Σεπτεμβρίου 2008



Τελικά, ξέρετε ποιο πιστεύω ότι είναι το κλασικό λάθος του Έλληνα;…Καλά, εκτός από το γεγονός ότι επιμένει να αναπαράγεται. Είναι η επιμονή του να θέλει να μοιάσει στους άλλους, σε αυτούς που του πλασάρονται ως καλύτεροι από αυτόν. Εκεί που ο Γερμανός θα πει «όχι ρε πούστη, θα βάλω τα δυνατά μου και θα γίνω καλύτερος από σένα», ο Έλληνας λέει «α, κοίτα αυτόν, θέλω κι εγώ να γίνω σαν κι αυτόν!», σαν το παιδάκι που βλέπει τον Superman στν τηλεόραση και νιώθει την ακατανίκητη επιθυμία να πηδήξει από το μπαλκόνι, πιστεύοντας ότι μπορεί κι αυτό να πετάξει. Και το λιγότερο που μπορεί να πάθει είναι να σπάσει τα μούτρα του.

Πάρτε για παράδειγμα τους Ολυμπιακούς Αγώνες. Σχεδόν επί έναν αιώνα (μέχρι το 1992) πατώναμε και πανηγυρίζαμε κάθε φορά που ένας Έλληνας κολυμβητής δεν πνιγόταν ή κάθε φορά που ένας τοξοβόλος δεν έβγαζε κανένα μάτι. Ξαφνικά, ο Έλληνας σκέφτηκε: «Και γιατί να μη γίνω σαν τους Αμερικανούς, ή σαν τους Ρώσους, ή σαν τους Γερμανούς που σαρώνουν στα μετάλλια; Θέλω κι εγώ μετάλλια!». Και πήρε κι αυτός μετάλλια, δείχνοντας για μία και μοναδική φορά ότι, αν πραγματικά θέλει κάτι, μπορεί να το πετύχει. Για την Ελλάδα, ρε γαμώτο. Κυριολεκτικά, εντελώς κυριολεκτικά. Γιατί αν δεν ήταν αυτή η «Ελλάδα», αυτή η φανταστική χώρα στην οποία όλοι οι κάτοικοι είναι απόγονοι του Αριστοτέλη και του Σωκράτη (και δεν έχουν καμία σχέση με τον Μεχμέτ ή τον Χασάν) και όλη μέρα πανηγυρίζουν τους εθνικούς της θριάμβους, αγνοώντας τη φτώχεια, την ανεργία και τα άλλα ασήμαντα προβλήματά τους, αν δεν ήταν αυτή η πλαστή χώρα, τότε τίποτα δεν θα γινόταν. Ούτε καν Εθνικό Ύμνο δεν θα είχαμε – κι αν είχαμε, ο τίτλος του θα ήταν «Ωδή εις τον Ωχαδερφισμό» και θα είχε μόνο έναν στίχο: «Ωχ αδερφέ, δε γαμιέται;».

Ξαφνικά, κάτι άλλαξε στον παγκόσμιο αθλητισμό. Οι ξένοι, τα πρότυπά μας, άρχισαν να παίρνουν αναβολικά. Διορθώνω: Άρχισαν να παίρνουν αναβολικά και επισήμως. Γιατί είναι γνωστό ότι απαγορευμένες ουσίες υπήρχαν από πολύ παλιότερα, και χάρισαν σε αυτούς (και αυτές) που τις γεύτηκαν πολλή δόξα, πολλά λεφτά και έναν πολύ σύντομο θάνατο, ή στην καλύτερη περίπτωση μια αναγκαστική εγχείρηση αλλαγής φύλου.

Και πάλι, ζήλεψε ο Έλληνας: «Α!Α! Σέλω κι εγώ αναβολικά! Σέλω κι εγώ απαγορευμένες ουσίες!». Και δώστου ναδρολόνη, και δώστου τεστοστερόνη, και δώστου αυξητικές ορμόνες. Και τα μετάλλια συνέχισαν να έρχονται, και εκείνη η φανταστική Ελλάδα, αυτή που πανηγυρίζει όλη μέρα, είχε ακόμα λόγους να πανηγυρίζει.

Αλλά ο Έλληνας έχει και ένα άλλο κακό: Είναι πάντα βέβαιος ότι η κομπίνα του θα πιάσει. Αυτό, βέβαια, δεν είναι και παράλογο, αφού ο Έλληνας έχει γαλουχηθεί σε ένα περιβάλλον στο οποίο μπορεί να είναι απόλυτα σίγουρος ότι κανείς δεν θα ασχοληθεί με τη φοροδιαφυγή του, κανείς δεν θα αναρωτηθεί ποιος έφαγε το τελευταίο κομμάτι πίτσα, κανείς δε θα καταλάβει ότι χάλασε τη δίαιτα. Όμως, άλλο να τα κάνεις αυτά στην Ελλαδίτσα και άλλο να τα κάνεις σε διεθνές επίπεδο. Γιατί εκεί κανείς δεν έχει την καλή διάθεση να κάνει τα στραβά μάτια – εκτός κι αν είσαι Αμερικανός ή Κινέζος, οπότε για κάποιον άγνωστο λόγο εξαιρείσαι. Και τι γίνεται όταν πας με μια τέτοια νοοτροπία στο εξωτερικό; Μία μόνο πιθανότητα υπάρχει: Γϊνεσαι ρόμπα. Και κατ’επέκταση γίνεται ρόμπα και αυτή η φανταστική Ελλάδα, στην οποία όλοι εξακολουθούν να πανηγυρίζουν παρά το ρεζιλίκι, γιατί σε αυτήν την φανταστική χώρα υπάρχει πάντα ένας πολύ καλός λόγος να βγεις στους δρόμους και να πανηγυρίσεις. Αποκλείστηκε από τον τελικό η Ξεπατουλίδου; Δεν πειράζει, εναποθέτουμε τις ελπίδες μας στον Ελληναρόπουλο .Πιάστηκε ντοπέ ο Ελληναρόπουλος; Δεν πειράζει, η Εθνική μπάσκετ πέρασε στην επόμενη φάση. Αποκλείστηκε η Εθνική; Δεν πειράζει, ο Σάκης Ρουβάς θα πάει στη Eurovision και θα τους πάρουμε τα σώβρακα. Και πάει λέγοντας.

Μετά, όταν μια κομπίνα σου έχει αποκαλυφθεί και έχεις γίνει ρεζίλι, έχεις δύο επιλογές: Τη λογική, δηλαδή να σκύψεις το κεφάλι και να ζητήσεις ταπεινά συγνώμη από όλους όσους πίστεψαν ότι είσαι αυτός που τους έλεγες ότι είσαι, ενώ στην πραγματικότητα ήσουν μια σκέτη απατεωνιά, και την ελληνική, δηλαδή να ζητήσεις και τα ρέστα από τα σκοτεινά κέντρα που σε πολεμούν εσένα, και όλο σου το σόι, και όλη σου την χώρα. Τότε, η φανταστική αυτή χώρα σταματάει να πανηγυρίζει και αρχίζει να θρηνεί και να αγανακτεί για το μίσος και την εμπάθεια που επιδεικνύουν όλες οι άλλες χώρες απέναντί της, καθώς η φανταστική αυτή χώρα δεν έχει συμμάχους, μόνο εχθρούς. Κι όσοι της το παίζουν σύμμαχοι το κάνουν για προσωπικό τους όφελος: Για να πάρουν τίποτα λαθραία μάρμαρα, για να πουλήσουν κανένα οπλικό σύστημα κλπ.

Αυτή η αντίδραση είναι λίγο περίεργη, γιατί είναι σαν να σε ρωτάει η μαμά σου «ποιος έσπασε το βάζο στο σαλόνι;», εσύ κρατώντας τη μπάλα στα χέρια να απαντάς «ήρθαν κάτι εξωγήινοι και το έσπασαν με τα ακτινοβόλα τους», και αυτή να σου απαντάει «α, εντάξει. Τι να φτιάξω για βραδινό;». Κάτι που, φυσικά, δε συμβαίνει ποτέ στην πραγματικότητα. Συμβαίνει μόνο σε εκείνη την φανταστική χώρα που μοιάζει φυσιογνωμικά με την Ελλάδα, αλλά δεν είναι.

Άραγε τόσα στερεότυπα που έχουμε εμείς οι Έλληνες για τους ίδιους μας τους εαυτούς πού τα βρήκαμε; Μήπως μας τα βγάλανε οι κακές εξωτερικές δυνάμεις που μας επιβουλεύονται; Όχι, τα βγάλαμε μόνοι μας. Γιατί έχουμε χιούμορ σαν λαός. ΧΑ! Την πατήσατε! Κι αυτό στερεότυπο είναι! Αν και, δεδομένου του ποιους εκλέγουμε κάθε τόσο να μας κυβερνάνε, είναι πολύ πιθανό είναι να έχουμε ΟΝΤΩΣ ανεπτυγμένη αίσθηση του χιούμορ ως λαός…Ή καθόλου ανεπτυγμένη ικανότητα κριτικής σκέψης, ένα από τα δύο.
Εξαρτάται: Εσείς σε ποια Ελλάδα ζείτε; Αυτήν του Αλογοσκούφη και του Καραμανλή ή αυτήν του Ζαγοράκη και του Πύρρου Δήμα;

Advertisements

Μέχρι πριν λίγο καιρό, αν ρώταγες έναν Έλληνα ποιο πιστεύει ότι είναι το πιο επικερδές επάγγελμα, το πιο πιθανό είναι να σου απαντούσε «εισοδηματίας». Αλλά τώρα πια, όλοι γνωρίσαμε ένα νέο επάγγελμα, με πολύ καλύτερες προοπτικές, δυνατότητα γρήγορης ανέλιξης και πολύ καλούς μισθούς: Καλόγερος. Μάλιστα, κυρίες και κύριοι: Καλόγερος. Ξεκινάς από μικρή ηλικία ως απλός μοναχός. Δεν πληρώνεις τίποτα, όλα είναι τζάμπα – εκτός κι αν θέλεις να πηδήξεις, οπότε θα πρέπει να πληρώσεις, αν και όλο και κάποιος θα βρεθεί να σε βοηθήσει μέσα στο μοναστήρι χωρίς να ζητήσει αντίτιμο – να’ναι καλά η περίφημη «χριστιανική αγάπη». Μετά από μερικά χρόνια πιστής υπηρεσίας, θα γίνεις ηγούμενος. Και εκεί θα αρχίσει να ρέει το χρήμα άφθονο. Τι θες; Ακίνητα; Να φαν κι οι κότες! Λεφτά; Πιο πολλά κι από την Barclays! Γκόμενες; Στο πιάτο! Γκόμενους; Ακόμα καλύτερα!

Η επόμενη φράση θα έπρεπε να ξεκινάει με την κλασική επωδό «Πέρα από την πλάκα…». Αλλά σε αυτό το blog, δεν υπάρχει τίποτα πέρα από την πλάκα. Η μιζέρια και η γκρίνια δεν είναι ευπρόσδεκτες εδώ. Γι’αυτό, συνεχίζουμε στο ίδιο στυλ.

Οι άνθρωποι της Εκκλησίας, που λέτε, μπορεί πλέον να μην αποτεούν παράδειγμα προς μίμησιν για τις ηθικές τους αξίες (μάλλον παράδειγμα προς μήνυσιν είναι), αλλά σίγουρα κανείς δεν μπορεί να τους συναγωνιστεί σε επιχειρηματικό δαιμόνιο: Χάρη σε παραθυράκια του νόμου, απατεωνιές και συμβόλαια ηλικίας ολόκληρων αιώνων, ισχυρίζονται ότι τους ανήκει όλη η Ελλάδα! Δηλαδή, καλύτερα να μη γίνει ποτέ ο διαχωρισμός Εκκλησίας-Κράτους, γιατί θα τα πάρει όλα η Εκκλησία και το Κράτος θα μείνει με 2-3 βάλτους, μερικά καμμένα δάση και τη Μύκονο – μόνο αυτά δε ζητάνε. Όλα τα άλλα είναι δικά τους: Βουνά, λίμνες, θάλασσες, σπίτια, χωράφια, κατσίκια, ακόμα και το βρακί που φοράμε!

Και για του λόγου το αληθές, διαβάστε τι άλλες εκτάσεις διεκδικεί η Μονή Βατοπεδίου (ή Βατοπαιδίου ή όπως σκατά γράφεται – δεν έχει ξαναγίνει να μαλώνουν οι εφημερίδες ποια το γράφει σωστά και ποια λάθος!) σε όλη την Ελλάδα, σύμφωνα με τίτλους ιδιοκτησία που διαθέτει από τις περιόδους της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας και της Τουρκοκρατίας:

– Σύμφωνα με Χρυσόβουλλο του 1347, υπογεγραμμένο από τον Αυτοκράτορα του Βυζαντίου Νικηφόρο Δ’ τον Φραγκοκτόνο, η Μονή Βατοπεδίου είναι ιδιοκτήτρια μιας έκτασης αρκετών στρεμμάτων στην περιοχή του Αμαρουσίου, η οποία τότε χρησίμευε σαν χεζοβολιό για περαστικά άλογα, γαϊδούρια και μουλάρια…Προφανώς, οι τότε προύχοντες είχαν φοβερή διορατικότητα, καθώς σε αυτήν την έκταση βρίσκεται σήμερα…το Ολυμπιακό Στάδιο! Ο Ηγούμενος Εφραίμ και η παρέα του σκοπεύουν τώρα να εκμεταλλευτούν εμπορικά την επένδυση των προκατόχων τους, χρησιμοποιώντας το ΟΑΚΑ σαν έδρα της ποδοσφαιρικής ομάδας της Μονής, της «Π.Ο. Βατοπέδι», η οποία σε λίγα χρόνια θα παίζει εγγυημένα στο Champions League, αφού ο πρόεδρος της ομάδας (ο Εφραίμ, ντε!) έχει ήδη αποφασίσει να φέρει στην ομάδα τον Ιμπραϊμοβιτς, τον Τζέραρντ, τον Ντιέγκο, τον Τέρι και τον Φαν Νίστελροϊ – στο τέρμα θα διατηρηθεί ο Άγιος Σπυρίδων ο Θαυματουργός, που ως εκ θαύματος μικραίνει τις διαστάσεις του τέρματος όταν η μπάλα πλησιάζει σ’αυτό.

– Διαταγή του 1628, υπογεγραμμένη από τον Πασά Γιουνούς Μπουμπούνογλου, αποδεικνύει την παραχώρηση στη Μονή Βατοπεδίου ενός ολόκληρου νησιού. Και δε μιλάμε για την Αστυπάλαια, ή για τους Λειψούς…Μιλάμε για την Κρήτη! Μάλιστα, την Κρήτη! Αλλά επειδή ο Εφραίμ δεν πολυσυμπαθεί τους Κρητικούς, σκοπεύει να την πουλήσει μισοτιμής σε κάποιο από τα γειτονικά κράτη – ήδη ακούγεται ότι την καλύτερη πρόταση έχει κάνει η Αίγυπτος με 25 ευρώ συν δύο καμήλες για τον ζωολογικό κήπο που πρόκειται να ανοίξει η Μονή (εκτός κι αν βρει κανένα Χρυσόβουλο που να της παραχωρεί και το Αττικό Ζωολογικό Πάρκο, οπότε θα τον βρει έτοιμο), αν και μια τέτοια κίνηση ίσως να διαταράξει τις καλές σχέσεις που παραδοσιακά έχει η Εκκλησία με τη γειτονική Τουρκία από την περίοδο της Τουρκοκρατίας. Πάντως, η Μονή Βατοπεδίου σκοπεύει να διατηρήσει την κυριότητα των Μαλίων, ώστε να καρπωθεί τα έσοδα από τους αμέτρητους τουρίστες που συρρέουν στην περιοχή τα καλοκαίρια για να δείξουν τον κώλο τους στις κάμερες και να επιδοθούν σε τελετές χριστιανικής αγάπης στους δρόμους.

– Η λίμνη Βιστωνίδα δεν είναι η μόνη που διεκδικείται από εκκλησιαστικά χέρια (και τι χέρια!!!). Σύμφωνα με συμβόλαιο που φέρει την υπογραφή του Αλή Πασά, της Κυρά-Φροσύνης και του σκύλου τους, του Χακάν Σουκούρ, η Μονή Βατοπεδίου είναι ιδιοκτήτρια της Μεγάλης και της Μικρής Πρέσπας! Τι σημαίνει στην πράξη αυτό; Ξεχάστε τον υδροβιότοπο των Πρεσπών – αν ο Θεός ήθελε να σωθούν αυτά τα χαζοπούλια, θα τα είχε εφοδιάσει με λογική, όπως τον άνθρωπο. Τα φλαμίνγκο και τα άλλα πουλιά που προστατεύονται στην περιοχή θα εξοντωθούν και τα ομορφότερα εξ αυτών θα βαλσαμωθούν και θα στολίσουν αφενός το «Μουσείο Φυσικής Ιστορίας» που θα ανοίξει εκεί (ώστε να μαθαίνουν τα παιδιά τι ωραία που θα ζούσαν τα ζώα άμα δεν τα ενοχλούσαν οι δίποδοι μαλάκες του ζωικού βασιλείου, οι άνθρωποι) και αφετέρου το εξοχικό του Εφραίμ, το οποίο θα χτιστεί εκεί κοντά. Θεϊκές μπίζνες, στην κυριολεξία.

– Ένα ακόμα διάταγμα του 1533, υπογεγραμμένο από τον Σουλτάνο Σελτζούκ Καραμπουζούκ Λι, ορίζει ότι, επειδή ο Σουλτάνος δεν έβρισκε καμία χρησιμότητα για την Ακρόπολη, και τα έξοδα για να την γκρεμίσει θα ήταν δυσβάσταχτα, αποφάσισε να την παραχωρήσει στη Μονή Βατοπεδίου. Ευτυχώς, ο Εφραίμ και οι λοιποί Βατοπεδιανοί γνωρίζουν πολύ καλά τη χρησιμότητα της Ακρόπολης, και θα την εκμεταλλευτούν στο έπακρο: Θα στήσουν καντίνα που θα πουλάει το μικρό νερό 15 ευρώ (επειδή θα είναι ραντισμένο με αγιασμό), θα ανοίξουν μαγαζί με αναμνηστικά από την Ακρόπολη συνδυασμένα με χριστιανικά στοιχεία (π.χ. Παρθενώνες με σταυρό στην κορυφή, αγάλματα Ολύμπιων Θεών με τον σταυρό στο χέρι κλπ) και, αν οι δουλειές δεν πάνε καλά, θα την γκρεμίσει και στη θέση της θα χτίσει το Μέγαρο Βυζαντινής Μουσικής, ένα εντυπωσιακό κτίριο σαν την Αγιά-Σοφιά αλλά διπλάσιο, το οποίο θα γίνει το νέο σημείο αναφοράς για τους ξένους τουρίστες – ή τουλάχιστον μέχρι να μπουν μέσα και να συνειδητοποιήσουν ότι η «βυζαντινή μουσική» δεν είναι τίποτα άλλο παρά φάλτσοι παπάδες που τραγουδάνε a capella μελωδίες χωρίς ρυθμό και μέτρο.

– Τέλος, υπάρχει ακόμα μια έκταση που ανήκει στη Μονή Βατοπεδίου, όπως αποδεικνύει ένα Χρυσόβουλλο του 1184, εκδοθέν από τον Βυζαντινό Αυτοκράτορα Αλέξιο Ε’ τον Ανωφελή. Πρόκειται για μια τεράστια έκταση εκατοντάδων στρεμμάτων στην περιοχή των Σπάτων…Φαντάζομαι πως όλοι θα το έχετε ήδη καταλάβει: ΚΑΙ το Αεροδρόμιο Ελ. Βενιζέλος ανήκει στη Μονή Βατοπεδίου! Θα μου πείτε, τι να το κάνει το αεροδρόμιο η Μονή; Μην ανησυχείτε, το σχέδιο υπάρχει ήδη: Μια και η Ολυμπιακή πάει για φούντο, η Μονή Βατοπεδίου θα ανοίξει τη δική της αεροπορική εταιρεία, την Jesus Christ Airways, θα της αγοράσει και καμιά 500αριά αεροπλάνα (σιγά τα έξοδα, τόσα λεφτά έχει) και θα γίνει ο νέος μας εθνικός αερομεταφορέας! Και επιτέλους, αυτοί οι ρασοφόροι θα κάνουν επιτέλους και κάτι χρήσιμο – αν και ίσως κάποιοι να ενοχληθούν από το γεγονός ότι οι μόνες ταινίες που θα μπορούν να δουν κατά τη διάρκεια της πτήσης θα είναι τα «Πάθη του Χριστού» και ο «Ιησούς Από τη Ναζαρέτ».


Ο «σοφός λαός» μας έχει βγάλει διάφορες φοβερές σοφίες. Για παράδειγμα, ο «σοφός λαός» λέει ότι όποιος βιάζεται σκοντάφτει, αλλά και ότι το γοργόν και χάριν έχει. Βέβαια, το πόσο «σοφός» είναι αυτός ο λαός θα μπορούσε να το συμπεράνει κανείς από τη μουσική που ακούει, τα σκουπίδια που τρώει και τις εκπομπές που βλέπει στην τηλεόραση. Θα έλεγε κανείς πως δεν είμαστε απόγονοι του Πλάτωνα, του Σωκράτη και του Αριστοτέλη, αλλά του Πλούταρχου (του Γιάννη), του Γρηγόρη (Μικρογεύματα) και της Κατίνας (όχι της Παξινού).

Ο λαός μας (παρατηρήσατε ότι έκοψα το «σοφός»;) λέει και κάτι άλλα ωραία. Για παράδειγμα, λέει ότι κάποια πράγματα φέρνουν γούρι και κάποια άλλα φέρνουν γρουσουζιά. Πολλά από αυτά είναι «δανεικά» από άλλους λαούς, με δικές τους προλήψεις, αλλά τα περισσότερα είναι δικά μας (αν και άκουσα ότι τα διεκδικούν και οι Σκοπιανοί, μαζί με την Πελοπόννησο και την Κρήτη). Είναι να αναρωτιέσαι πώς τα σκεφτήκαμε όλα αυτά. Αν και κάτι τέτοια είναι πολύ απλά για έναν λαό που έχει να επιδείξει απίθανες κατασκευές, όπως το Ρίο-Αντίριο, το γιοφύρι της Άρτας και η ελληνική εθνική ταυτότητα.

Ας δούμε, τώρα, τι πραγματικά συμβαίνει με 10 πράγματα που ο λαός μας λέει ότι φέρνουν γούρι ή γρουσουζιά, αναλόγως…

Η Τρίτη και 13 είναι γρουσούζικη μέρα…

…ισχύει, αλλά μόνο αν το αυτοκίνητό σου είναι ζυγό και κυκλοφορείς μέσα στον Δακτύλιο.

Αν δεις μαύρη γάτα στο δρόμο, σημαίνει γρουσουζιά…

…μπούρδες. Αν δεις μαύρη γάτα στο δρόμο, το μόνο που σημαίνει είναι ότι πιθανότατα εκεί γύρω δεν θα δεις ποντίκια.

Αν βρεις τετράφυλλο τριφύλλι, τότε είναι μεγάλο γούρι…

…άουτς. Στην πραγματικότητα, αν βρεις τετράφυλλο τριφύλλι τότε είσαι κάπου κοντά στο Τσέρνομπιλ, κι εκεί κοντά θα βρεις και παιδάκια με τρία χέρια, ή σκύλους με έξι πόδια. Ε, δεν το λες και γούρι, ε;

Αν σπάσεις καθρέφτη, θα έχεις 7 χρόνια γρουσουζιά…

…Ε, όχι και γρουσουζιά! Απλά, δεν θα έχεις καθρέφτη να κοιταχτείς, θα βγαίνεις στο δρόμο σαν μουνί καπέλο και δεν θα πιάσεις γκόμενα για τα επόμενα τουλάχιστον 7 χρόνια – αλλά όχι επειδή είσαι γκαντέμης. Επειδή είσαι μαλάκας.

Αν πέσει κρασί στο τραπεζομάντιλο, σημαίνει καλή τύχη…

…όχι, λυπάμαι. Σημαίνει ότι κάποιος είναι ατσούμπαλος, και αυτό είναι κακή τύχη για την νοικοκυρά που θα αναγκαστεί να καθαρίσει τον λεκέ.

Αν δεις στο δρόμο ψόφιο ζώο, σημαίνει κακή τύχη…

…όχι ακριβώς. Αλλά σημαίνει ότι κυκλοφορεί κάπου εκεί κοντά κάποιος κάγκουρας με φτιαγμένο Subaru που τρέχει σαν ντοπαρισμένος Τζαμαϊκανός και, αν δεν προσέξεις, ίσως να έχεις την (κακή) τύχη του ζώου.

Αν δεις σαμιαμίδι στο σπίτι σου, σημαίνει καλή τύχη…

…μόνο αν εκείνη την ώρα βρίσκεται στο σπίτι η πεθερά σου, το δει και πάθει επιτόπου ανακοπή.

Αν σε τρώει η παλάμη σου, σημαίνει ότι θα πάρεις λεφτά…

…μπα, μάλλον σημαίνει ότι θα χάσεις λεφτά…Πιθανότατα έχεις ψώρα, και θα πρέπει να πληρώσεις για τα φάρμακα…

Αν περάσεις κάτω από ανοιγμένη σκάλα, σημαίνει κακή τύχη…

…βασικά, σημαίνει ότι είσαι μαλάκας. Γιατί αν δεν περάσεις κάτω από τη σκάλα, μειώνεις κατά 99,9% την πιθανότητα να φας κατακέφαλα έναν κουβά γεμάτο μπογιά ή κάποιο άλλο βαρύ αντικείμενο.

Αν χάσεις στα χαρτιά, δεν πειράζει, κερδίζεις στην αγάπη…

…χα! Καλή δικαιολογία για να πείσεις τον εαυτό σου ότι δεν έχασες και τίποτα, και εκείνα τα 2.000 ευρώ έτσι κι αλλιώς για πέταμα τα είχες, αλλά δεν πιάνει. Αν όντως ίσχυε αυτό, τότε θα ήμασταν όλοι ερωτευμένοι κι ευτυχισμένοι, εκτός από τους αριθμομνήμονες και τους γκρουπιέρηδες.


Όταν τα πράγματα ζορίζουν, τα top 5, εμπνευσμένα από το θρυλικό «High Fidelity», δίνουν τη λύση!

Top 5 πράγματα που πρόλαβα να κάνω στην άδειά μου από τον Στρατό

1. Να ξενυχτήσω σε κλαμπ της παραλιακής (απωθημένο!)
2. Να πάω για μπάνιο με παρέα (και να καώ σε όλο μου το σώμα! Ζήτω μου!)
3. Να δω το West Side Story (πόσες φορές θα μου δοθεί η ευκαιρία;)
4. Να διαβάσω το «Πνίξον Κύριε Τον Λαόν Σου» του Τζόμπε Κοβάτα (έχω διαβάσει και καλύτερα)
5. Να μείνω αξύριστος για μια βδομάδα (τραυματική εμπειρία το ξύρισμα – κυριολεκτικά…)

Top 5 λόγοι που μου άρεσε το West Side Story

1. Δεν είχε χάπι εντ (επιτέλους!)
2. Ήταν πρωτοποριακό για την εποχή του, κι ακόμα είναι (μα βιασμός σε μιούζικαλ;;;)
3. Αν και μιούζικαλ, η υπόθεσή του είναι εξίσου ενδιαφέρουσα από τη μουσική του (αν όχι περισσότερο)
4. Δεν έχω δει την ταινία (η οποία, όπως μαθαίνω, ίσως είναι ακόμα καλύτερη)
5. Η πρωταγωνίστρια ήταν κουκλάρα (και κάποια στιγμή κοίταξε το κοινό – αλλά είμαι σίγουρος ότι κοίταζε εμένα και μόνο)

Top 5 βιβλία που πρέπει να διαβάσω πριν μου περάσει η όψιμη τρέλα μου

1. Άμος Οζ – Η Νύχτα Του Συγγραφέα (θα μπορούσα να το έχω γράψει εγώ – ή να με είχε γράψει αυτό…)
2. Διάφοροι συγγραφείς – Υπόγειες Ιστορίες (τι σκατά «Άνθρωπος του Μετρό» είμαι άμα δε διαβάζω κάτι τέτοια;)
3. Ο Μικρός Νικόλας σε Νέες Περιπέτειες (άκουσα κάποιον να χαχανίζει;)
4. Μπομπ Φένστερ –  Η Ιστορία της Ανθρώπινης Ηλιθιότητας (όλους τους τόμους)
5. Τεύκρος Μιχαηλίδης – Πυθαγόρεια Εγκλήματα (ακόμα να το αρχίσω, και το έχει γράψει και καθηγητής μου!)

Top 5 ταινίες που δεν πρόλαβα να δω αυτό το καλοκαίρι

1. Suspiria (δε μας άφησαν να το δούμε στο στρατόπεδο, γιατί…ήταν βράδυ!)
2. 21 (αν παίζει ο Κέβιν Σπέισι, μου κάνει)
3. Σκοτεινός Ιππότης (άραγε ο Χιθ Λέτζερ ήταν όντως τόσο καλός Joker ή ο χαμός έγινε επειδή πέθανε;)
4. Kung Fu Panda (προλαβαίνω;)
5. Ο Αστερίξ Στους Ολυμπιακούς Αγώνες (αλλά έχω δει πάνω από 10 φορές το τρέιλερ 😛 )

Top 5 τραγούδια που προστέθηκαν το καλοκαίρι στο mp3 μου

1. BassHunter – Now You’re Gone (απλά, έπαθα την πλάκα μου)
2. Ε.Παπαρίζου – Η Καρδιά Σου Πέτρα (ένα ολόκληρο στρατόπεδο το άκουγε στη διαπασών!)
3. Σ.Ρουβάς – Και Σε Θέλω (Σάκηηηηηηηηηηηηηηηηηηη!)
4. K.Perry – I Kissed A Girl (…and she liked it!!! 😉 )
5. Lexter – Freedom To Love (you give me freedom to love…)

Top 5 σκάνδαλα που θα δουν το φως της δημοσιότητας στο μέλλον

1. Η Μονή Βατοπεδίου είναι ιδιοκτήτρια του night club «Κόλαση», που χρεώνει 15 ευρώ για ένα σφηνάκι – τιμή-σκάνδαλο, πραγματικά.
2. Η σύζυγος του κ.Καραμανλή, κ.Παζαϊτη, εκδίδει αθλητική εφημερίδα από κοινού με τον Μάκη Τριανταφυλλόπουλο, φίλα προσκείμενη στην ΑΕΚ, και με τη χρηματοδότηση του Οικουμενικού Πατριαρχείου.
3. Ο ποδοσφαιριστής του Παναθηναϊκού, Γιώργος Καραγκούνης, συλλαμβάνεται να έχει κάνει χρήση της αναβολικής ουσίας Κλαψομουνίνης και του επιβάλλεται ισόβια ποινή απαγόρευσης πτώσης στον αγωνιστικό χώρο.
4. 1,5 χρόνο μετά το συμβάν, το ΠΑΣΟΚ κατηγορεί την κυβέρνηση ότι βρίσκεται πίσω από το «ατύχημα» που είχε με το ποδήλατό του ο Γ.Παπανδρέου, και έχει και βίντεο με τη δολιοφθορά στην αλυσίδα του μοιραίου ποδηλάτου.
5. Συλλαμβάνεται blogger με το ψευδώνυμο The_Stranger, ο οποίος εκβίαζε το Star Channel, απειλώντας το πως αν δεν τον προσλάμβανε για μόνιμο ανταποκριτή στη Μύκονο, θα ανατίναζε όλο τον Ταύρο, μαζί με τα γραφεία του καναλιού.


Ένας καταζητούμενος ληστής προχωρούσε σε ένα στενό, όταν είδε καθισμένο σε μια γωνία έναν ρακένδυτο ζητιάνο. Αν και δεν θα το περίμενε κανείς αυτό από έναν ληστή, αυτός βλέποντάς τον έβγαλε από την τσέπη του μερικά νομίσματα και πήγε να τα αφήσει στο καπέλο του ζητιάνου. Όταν έσκυψε για να τα αφήσει, ο ζητιάνος τον σταμάτησε με μια απότομη χειρονομία.

– Πάρε τα λεφτά σου, δεν τα θέλω, του είπε
– Γιατί δεν τα θέλεις; Ζητιάνος δεν είσαι, λεφτά δεν ζητάς;
– Ναι, αλλά δεν τα θέλω από σένα. Ξέρω ποιος είσαι, ξέρω ότι ζεις με τα λεφτά που κλέβεις από τους άλλους.
– Στην  ίδια μοίρα είμαστε, ζητιάνε. Εσύ ζεις από την καλωσύνη των άλλων, κι εγώ ζω από την κακία τους.
– Από τη δική σου κακία ζεις, όχι από τη δική τους.
– Κι όμως…Αν ήμουν τόσο κακός όσο λες, θα είχα ήδη κλέψει το καπέλο σου με όλα τα νομίσματα που έχει μέσα. Γιατί δεν το έχω κάνει;
– Γιατί έχει μέσα μόνο πενταροδεκάρες, γι’αυτό. Τι να τις κάνεις εσύ, που κλέβεις ολόκληρες τράπεζες;
– Αν ήμουν τόσο κακός, δε θα με ενδιέφερε το ποσό – άλλωστε, κι εσένα δε σε ενοχλούν τα ποσά που κλέβω, αλλά η πράξη μου, έτσι δεν είναι;
– Ναι, είναι η πράξη. Εγώ, δηλαδή, γιατί είμαι τίμιος και ζω από την ελεημοσύνη των άλλων;
– Δεν ξέρω…Εμένα δε μου πέρασε ποτέ από το μυαλό να κάνω κάτι τέτοιο, ακόμα κι όταν ήμουν σε πολύ άσχημη θέση. Το θεωρούσα κάπως – μην το πάρεις στραβά αυτό – αναξιοπρεπές.
– Μα τι λες; Δηλαδή είναι πιο αξιοπρεπές να κλέβεις παρά να είσαι τίμιος;
– Στη σημερινή κοινωνία, ναι. Αν έχεις πρόβλημα με αυτό, τότε γεννήθηκες σε λάθος εποχή.
– Όχι, δεν μπορώ να το δεχτώ αυτό. Εγώ γεννήθηκα τίμιος και θα πεθάνω τίμιος.
– Τότε θα πεθάνεις σύντομα, γιατί αυτή η κοινωνία δεν ανέχεται τέτοιες ανωμαλίες.
– Ανωμαλία είναι να είσαι τίμιος; Από πότε;
– Δεν ξέρω ακριβώς, γιατί όταν γεννήθηκα τα πράγματα ήταν ήδη έτσι.
– Μα, εμένα ο πατέρας μου με μεγάλωσε με άλλη ηθική, μου έμαθε πάνω απ’όλα να τα έχω καλά με τον εαυτό μου.
– Και ποιος σου είπε ότι εγώ δεν τα έχω καλά με τον εαυτό μου;
– Μα πώς; Είσαι ένας ληστής, ένα παράσιτο, ένας άνθρωπος που ζει σε βάρος των άλλων.
– Κι εσύ τι είσαι; Εσύ δε ζεις σε βάρος των άλλων; Από τα δικά τους λεφτά δεν επιβιώνεις;
– Ναι, αλλά εγώ τα ζητάω, δεν τα παίρνω με το ζόρι!
– Και πώς ζεις; Βγάζεις αρκετά λεφτά;
– Όχι, ίσα που μου φτάνουν για να ζήσω.
– Ακριβώς. Και ξέρεις γιατί συμβαίνει αυτό;
– Επειδή ο κόσμος είναι φτωχός και δεν έχει να μου δώσει λεφτά;
– Επειδή ο κόσμος είναι κακός και δεν θέλει να σου δώσει λεφτά.
– Όχι, δεν το πιστεύω αυτό.
– Καλά θα κάνεις να το πιστέψεις. Ο λόγος που πεινάς είναι ότι βασίζεσαι στον οίκτο των άλλων, και αυτοί οι άλλοι δεν νιώθουν πια οίκτο για τίποτα, πέρα από τον ίδιο τους τον εαυτό.
– Εγώ δεν βασίζομαι στον οίκτο, βασίζομαι στην αγάπη. Ο Χριστός έλεγε να αγαπάς τον πλησίον σου, να του δίνεις το ένα χιτώνιο, ο Χριστός έλεγε «μακάριοι οι φτωχοί»…
– Τώρα ψώνισες από σβέρκο. Για ποιον Χριστό μου μιλάς; Γι’αυτόν που βλασφημούν οι ίδιοι που τον πρεσβεύουν, οι παπάδες και οι καλόγεροι;
– Εμένα η Εκκλησία με έχει βοηθήσει. Μου δίνουν φαϊ, στέγη, με βοηθούν όσο μπορούν.
– ‘Οσο μπορούν; Μα τι αφελής που είσαι! Αν η Εκκλησία σε βοηθούσε όσο μπορούσε, θα ήσουν δισεκατομμυριούχος! Αυτά που κάνει για σένα η Εκκλησία είναι μια σταγόνα στον ωκεανό.
– Μα τι άνθρωπος είσαι εσύ; Ανήθικος, άθεος, μισάνθρωπος…
– Δεν ήμουν τίποτα από αυτά πριν μερικά χρόνια, στο ορκίζομαι…Η ίδια η ζωή με έκανε έτσι.
– Και νιώθεις περήφανος γι’αυτό;
– Νιώθω περήφανος επειδή προσαρμόστηκα στην κατάσταση και κατάφερα να επιβιώσω. Εσύ νιώθεις περήφανος που είσαι προσκολλημένος στις αξίες σου και ζεις με το ζόρι;
– Ναι, νιώθω περήφανος. Γιατί ποτέ δεν απαρνήθηκα την ηθική μου, την αξιοπρέπειά μου, τα πιστεύω μου. Έχω τη συνείδησή μου ήσυχη.
– Κι εγώ το ίδιο. Γιατί ποτέ δεν έκλεψα τίποτα από κάποιον που το είχε περισσότερο ανάγκη από μένα.
– Ναι, αλλά κλέβεις κάτι που ανήκει σε κάποιον άλλο, δεν μπορεί να μη σε ενοχλεί αυτό!
– Όχι, δε με ενοχλεί. Γιατί κι αυτός από κάποιον το έκλεψε, κατά κάποιον τρόπο.
– Τι εννοείς;
– Όταν ληστεύω μια τράπεζα, ληστεύω έναν κλέφτη, τον μεγαλύτερο που υπάρχει. Έναν κλέφτη θρασύτατο, που σε κλέβει μπροστά στα μάτια σου, και δεν έχει το παραμικρό έλεος. Δε σου αφήνει ούτε καν τα απαραίτητα για να ζήσεις. Αν εγώ μπω σε ένα σπίτι, δεν θα το αδειάσω ολόκληρο. Θα πάρω τίποτα λεφτά, μερικά κοσμήματα και θα φύγω. Η τράπεζα, όμως, δε σου αφήνει τίποτα, σε εξοντώνει.
– Ναι, αλλά εσένα καταζητούν, όχι τις τράπεζες.
– Βλέπεις, λοιπόν, πόσο προβληματική είναι αυτή η κοινωνία; Κυνηγάνε εμένα, που είμαι ένα μολυσμένο κύτταρο, και όχι αυτούς, που είναι ο καρκίνος.
– Αν πειθαρχούσες στους νόμους αυτής της κοινωνίας, όμως, δεν θα σε κυνηγούσαν.
– Αν όλοι πειθαρχούσαμε στους νόμους, δε θα είχε γίνει ποτέ καμία επανάσταση. Δεν θα υπήρχαν ούτε ανθρώπινα δικαιώματα, ούτε δημοκρατία, ούτε τίποτα. Γιατί οι νόμοι είναι φτιαγμένοι από κάποιους οι οποίοι απαιτούν από όλους τους άλλους να τους σέβονται, την ώρα που αυτοί οι ίδιοι τους αγνοούν.
– Μα αν δεν υπήρχαν νόμοι, θα υπήρχε πανικός, αλληλοσκοτωμοί, διαστροφή…
– Γιατί, τώρα τι υπάρχει; Όλα αυτά που λες υπάρχουν ήδη, απλά τα ντύνουμε με κάτι που αποκαλούμε «δημοκρατία», και νιώθουμε καλύτερα μ’αυτό.
– Ούτε η δημοκρατία σου αρέσει;
– Όχι πια. Κάποτε μου άρεσε, ένιωθα ότι με την ψήφο μου μπορώ να αλλάξω κάποια πράγματα. Όταν συνειδητοποίησα ότι αυτό είναι μια απάτη, έχασα την πίστη μου στα πάντα. Εσύ σε τι πιστεύεις;
– Πιστεύω στον Θεό, που με κρατάει ακόμα ζωντανό. Πιστεύω στην αγάπη, στην καλωσύνη. Πιστεύω στον άνθρωπο και στη δύναμη που κρύβει μέσα του. Πιστεύω σε ό,τι βλέπω και ό,τι ξέρω.
– Αυτό είναι το πρόβλημα, όμως: Πιστεύεις σε ό,τι νομίζεις ότι ξέρεις.
– Τι εννοείς;
– Αυτά που λες ότι ξέρεις, στην πραγματικότητα είναι αυτά που σου μάθανε. Και αυτά που σου μάθανε δεν είναι η αλήθεια, αλλά αυτά που τους βολεύει να ξέρεις.
– Είσαι ένας αντιδραστικός. Αλλά τι περιμένω από έναν ληστή, κάποιον που δεν έχει κανέναν ηθικό ενδοιασμό…
– Κάνεις λάθος. Σου είπα και πριν ότι δεν θα έκλεβα από έναν φτωχό, ούτε θα έκλεβα τα πάντα από κάποιον. Αυτό λέγεται εσωτερική ηθική και, όσο κι αν εσύ δεν μπορείς να το πιστέψεις, χάρη σε αυτό έχω κι εγώ τη συνείδησή μου καθαρή.
– Δε με ενδιαφέρει η εσωτερική σου ηθική. Εγώ σέβομαι τους νόμους, εσύ δεν τους σέβεσαι. Εγώ πιστεύω στον Θεό, εσύ δεν πιστεύεις. Δεν μπορείς να έχεις τη συνείδησή σου καθαρή. Πάρε τα βρώμικα λεφτά σου και φύγε από δω.
– Εντάξει, θα φύγω. Μην πάρεις τα λεφτά μου, αλλά πάρε τουλάχιστον μια συμβουλή από μένα: Κάποτε θα θυμάσαι αυτήν την κουβέντα που κάναμε και θα σκέφτεσαι πόσο δίκιο είχα.
– Κάποτε θα σε συλλάβουν και θα σκέφτομαι πόσο δίκιο είχα εγώ.
– Αν πραγματικά ήθελες να με συλλάβουν, θα είχες φωνάξει τον αστυνομικό που στέκεται εδώ και ώρα 100 μέτρα πιο πέρα. Αλλά δεν το έκανες. Γιατί;
– …
– Αντίο ζητιάνε…Και να θυμάσαι την κουβέντα μας…
– Αντίο, άνθρωπε…Αντίο…

(το διήγημα αποτελεί προδημοσίευση του βιβλίου «Ιστορίες που σκαρφίστηκα την ώρα που περπατούσα βράδυ στην Αθήνα νυσταγμένος», το οποίο πρόκειται να εκδοθεί από τις εκδόσεις «Κ.Καμμένος & Σία». Θα το βρείτε σε όλα τα ενημερωμένα βιβλιοπωλεία, στον τομέα «Αμπελοφιλοσοφία». Πάει για best seller, λέμε!!!)


Όταν βαριέσαι να γράψεις, δεν προλαβαίνεις ή και τα δύο μαζί, τότε οι φωτογραφίες είναι μια καλή λύση. Πετάς και το κλισέ «μια εικόνα ίσον χίλιες λέξεις», και ξεμπερδεύεις με την εντύπωση ότι μόλις έχεις ταϊσει το κοινό σου με 10.000 λέξεις – ναι, σιγά μην έγραψες και την Παλαιά Διαθήκη.

Οι 4 και κάτι μήνες που πέρασα στη Χίο (όχι για διακοπές, φυσικά) δεν μπορούν να περιγραφούν με λόγια. Θα μπορούσαν να περιγραφούν με εικόνες, αν φυσικά είχα το δικαίωμα να ανεβάσω όλες τις φωτογραφίες που τράβηξα εκεί. Αλλά επειδή δεν το έχω, θα βολευτείτε με τις «ακίνδυνες» φωτογραφίες μου, μαζί με κάποιες άλλες από την Αθήνα, που κατά καιρούς ξέχασα να ανεβάσω. Είναι φοβερό τι μπορεί να βρει κανείς στους δρόμους, στους τοίχους και τα παγκάκια μιας πόλης, ακόμα κι αν αυτή είναι η μικρή πόλη της Χίου…

(φοβάστε ακόμα τον θάνατο;)

(εγώ στα μπαγκάζια μου από τη Χίο στρίμωξα τόσα πολλά πράγματα, που δεν έμεινε χώρος ούτε για ντροπή, ούτε για σιωπή!)

(καταλάβατε, «παιδάκια»;)

(…αλλά ακόμα κι αν δεν ήταν γεμάτες, είναι μια πολύ καλή ιδέα.)

(αν η Ελλάδα είχε δική της αυτοκινητοβιομηχανία, έτσι θα λεγόταν: Aihasu)

(ναι, πρώτα κάνεις τη μαλακία και μετά, για να τη διορθώσεις, κάνεις τους τοίχους του σπιτιού της μπουρδέλο! Πανέξυπνο!)

(δεν ξέρω για εσάς, αλλά εγώ κατουρήθηκα πάνω μου. Τώρα από το φόβο ήταν, από τα γέλια…)


Το να γελάς με ένα κείμενο χιουμοριστικό δεν είναι κάτι παράξενο – το αντίθετο, μάλιστα: Αυτός είναι και ο σκοπός του, να σε κάνει να γελάσεις. Όταν, όμως, γελάς με ένα κείμενο που παίρνει τον εαυτό του στα σοβαρά, τότε κάπου, κάτι έχει πάει στραβά. Θεόστραβα.

Ένα τέτοιο κείμενο έπεσε στα χέρια μου πρόσφατα. Το βρήκα πεταμένο στο δρόμο, καθώς έχω αυτήν την κακή συνήθεια, να διαβάζω οτιδήποτε γραπτό βλέπω μπροστά μου, από τις αφίσες των σκυλάδικων μέχρι τα διαφημιστικά φυλλάδια για αποφράξεις βόθρων. Το υπογράφουν κάτι τύποι που αυτοπροσδιορίζονται ως «Ελεύθερες Νεανικές Καρδιές», αν και όπως θα καταλάβετε θα έπρεπε να έχουν διαλέξει ένα πιο ταιριαστό προσωνύμιο, όπως «Εντελώς Νευρωτικοί Κρετίνοι». Στο κάτω μέρος του δισέλιδου φυλλαδίου αναγράφεται με κεφαλαία γράμματα: «ΔΙΑΔΩΣΕ ΤΟ ΠΑΡΟΝ ΜΕ ΦΩΤΟΤΥΠΙΕΣ». Εγώ θα τους κάνω κάτι καλύτερο: Θα διαδώσω το παρόν μέσα από το blog μου, και μάλιστα διανθισμένο από τα δικά μου σχόλια!

Ο τίτλος του κειμένου είναι «Rock και Kiss…», και ουσιαστικά αποτελεί μια διαμαρτυρία για το γεγονός ότι οι σκοτεινές δυνάμεις που κυβερνάνε αυτόν τον κόσμο και θέλουν το κακό του Χριστιανισμού έφεραν στην Ελλάδα για συναυλία τους αντίχριστους Kiss. Απολαύστε μαζί μου τα σημαντικότερα αποσπάσματα αυτού του σπαρταριστού κειμένου, που αν γυριστεί σε σίριαλ θα βγάλει πολύ περισσότερο γέλιο από το «Παρά 5» και το «Κωνσταντίνου και Ελένης» μαζί:

Kiss στα αγγλικά σημαίνει φίλημα. Δεν είναι όμως φίλημα, αλλά τα αρχικά των λέξεων «Kings in Satan’s Service», δηλ. Βασιλείς στην υπηρεσία του Σατανά…Βασιλεύς στη γλώσσα των σατανιστών σημαίνει ιερεύς του διαβόλου…

(Συμπέρασμα 1ο: Έχετε φοβερή γνώση των αγγλικών. Συμπέρασμα 2ο: Έχετε εξίσου φοβερή γνώση της γλώσσας των σατανιστών – ύποπτο αυτό. Συμπέρασμα 3ο: Με την ίδια λογική, ίσως το Kiss να σημαίνει «Kala, Iste Syntriptika Skatomyaloi», και να αναφέρεται σε σας. Συμπέρασμα 4ο: Κι έτσι όπως τα λέτε να’ναι, καλύτερα ιερέας του διαβόλου παρά διαβολικός ιερέας του Θεού.)

Το Kiss στην πίσω επιφάνεια του καλύτερού του άλμπουμ, «Καταστροφέας», δηλώνει «επιστρέψαμε για να καταστρέψουμε τα μυαλά σας και σας αρέσει»…

(Ερώτημα 1ο: Συνήθως λέμε «οι» Kiss και όχι «το» Kiss» – συγκρότημα είναι ή όνομα κατοικιδίου; Ερώτημα 2ο: Τι εννοείτε «καλύτερού τους άλμπουμ»; Τα έχετε ακούσει όλα και έχετε φτάσει σε αυτό το συμπέρασμα; Μήπως τελικά είστε φαν του συγκροτήματος και ντρέπεστε να το παραδεχτείτε; Ερώτημα 3ο: Μήπως επειδή έχετε ακούσει τόσα τραγούδια των Kiss έχουν όντως καταστραφεί τα μυαλά σας; Ερώτημα 4ο: Η Εκκλησία προσπαθεί εδώ και αιώνες ολόκληρους να καταστρέψει τα μυαλά μας και να μας αρέσει κιόλας – το πρόβλημά σας είναι ότι οι Kiss το διαφημιζουν;)

Πολλά συγκροτήματα ροκ υμνούν, δοξάζουν και προβάλλουν τη λατρεία του Σατανά. Ο Έλβις Πρίσλεϊ, ο βασιλιάς του ροκ, αρχίζει το ξεκίνημά του με το τραγούδι: «Είσαι ο διάβολος μεταμορφωμένος». Ακολουθούν οι Μπιτλς με τα τραγούδια «Ο Διάβολος στην καρδιά της», «το λευκό άλμπουμ του διαβόλου»…

(Παρατήρηση 1η: Ο Έλβις Πρίσλεϊ δεν είναι ο βασιλιάς του ροκ, αλλά ο βασιλιάς του ροκ εν ρολ – και η γάτα μου το ξέρει αυτό. Παρατήρηση 2η: Και όχι, το ροκ ΔΕΝ είναι το ίδιο πράγμα με το ροκ εν ρολ! Παρατήρηση 3η: Το «Devil in Disguise» μεταφράζεται σε «Ο Διάβολος μεταμφιεσμένος», και όχι «ο Διάβολος μεταμορφωμένος». Παρατήρηση 4η: Αλλά όπως κι αν το μεταφράσεις, σατανιστικό νόημα δεν υπάρχει, εκτός κι αν είσαι ανεγκέφαλος. Παρατήρηση 5η: Αν ο Έλβις και οι Μπιτλς ήταν σατανιστές, τότε ο Marilyn Manson πρέπει να είναι ο Σατανάς ο ίδιος.)

Το συγκρότημα AC/DC είναι τα αρχικά των λέξεων: Anti-Christ/Death to Christ – Αντίχριστος/θάνατος στο Χριστό…

(Χμμμμ…Κοντά είστε…Βασικά, AC/DC σημαίνει Alternating Current/Direct Current, και έχει να κάνει με τη ροή του ηλεκτρικού ρεύματος. Αλήθεια, μήπως και η ΔΕΗ είναι καμιά offshore εταιρεία του Αντίχριστου;)

Σε δίσκους ροκ βλέπετε το 666, σύμβολο του Αντίχριστου. ‘Ετσι προετοιμάζουν τον ερχομό του Αντίχριστου, του οποίου ο αριθμός 666 έχει καθιερωθεί πλέον ως παγκόσμιος κωδικός ηλεκτρονικών καρτών, bar code, internet κ.ά.

(Επίσης, το 666 έχει καθιερωθεί ως παγκόσμιος κωδικός αναγνώρισης της Ελένης Λουκά – ξέρετε τώρα, «ουυυυυυυυυυυυυυυ, 666, I don’t want the papa κλπ…Αλλά είστε σίγουροι ότι το 666 είναι ο αριθμός του Αντίχριστου; Γιατί ποτέ δεν απαντάει όταν τηλεφωνώ…)

Η Rock μουσική είναι η τελετουργική μουσική πρωτόγονων αφρικανικών θρησκειών. Με αυτή οι μάγοι, οι ιερείς των ειδώλων, καλούσαν τα πνεύματα, δηλαδή δαίμονας. […] Οι ρυθμοί του Rock πηγάζουν από τις τελετές βουντού, τη χειρότερη μορφή μαύρης μαγείας.

(Και, για όσους δεν το ξέρουν, η ηλεκτρική κιθάρα εφευρέθηκε το 1632 από τον Μογκαντίσου Ομαγκαρούνα, έναν ιερέα βουντού από το Μαλάουι, που τη χρησιμοποιούσε για να επικοινωνήσει με δαίμονες, πνεύματα και την ψυχή του σκύλου του, του Ομπαφένμι, που είχε ψοφήσει μερικές μέρες πριν. Ωστόσο, η εφεύρεσή του αυτή δεν αξιοποιήθηκε στο έπακρο μέχρι το 1685, όταν ο εγγονός του, Κακαρούνα Ομαγκαρούνα, εφηύρε τον ενισχυτή, κι έτσι τον άκουγαν κυριολεκτικά και οι νεκροί.)

Όπως στην Εκκλησία κάνουμε τον Σταυρό, στις συναυλίες της ροκ γίνεται αδιάκοπα η χειρονομία με τεντωμένα τα δάκτυλα (δείκτη και μικρό) και τα άλλα σφιγμένα γροθιά, το γνωστό «obey to the devil», που σημαίνει «υπακούω στο διάβολο»…

(Και, όπως καταλαβαίνετε, το «666, The Number Of The Beast» είναι το «Πάτερ Ημών» της ροκ…)

Εκτός από τα φανερά σατανικά μηνύματα της ροκ υπάρχουν και τα κρυφά, τα οποία στέλνονται στο υποσυνείδητο του ακροατή, χωρίς να το αντιληφθεί, διότι ο εγκέφαλος έχει την ικανότητα να αντιλαμβάνεται ανάποδα μηνύματα.

(Φυσικά, οι συγγραφείς αναφέρονται στα περίφημα «ανάποδα μηνύματα» των μουσικών δίσκων. Όντως, πολύχρονες μελέτες της επιστημονικής εταιρείας Agion Oros Ltd. απέδειξαν ότι ο ανθρώπινος εγκέφαλος μπορεί να αντιλαμβάνεται φαινομενικά ακατανόητα πράγματα, όπως τα αντίστροφα μηνύματα, τις ταινίες του Ντέιβιντ Λιντς, την προφορά των Κρητικών κ.α. Και αν νομίζετε ότι τα έχετε ακούσει όλα επί του θέματος, διαβάστε παρακάτω και τα ξαναλέμε.)

Ο σκοπός των υποσυνείδητων μηνυμάτων της ροκ είναι η αντιστροφή των ηθικών αξιών μας και η πνευματική αποχαύνωσή μας. Οι έρευνες δείχνουν ότι μπορούν με αυτά να αλλάξουν τη συμπεριφορά ατόμων για οποιοδήποτε ζήτημα. […] Έτσι, έχουμε σαφώς παραβίαση της συνείδησης, της ελευθερίας, της λογικής και όλης της προσωπικότητας.

(Αντίρρηση 1η: Μακάρι να γινόταν με ένα αντίστροφο μήνυμα να αντιστραφούν οι ηθικές μας αξίες, έτσι που έχουν καταντήσει πια. Αντίρρηση 2η: Για την πνευματική αποχαύνωσή μας έχουν φροντίσει άλλοι, με όχι και τόσο υποσυνείδητες συμπεριφορές. Αντίρρηση 3η: Το ίδιο ισχύει και για την παραβίαση της συνείδησης, της ελευθερίας και της λογικής. Και μια πρόταση: Κάντε τους μήνυση για παραβίαση της προσωπικότητας – θα είχε πλάκα αυτό, από μια οργάνωση που προσβάλλει το δικαίωμα της ανεξιθρησκείας!)

Αντίστροφα σατανιστικά μηνύματα ακούγονται σε τραγούδια των Rolling Stones, Black Oak Arkansas, Led Zeppelin, Rush, Styx, Who κ.α. Επίσης, τέτοια μηνύματα υπάρχουν σε τραγούδια των Δ.Γαλάνη, Κ.Γαρμπή, Παπακωνσταντίνου, Α.Βίσση, Σ.Αρβανίτη, Σ.Βώσου, Ν.Καρβέλα κ.α. Στο άλμπουμ Killers του συγκροτήματος Queen το αντίστροφο μήνυμα είναι: «άρχισε να καπνίζεις μαριχουάνα»…

(Έκπληξη 1η: Η Δήμητρα Γαλάνη σατανίστρια; Τι άλλο θα ακούσω; Ότι το «Πάμε Χαβάη» είναι σατανιστικό τραγούδι, που αναφέρεται σε μια Πύλη της Κολάσεως που βρίσκεται στη Χαβάη; Έκπληξη 2η: Η Καιτούλα σατανίστρια; Γιατί, επειδή τραγουδούσε το «Φαντασματάκι»; Έκπληξη 3η: Για τη Βίσση και τον Καρβέλα σας πείραξε μάλλον που ανέβασαν τη ροκ όπερα «Δαίμονες»…Ενώ η Κέλλυ Κελεκίδου, που τραγουδάει «Μα το Θεό, σ’αγαπάω λυπήσου με», ή ο Πασχάλης Τερζής που λέει «Στο σταυρό που σου κάνω», είναι καλοί χριστιανοί. Έκπληξη 4η: Για να τα γράφετε σοβαρά αυτά, μάλλον ακολουθήσατε κατά γράμμα την υποσυνείδητη «εντολή» των Queen – και μετά γράψατε αυτό το κείμενο.)

Κανένα υποσυνείδητο πονηρό μήνυμα δεν υπάρχει σε βυζαντινή μουσική ή σε δημοτικά τραγούδια ή σε κλασική μουσική.

(Απορία 1η: Πώς να υπάρχει κάτι πονηρό στη βυζαντινή μουσική, αφού στο Βυζάντιο ήταν όλοι τόσο μανιαμούνιες, που καθόντουσαν όλη μέρα και γράφανε ψαλμούς; Απορία 2η: Εντάξει, δεν υπάρχει υποσυνείδητο «πονηρό μήνυμα» σε δημοτικά τραγούδια. Αλλά το «Ένα μουνί στην κερασιά», για παράδειγμα, δεν είναι ένα ενσυνείδητο «πονηρό μήνυμα»; Απορία 3η: Είναι δυνατόν να έχει αντίστροφα μηνύματα η κλασική μουσική που δεν έχει ΚΑΝ στίχους;;;;;;; Απορία 4η: Δηλαδή εσείς έχετε κάτσει και έχετε ακούσει απ’την καλή και την ανάποδη όλα τα δημοτικά τραγούδια και όλους τους βυζαντινούς ψαλμούς, μπας και βρείτε αντίστροφα μηνύματα; Μάλλον έχετε υπερβολικά πολύ ελεύθερο χρόνο…)

Υπάρχουν παγκόσμιες σκοτεινές οργανώσεις πίσω από τη μουσική ροκ. Ιδίως οι εβραιοσιωνιστές, όπως κατήγγειλε και ο τραγουδιστής Στ. Καζαντζίδης, ελέγχουν τις μεγαλύτερες εταιρίες παραγωγής μουσικής με σκοπό να καταστρέψουν κάθε τι χριστιανικό και ηθικό, να διαφθείρουν τους λαούς, ώστε να κυβερνήσουν αυτοί έυκολα μέσω της παγκοσμιοποίησης.

(Σε ελεύθερη μετάφραση: Αν δεν υπήρχαν τα κυκλώματα που προωθούν την παγκοσμιοποίηση, ο Στέλιος Καζαντζίδης θα έκανε διεθνή καριέρα, οι δίσκοι του θα ξεπερνούσαν σε πωλήσεις αυτούς του Έλβις Πρίσλεϊ και τα βιντεοκλίπ του θα παίζονταν όλη μέρα στο MTV – φαντάζεστε τη «Ζιγκουάλα» σε R&B εκτέλεση με είκοσι ημίγυμνες μαύρες γκόμενες από πίσω;)

Ο Γκαίτε έλεγε: «Η κακή τέχνη απομακρύνει από τον Θεόν και η καλή τέχνη είναι το μέσον για να ενωθεί ο κόσμος με τον Θεόν». Γι’αυτό φέραν το Kiss εδώ, για ν’απομακρύνουν τη νεολαία από τον Χριστόν…

(Διαφωνία 1η: Όταν το έλεγε αυτό ο Γκαίτε, δεν νομίζω ότι είχε υπόψη του «το Kiss». Διαφωνία 2η: Όταν ο Γκαίτε έγραφε τον «Φάουστ» δε σας άρεσε, αλλά όταν λέει κάτι τέτοια σας αρέσει, ε; Διαφωνία 3η: Για να πάει κανείς σε συναυλία των Kiss, λογικά θα είναι ήδη απομακρυσμένος από τον Χριστόν – δε μας έβαλαν να τους ακούσουμε και με το ζόρι!)

Η κακή μουσική οδηγεί στο χάος…Ο διάβολος δε λύνει κανένα πρόβλημα. Μόνο ασέβεια, ανταρσία, ανωμαλία, διαφθορά, συμφορές, δυστυχήματα, αδιέξοδα, άγχος, στεναχώρια, κατάθλιψη, ψυχασθένειες, δράματα και όλεθρο στα άτομα, στην οικογένεια και στην κοινωνία προξενεί. Άλλωστε, βλέπουμε τι καρπούς έβγαλε η γενιά, που μεγάλωσε με ροκ μουσική…

(1ον: Αν η κακή μουσική οδηγεί όντως στο χάος, τότε με τόσο Πετρέλη, Πλούταρχο και Μαζωνάκη πρέπει να έχουμε ήδη φτάσει. 2ον: ΟΚ, ο διάβολος δε λύνει κανένα πρόβλημα. Αλλά σίγουρα δημιουργεί λιγότερα από την Εκκλησία! 3ον: Η γενιά που μεγάλωσε με ροκ μουσική έβγαλε πολύ καλύτερους καρπούς από τη γενιά που μεγάλωσε με Σοφία Βέμπο και βυζαντινά τροπάρια – δε φτιάξαμε εμείς την ατομική βόμβα, έτσι δεν είναι;…)

(Εδώ το κείμενο τελειώνει. Φυσικά, το φυλλάδιο το έχω ακόμα και θα το κρατήσω σαν λάφυρο πολέμου. Ελπίζω να διασκεδάσατε όσο εγώ διαβάζοντάς το. Καλή σας μέρα και…Obey to the devil!)

Επόμενη σελίδα: »