O Gog με προ(σ)κάλεσε να παίξω κι εγώ ένα blogοπαίχνιδο που πρέπει μέχρι τώρα να έχει ήδη παίξει όλη η υπόλοιπη blogόσφαιρα εκτός από μένα. Συγκεκριμένα, μου λέει:

  1. Πιάσε το βιβλίο που βρίσκεται πιο κοντά σε σένα.
  2. Άνοιξε το βιβλίο στη σελίδα 123 (αν το βιβλίο διαθέτει λιγότερες από 123 σελίδες, άφησέ το και πήγαινε στο επόμενο κοντινότερο).
  3. Βρες την πέμπτη περίοδο (από τελεία σε τελεία) της σελίδας.
  4. Ανάρτησε τις επόμενες τρεις περιόδους (δηλ. την έκτη, την έβδομη και την όγδοη).
  5. Ζήτα από πέντε ανθρώπους να κάνουν το ίδιο!!!

Το μοναδικό βιβλίο που έχω πάρει μαζί μου στο στρατόπεδο είναι το “Ιερά Οδός 343”, που αναφέρεται στην ιστορία του Δρομοκαϊτείου ιδρύματος. Πιστέψτε με, είναι πιο ενδιαφέρον απ’όσο ακούγεται. Και σίγουρα αξίζει τα λεφτά του – 5 ευρώ από το παζάρι της Κλαυθμώνος. Ξέφυγα, ως συνήθως.

Το ανοίγω στη σελίδα 123. Ψάχνω να βρω προτάσεις, αλλά δεν υπάρχουν. Υπάρχουν μόνο στίχοι. Στη συγκεκριμένη σελίδα υπάρχουν κάποιες αναφορές στην ψυχική ασθένεια που αντιμετώπιζε ο λογοτέχνης Ρώμος Φιλύρας. Και, πώς τα’φερε η τύχη, εκεί βλέπω ένα ποίημα του αγαπημένου μου ποιητή (ή, για να είμαι πιο ακριβής, του μοναδικού ποιητή που πλήρωσα για να διαβάσω ποιήματά του, και μάλιστα τα άπαντά του): Του Κώστα Καρυωτάκη.

Χωρίς άλλες φλυαρίες και χωρίς περιττές παρεμβολές, σας ενημερώνω ότι οι «Σκέψεις Ενός Φαντάρου» ενημερώθηκαν και σας αφήνω να απολαύσετε το εν λόγω ποίημα – αξίζει τον κόπο.

Υποθήκαι

Όταν οι άνθρωποι θέλουν να πονείς,
μπορούνε με χίλιους τρόπους.
Ρίξε το όπλο και σωριάσου πρηνής
όταν ακούσεις ανθρώπους.

Όταν ακούσεις ποδοβολητά
λύκων, ο Θεός μαζί σου!
Ξαπλώσου χάμω με μάτια κλειστά
και κράτησε την πνοή σου.

Κράτησε κάποιον τόπο μυστικό,
στον πλατύ κόσμο μια θέση.
Όταν οι άνθρωποι θέλουν το κακό,
του δίνουν όψη ν’ αρέσει.

Του δίνουν λόγια χρυσά, που νικούν
με τη πειθώ, με το ψέμα,
όταν οι άνθρωποι διαφιλονικούν
τη σάρκα σου και το αίμα.

Όταν έχεις μια παιδική καρδιά
και δεν έχεις ένα φίλο,
πήγαινε βάλε βέρα στα κλαδιά
στην μπουτονιέρα σου φύλλο.

Άσε τα γύναια και το μαστρωπό
λαό σου, Ρώμε Φιλύρα.
Σε βάραθρο πέφτοντας αγριωπό,
κράτησε σκήπτρο και λύρα.

Advertisements