίζω ότι είναι η καλύτερη της σειράς. Και μάλλον και η καλύτερη διαφήμιση που έχω δει εδώ και μήνες – μετά τη φοβερή τηλεοπτική της Aegean, με τους Έλληνες στο Λονδίνο.

13. Διαπίστωσα έκπληκτος πως το επίπεδο της διαιτησίας στο ποδόσφαιρο μπορεί να πέσει ακόμα πιο χαμηλά από την προηγούμενη χρονιά, τόσο στην Ελλάδα όσο και στο εξωτερικό. Τα κοράκια σφυρίζουν ακόμα…

14. Έφτιαξα για πρώτη φορά καφέ και, όσο κι αν προσπάθησα να πείσω τον εαυτό μου ότι τον έκανα καλό, στην πραγματικότητα δεν πινόταν. Κι όμως, τον ήπια. Ελπίζω ο επόμενος να είναι καλύτερος.

15. Κατέβασα από το Internet ολόκληρη την δισκογραφία των Nightwish και έπαθα πλάκα…Δε θυμάμαι να μου έχει ξανατύχει με οποιοδήποτε συγκρότημα ή καλλιτέχνη να μου αρέσουν όλα (μα ΟΛΑ) τα τραγούδια του!

16. Συνειδητοποίησα ότι ακόμα κι εγώ, που είμαι δεδηλωμένος πολέμιος της Εκκλησίας (προσοχή: της Εκκλησίας, όχι της θρησκείας – τον νταβατζή μισείς ή την πορνεία εν γένει;), δεν μπορούσα να φανταστώ πολλά από όσα ακούστηκαν για τη Μονή Βατοπεδίου. Εκεί που σταματάει η φαντασία, ξεκινάει η «ηθική» της Εκκλησίας.

17. Σχημάτισα τη γνώμη ότι οι Ολυμπιακοί Αγώνες καλό θα ήταν να σταματήσουν να διεξάγονται, πριν ξεφτιλιστούν εντελώς. Η Ολυμπιακή Εκεχειρία δεν εφαρμόζεται, οι αθλητές παίρνουν περισσότερες ουσίες κι από τελειωμένο ηρωινομανή, και όλη η εκδήλωση αποσκοπεί στο χρήμα και τον εντυπωσιασμό. Πόση ξεφτίλα αντέχει πια αυτός ο θεσμός;

18. Άκουσα το σύνθημα «Θέλουμε ανθυγιεινά, θέλουμε βαρέα/Εμείς δεν παντρευτήκαμε τη Μάρα Ζαχαρέα», που πιστεύω ότι είναι από τα κορυφαία όλων των εποχών σε ευρηματικότητα.

19. Αποφάσισα ότι πρέπει επιτέλους να αποχωριστώ το θρυλικό μου κινητό, το οποίο έχει φάει τουλάχιστον 40 εξίσου θρυλικές τούμπες, με αποτέλεσμα να κοντεύει να διαλυθεί σε κομματάκια. Αλλά δεν αποφάσισα ακόμα πού θα βρω τα λεφτά για να προσλάβω τον αντικαταστάτη του.

20. Ανακάλυψα ότι το ταξίδι με αεροπλάνο είναι πολύ πιο άνετο από το ταξίδι με πλοίο. Αλλά το ανακάλυψα απ’την ανάποδη, όταν αναγκάστηκα να ταξιδέψω με πλοίο από τη Χίο, κουβαλώντας τη μισή μου προίκα στα χέρια μου. Τραυματική εμπειρία.

21. Έμαθα πως οι Μοϊκανοί όχι μόνο δεν εξαφανίστηκαν, αφήνοντας μόνο του τον Τελευταίο των Μοϊκανών, αλλά μας γαμάνε και όλους για να πολλαπλασιαστούν:

22. Πέρασα για πρώτη φορά μέσα από βιομηχανική περιοχή και ένιωσα για πρώτη φορά σαν τη μάνα μου όταν έβρισκε κάτω από το κρεβάτι τα σκουπίδια που υποτίθεται ότι είχα μαζέψει από το δωμάτιό μου και πετάξει έξω. Γιατί αυτό είναι οι βιομηχανικές περιοχές: Τα σκουπίδια που κρύβει κάτω από το χαλάκι μια μεγαλούπολη…

23. Έμαθα ποιο θα είναι το επόμενό μου «κόλλημα» από τα σίριαλ της αμερικανικής τηλεόρασης: Το διαστημικό Battlestar Galactica! Αν και δεν είμαι ιδιαίτερα fan της επιστημονικής φαντασίας, κάτι μου λέει πως αυτό θα μου αρέσει…

24. Διάβασα, επιτέλους, τις «Υπόγειες Ιστορίες», και θυμήθηκα γιατί έβγαλα το blog μου «Ο Άνθρωπος του Μετρό». Γιατί το μετρό σε εμπνέει αφάνταστα, γι΄’αυτό.

25. Και, μιας και έκανα αυτήν την αυτοβιογραφική αναφορά, να πω κι αυτό: Συμπληρώθηκαν δύο χρόνια από τότε που ξεκίνησα αυτό το blog! Και δεν έκανα ούτε ένα παρτάκι να το γιορτάσω. Άντε, και του χρόνου πάλι εδώ!

Advertisements