Όταν βαριέσαι να γράψεις, δεν προλαβαίνεις ή και τα δύο μαζί, τότε οι φωτογραφίες είναι μια καλή λύση. Πετάς και το κλισέ «μια εικόνα ίσον χίλιες λέξεις», και ξεμπερδεύεις με την εντύπωση ότι μόλις έχεις ταϊσει το κοινό σου με 10.000 λέξεις – ναι, σιγά μην έγραψες και την Παλαιά Διαθήκη.

Οι 4 και κάτι μήνες που πέρασα στη Χίο (όχι για διακοπές, φυσικά) δεν μπορούν να περιγραφούν με λόγια. Θα μπορούσαν να περιγραφούν με εικόνες, αν φυσικά είχα το δικαίωμα να ανεβάσω όλες τις φωτογραφίες που τράβηξα εκεί. Αλλά επειδή δεν το έχω, θα βολευτείτε με τις «ακίνδυνες» φωτογραφίες μου, μαζί με κάποιες άλλες από την Αθήνα, που κατά καιρούς ξέχασα να ανεβάσω. Είναι φοβερό τι μπορεί να βρει κανείς στους δρόμους, στους τοίχους και τα παγκάκια μιας πόλης, ακόμα κι αν αυτή είναι η μικρή πόλη της Χίου…

(φοβάστε ακόμα τον θάνατο;)

(εγώ στα μπαγκάζια μου από τη Χίο στρίμωξα τόσα πολλά πράγματα, που δεν έμεινε χώρος ούτε για ντροπή, ούτε για σιωπή!)

(καταλάβατε, «παιδάκια»;)

(…αλλά ακόμα κι αν δεν ήταν γεμάτες, είναι μια πολύ καλή ιδέα.)

(αν η Ελλάδα είχε δική της αυτοκινητοβιομηχανία, έτσι θα λεγόταν: Aihasu)

(ναι, πρώτα κάνεις τη μαλακία και μετά, για να τη διορθώσεις, κάνεις τους τοίχους του σπιτιού της μπουρδέλο! Πανέξυπνο!)

(δεν ξέρω για εσάς, αλλά εγώ κατουρήθηκα πάνω μου. Τώρα από το φόβο ήταν, από τα γέλια…)

Advertisements