Μερικές φορές, τα όνειρα είναι τόσο καλά σκηνοθετημένα και τόσο πρωτότυπα, που ξεπερνούν και τις κανονικές ταινίες, ειδικά με τα χάλια που έχουν τελευταία αυτές. Γιατί, λοιπόν, να μην υπόκεινται και σε κριτική, όπως οι κανονικές ταινίες; Ο Δημήτρης Μανίκας σχολιάζει τα όνειρα της εβδομάδας που μας έρχεται.

Η ΠΤΗΣΗ, του Αλεξέι Κοιμήσιεφ

Υπόθεση: Ένας απλός άνθρωπος αντιλαμβάνεται ξαφνικά ότι μπορεί να πετάξει.

Από τη Λευκορωσία μας έρχεται ένα πραγματικό αριστούργημα, που έχει όλες τις προϋποθέσεις για να μείνει για πάντα στην ιστορία του παγκόσμιου κινηματογράφου. Μία απαράμιλλη σπουδή πάνω στη φυσική ελευθερία του ατόμου και την συνεχιζόμενη καταπίεσή της από τα εκάστοτε κοινωνικά κατεστημένα. Μια γροθιά στο στομάχι κάθε καταπιεστικής δύναμης της σύγχρονης εποχής, με σαφείς αναφορές στις Η.Π.Α. και τον Τζορτζ Μπους, που στο όνειρο εμφανίζεται αλληγορικά ως κατάμαυρο σύννεφο βροχής. Ένα έργο που θα σας συναρπάσει με την αργή αλλά στιβαρή σκηνοθεσία του (χαρακτηριστικό γνώρισμα του Κοιμήσιεφ) και την εκπληκτική του φωτογραφία, καθώς όλο το όνειρο διαδραματίζεται στον ουρανό και τα πανοραμικά πλάνα πραγματικά κόβουν την ανάσα. Μην τη χάσετε.

Βαθμολογία: 10 (ακατέβατο)

ΕΙΣΒΟΛΗ ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΡΗ, του Τζορτζ Λούφας

Υπόθεση: Μια φυλή εξωγήινων εισβάλλει στη Γη και προκαλεί χάος.

Κλασική χολιγουντιανή μπούρδα, που βασίζεται στη γνωστή βλακώδη συνταγή «πολλά εφέ-μηδέν ουσία». Οι εξωγήινοι παρουσιάζονται και πάλι ως πράσινα τερατάκια που θέλουν να καταστρέψουν τον πλανήτη μας, ένα σαφές δείγμα της χολιγουντιανής προπαγάνδας του Μπους, η οποία προστάζει την δαιμονοποίηση των εξωγήινων, ώστε να προχωρήσει το διαστημικό πρόγραμμα της NASA, με απώτερο σκοπό την εξόντωση των ανυπεράσπιστων εξωγήινων πολιτισμών. Φυσικά, «σπάει» τα ταμεία στις Η.Π.Α., όπως και κάθε άλλη αντίστοιχη βλακεία του είδους της.

Βαθμολογία: 0 (και πολύ της είναι)

ΧΩΡΙΣ ΦΡΕΝΑ, του Κουέντιν Ταραντούλα

Υπόθεση: Στον δρόμο για τη δουλειά, ένας άνδρας συνειδητοποιεί ότι τα φρένα του αυτοκινήτου του δεν λειτουργούν…

Μέτρια παραλλαγή του Speed, που σε καμία περίπτωση δεν κερδίζει το κοινό. Ο πρωταγωνιστής δεν είναι ικανός να σηκώσει στους ώμους του ολόκληρη την ταινία, όπως απαιτεί το μονοδιάστατο σενάριο, και το μόνο που σώζει το όνειρο είναι τα εντυπωσιακά εφέ, τα οποία ωστόσο δε συνοδεύονται από την κατάλληλη μουσική υπόκρουση, που είναι το ροχαλητό του διπλανού. Κάποιες σκηνές θα σας κόψουν την ανάσα, αλλά μέχρι εκεί. Μόνο για τους φανατικούς του είδους.

Βαθμολογία: 2 (ούτε καν τα τρία)

ΤΑΞΙΔΙ ΣΤΗ ΜΑΔΡΙΤΗ, του Ντάρεν Αργονόφσκι

Υπόθεση: Ένας μεταλλαγμένος πιγκουίνος περιπλανιέται στους δρόμους της Μαδρίτης, έχοντας στην τσέπη του μόνο ένα χρονόμετρο και τρεις τσίχλες με γεύση βατόμουρο. Ο χρεωκοπημένος βενζινάς που γνωρίζει στην πορεία ίσως να κατέχει το κλειδί της Πύλης των Πυλών, χάρη στην οποία θα μπορέσει να επιστρέψει στο λυχνάρι από το οποίο βγήκε πριν 240 χρόνια…

Ενδιαφέρον όνειρο, που μπορεί να μην απευθύνεται στο εμπορικό κοινό, αλλά οπωσδήποτε προβληματίζει με τους πολυδιάστατους συμβολισμούς του. Η ερμηνεία του πιγκουίνου είναι συγκλονιστική και ήδη θεωρείται φαβορί για τα Όσκαρ Ονείρων της επόμενης χρονιάς, ενώ και η ερμηνεία του βενζινά καθηλώνει με την υποδειγματική της ψυχρότητα. Μου θύμισε το «Mulholland Drive» του Ντέιβιντ Φλιντς, μόνο που το «Ταξίδι στη Μαδρίτη» είναι λίγο πιο βαθυστόχαστο και διφορούμενο. Τέτοια όνειρα είναι συνήθως αποτέλεσμα κατανάλωσης υπερβολικής κατανάλωσης σουτζουκακίων ή άλλων βαρέων φαγητών και πάντα έχουν ιδιαίτερο εικαστικό ενδιαφέρον για την ιδιόμορφη οπτική γωνία του σκηνοθέτη τους.

Βαθμολογία: 8 (για την πρωτοτυπία του)

Ο ΠΝΙΓΜΟΣ, του Φράνσις Φλωρντ Τόμπολα

Υπόθεση: Άγνωστοι κυνηγούν έναν νεαρό, με σκοπό να τον στραγγαλίσουν.

Εξαιρετικά ατμοσφαιρικό θρίλερ, από τα καλύτερα του είδους. Ο Τόμπολα τοποθετεί μαεστρικά τον πρωταγωνιστή του στους σκοτεινούς δρόμους μιας μεγαλούπολης (σαφής ο παραλληλισμός με το άγχος των σύγχρονων πόλεων), να προσπαθεί να επιβιώσει από τους άγνωστους δολοφόνους που τον καταδιώκουν. Κυριαρχεί το σασπένς και η γρήγορη, κοφτή σκηνοθεσία που εντείνει την αγωνία. Ακόμα κι αν δεν είστε φανατικοί του είδους, θα συγκλονιστείτε με την δραματική τελευταία σκηνή, η οποία πάντως αφήνει πολλά ερωτηματικά στον θεατή.

Βαθμολογία: 3 (άμα δεν ήταν αμερικάνικη θα έβαζα 8 )

Advertisements