Μερικές σκόρπιες σκέψεις των ημερών που δεν βρήκαν δικό τους «σπίτι» και θα αναγκαστούν να συμβιώσουν σε αυτό το κοινόβιο post:

– Ένας-ένας, οι «μεγάλοι» bloggers την κάνουν για Χαβάη. Εγώ υπόσχομαι ότι αν γίνω ποτέ «μεγάλος» blogger (κάτι που οι bookmakers δεν προβλέπουν να συμβεί πριν από τη συντέλεια του κόσμου, οπότε πολύ που με νοιάζει) θα συνεχίσω να γράφω ακόμα κι αν τυφλωθώ και μου πέσουν τα μαλλιά από τις βλαβερές ακτίνες της οθόνης του υπολογιστή και πάθω και σύνδρομο του καρπού από το ποντίκι. Απλά γιατί μου αρέσει. Ναι, το ξέρω ότι κάποτε αυτή η βαρύγδουπη δήλωση θα μου γυρίσει μπούμερανγκ. Αλλά είμαι ένας μαιτρ της αυτοκαταστροφής, οπότε…

– Τα μαθηματικά του τρόμου: 60 φαντάροι που έχουν μείνει στο στρατόπεδο μετά τις μεταθέσεις. Αφαιρούμε 15 που έχουν φύγει με άδεια για το Σαββατοκύριακο. Μένουν 45. Αφαιρούμε και τους 35 που θα πρέπει κάθε μέρα να κάνουν τις υπηρεσίες (σκοποί, θαλαμοφύλακες κλπ). Οι λίγοι που μένουν είναι αυτοί που θα πάρουν έξοδο το Σαββατοκύριακο. Κι επειδή είμαι ΚΑΙ γκαντέμης εκτός από αυτοκαταστροφικός (πόσο χειρότερο μπορεί να γίνει;), μου έτυχε έξοδος σήμερα, Παρασκευή. Και βρέχει καταρρακτωδώς. Σάββατο και Κυριακή θα πήξω (και στοιχηματίζω τα άρβυλά μου ότι θα έχει και ήλιο).

– Οι «Σκέψεις ενός φαντάρου» ανανεώθηκαν προχθές, αλλά δεν πρόλαβα να απαντήσω σε σχόλια, ούτε να ανεβάσω τίποτα άλλο. Τι να κάνεις με 3 προπληρωμένες ώρες στο Internet Cafe…Μου έχει λείψει το laptop μου…Βασικά, μου έχει λείψει οτιδήποτε δεν είναι χακί. Αλλά αυτά τα γράφω αλλού, και υπάρχει λόγος γι’αυτό…

– Θα ήθελα να γράψω κάτι πολύ special, αλλά περνάω κρίση. Κι άμα με πιάσει δεν μπορεί ένας ολόκληρος στρατός να με εμπνεύσει. Αλλά έχω περάσει και χειρότερα – έχετε δοκιμάσει να γράψετε μεσημέρι Ιουλίου με διακοπή ρεύματος; Εκεί να δεις ζόρια…

– Αλήθεια, εσείς τι νέα;…Τίποτα, ε;…Σε καλή εποχή μπήκα στον Στρατό: Δεν κουνιέται φύλλο. Προχθές πήρα εφημερίδα και το μετάνιωσα…Άσε που έχουν πάει και στο 1,30 ευρώ…Που να μη σώσουν και ξαναβγάλουν φύλλο, που έχουν καταντήσει τη δημοσιογραφία νταβατζιλίκι. Τι επάγγελμα διάλεξα ρε πούστη μου;

– Ένα γκάλοπ που διάβασα σήμερα λέει ότι 80% των Ελλήνων πολιτών απαιτεί την απόσυρση του νομοσχεδίου για το Ασφαλιστικό. Σιγά την είδηση. Αυτό που πραγματικά θα ήταν ενδιαφέρον θα ήταν να ερευνήσει κάποιος πόσοι από αυτό το 80% ψήφισαν Νέα Δημοκρατία στις τελευταίες εκλογές. Και, σαν δεύτερο ερώτημα, τι ναρκωτικά έπιναν εκείνο το διάστημα και πώς απεξαρτήθηκαν τόσο γρήγορα.

– Σας εκλιπαρώ, ας βγει κάποιος από εσάς (γιατί εγώ είμαι εσώκλειστος) να πει δημόσια ότι ο τελευταίος δίσκος της Πρωτοψάλτη είναι για τα μπάζα και ότι πρέπει να τιμωρηθεί με δημόσιο λιθοβολισμό στην Καλυθμώνος αυτός που έγραψε τους ελληνικούς στίχους του «Πάμε Χαβάη»…Δεν μπορεί να είμαι ο μόνος, έτσι δεν είναι;

– Ο Παναθηναϊκός αποκλείστηκε από την Ευρωλίγκα και ο Ολυμπιακός προκρίθηκε. Το τέλος του κόσμου πλησιάζει. Το γράφει ο Νοστράδαμος σε ένα περίφημο τετράστιχο:

Ο πράσινος γίγαντας θα νικηθεί
Και ο κόκκινος νάνος θα νικήσει
Αλλά μετά ο πράσινος γίγαντας θα τα πάρει στο κρανίο
Θα νικήσει τον κόκκινο νάνο και μετά…αντίο

– Το είχα διαβάσει όταν ξεκίνησα το blogging, δε θυμάμαι πού: Bloggorhea λέγεται (Blog + diarrhea), και είναι η ακατάσχετη φλυαρία του blogger που γράφει μαλακίες μόνο και μόνο για να γράψει κάτι. Ε, ξεμπούκωσα κι ανακουφίστηκα. Πάμε γι’άλλα, καλύτερα…Και προς Θεού, ΔΕΝ πάμε Χαβάη!!!

Υ.Γ.: Δεν ξέρω γιατί, αλλά ένιωσα ότι αυτό έπρεπε να το αναφέρω: Κάθομαι στο Internet Cafe εδώ και 2 ώρες και παίζει non-stop ένα CD των Linkin Park. Έχω ακούσει το «In The End» γύρω στις 12 φορές. Νομίζω ότι μόλις το σιχάθηκα.

Advertisements