(περίληψη προηγουμένων: Η Μάρλα αποκαλύπτει στον Εστεμπάν ότι το παιδί είναι του Ρικάρντο, ενώ η Βαλέρια πιέζει τον Γκιγιέρμο να πάρει διαζύγιο από την Μαρί-Χουάνα για να αφοσιωθεί σε αυτήν. Την ίδια στιγμή, ο Χόρχε εξακολουθεί να νοσηλεύεται σε κρίσιμη κατάσταση, μετά το τροχαίο ατύχημα που προκάλεσε η Φραντσέσκα, ενώ η Ζαχαρούλα ετοιμάζεται να νυμφευθεί τον αγαπημένο της, Βασίλη, σε μία μικρή εκκλησία στην Κάτω Κορακόπετρα Ευρυτανίας…)

Απόγευμα Σαββάτου και το χωριό έχει φορέσει τα καλά του. Κανείς δεν θυμάται ακριβώς πότε ήταν η τελευταία φορά που φιλοξενήθηκε γάμος στην Κάτω Κορακόπετρα, αλλά πιστεύεται ότι ήταν περίπου την ίδια εποχή με τον γάμο της Κανά. Όχι της Μελίνας Κανά, ζώον.
Η οικογένεια ετοιμάζεται από νωρίς. Εσύ έχεις κάνει μπάνιο από το μεσημέρι, έχεις έτοιμο το κοστούμι που θα φορέσεις και προετοιμάζεσαι ψυχολογικά για την επερχόμενη συγκίνηση. Η γυναίκα σου δε νιώθει την παραμικρή συγκίνηση, παρά μόνο έναν κόμπο στο στομάχι όταν σκέφτεται πως απομένουν λιγότερες από 24 ώρες μέχρι τη στιγμή που θα εισπνεύσει ξανά το μεθυστικό καυσαέριο της Αθήνας. Αυτό της δίνει κουράγιο να σταθεί στα πόδια της, παρά το γεγονός ότι φοράει 20ποντες γόβες. Τα παιδιά νιώθουν για τον γάμο όπως ένας Πόντιος που του λένε Ποντιακά ανέκδοτα και ντύνονται απρόθυμα στα «καλά» τους ρούχα, που παραδόξως είναι πολύ πιο γελοία από τα «κακά» τους ρούχα, δηλαδή τα τζιν, τα t-shirts και τα All-Star τους.

Καθώς τα δύο χεράκια του μεγάλου ρολογιού της εκκλησίας δείχνουν τον αριθμό 6, το πλήθος αρχίζει να συρρέει. Απομένει μόλις μισή ώρα για την έναρξη του μυστηρίου. Ο παπάς είναι ήδη εκεί, ένας αρκετά μοντέρνος άνθρωπος για το επάγγελμα-λειτούργημα που επέλεξε. Οι εντολές του, που μοιράστηκαν σε όλα τα σπίτια του χωριού, ήταν σαφέστατες:

ΣΗΜΕΡΑ ΓΑΜΟΣ ΓΙΝΕΤΑΙ!

Το χωριό μας γιορτάζει την ένωση του Βασιλείου Δεμασχέζη και της Ζαχαρούλας Ξεσκίζογλου με τα ιερά δεσμά του γάμου το Σάββατο, 31 Αυγούστου. Σας περιμένουμε όλους εκεί!

ΟΙ 10 ΕΝΤΟΛΕΣ

1. Το μυστήριο ξεκινά στις 7 μ.μ. Οι πύλες του ναού ανοίγουν στις 6:30.
2. Μετά τις 7 μ.μ. οι πύλες του ναού θα κλείσουν και θα απαγορευτεί η είσοδος στους πιστούς, για να επιτραπεί ξανά στο διάλειμμα, όποτε και αν προβλέπεται
3. Η είσοδος είναι ελευθερη για τους συγγενείς, ενώ για τους υπόλοιπους θεατές απαιτείται μια δωρεά στο παγκάρι.
4. Οι θέσεις δεν είναι αριθμημένες και για την κατάληψή τους ισχύει ο νόμος της Εκκλησίας: Όποιος πρόλαβε, τον Κύριο είδε.
5. Απαγορεύεται αυστηρά η κατανάλωση ποπ κορν, πατατακίων και λοιπών σνακ κατά τη διάρκεια της τελετής, καθώς ο θόρυβος που προκαλούν εκνευρίζει τον Κύριο και μπορεί να μας ρίξει κανέναν κεραυνό και να μας κάψει.
6. Για τον ίδιο λόγο παρακαλείστε να απενεργοποιήσετε τα κινητά σας.
7. Ακόμα, παρακαλείστε να αρκεστείτε σε ένα σακουλάκι με κουφέτα έκαστος, καθώς τα έχουμε μετρημένα.
8. Επίσης, υπάρχει αυστηρό dress code: Για τους άνδρες επιβάλλεται κοστούμι με γραβάτα (κατά προτίμηση χωρίς τον Τουίτι πάνω) και για τις γυναίκες επίσημο βραδυνο ένδυμα με σκίσιμο στο μπούτι ή μίνι φούστα και στράπλες μπλούζα με αβυσσαλέο ντεκολτέ.
9. Τέλος, απαγορεύεται η ρίψη κόκκων ρυζιού προς τους μελλονύμφους και (κυρίως) προς τον ιερέα, με εξαίρεση αυτούς που έχουν αγοραστεί από το επίσημο και ευλογημένο stand της ενορίας.
10. Η διοίκηση του ναού διατηρεί το δικαίωμα να αποκηρύξει όποιον πιστό δεν συμμορφωθεί με τους παραπάνω κανόνες, με αποτέλεσμα αυτός να σαπίσει αιώνια στην Κόλαση.

Καλή σας διασκέδαση!

Έτσι, στις 18.40 έχουν φτάσει σχεδόν όλοι. Δηλαδή όλοι εκτός από το γαμπρό και τη νύφη. Αρχίζουν τα πρώτα κακεντρεχή σχόλια.

– Λες να το μετάνιωσε ο Βασίλης και να γύρισε στην Αθήνα;
– Εγώ στη θέση του θα είχα φύγει από την πρώτη μέρα, δεν θα περίμενα μέχρι σήμερα!
– Μα τι της βρήκε της βουβάλας;

Πέντε λεπτά αργότερα φτάνει ο γαμπρός, επιβαίνοντας σε μία πολυτελή λιμουζίνα μάρκας Yugo, το τελευταίο μοντέλο, που έχει δερμάτινα καθίσματα (χειροποίητα, από δέρμα αγελάδας) και φιμέ τζάμια. Η λιμουζίνα κάνει δύο γύρους γύρω από την εκκλησία και προσγειώνεται στο προαύλιό της, ανάμεσα στους συγγενείς και τους φίλους που ξεχεριάζονται στο χειροκρότημα. Οι γονείς του Βασίλη τον παραλαμβάνουν και τον φιλούν σταυρωτά. Πιστεύοντας ότι η ελπίδα πεθαίνει πάντα τελευταία, τον ρωτούν αν είναι σίγουρος ότι θέλει να γίνει αυτός ο γάμος. Αυτός σκοτώνει εν ψυχρώ την ελπίδα τους, και μάλιστα χαμογελώντας, και ανεβαίνει στη μέση της σκάλας του ναού, κρατώντας στα χέρια μια πλούσια ανθοδέσμη.
Οι κακές γλώσσες ξαναβγαίνουν από τις τρύπες τους.

– Το έθιμο τώρα λέει ότι η νύφη πρέπει να στήσει τον γαμπρό.
– Λες να το κάνει και η Ζαχαρούλα;
– Σιγά μην καθυστερήσει! Τέτοιο κελεπούρι και θα το στήσει; Αυτός είναι ικανός να σηκωθεί να φύγει άμα αργήσει!

Κι όμως, η Ζαχαρούλα αργεί. Στις 19.05 δεν έχει δώσει ακόμα σημάδια ζωής. Δυστυχώς για τους γονείς του Βασίλη (αλλά και για τη γυναίκα σου), δεν έπεσε θύμα απαγωγής ή, ακόμα καλύτερα, δολοφονικής επίθεσης από φονταμενταλιστές ισλαμιστές εξτρεμιστές ληστές. Απλώς, τήρησε το έθιμο. Και λίγα λεπτά αργότερα ήταν εκεί, επιβαίνουσα στην ίδια λιμουζίνα (η ιδέα του τρακτέρ απορρίφθηκε την τελευταία στιγμή). Τα φλας του φωτογράφου αστράφτουν αμέσως πάνω της. Βλέποντάς την να βγαίνει από τη λιμουζίνα, φορώντας την τελευταία δημιουργία του Βασίλειου Κοτέτσου, ένα νυφικό διακοσμημένο με αυθεντικά πετράδια Σβουρόφσκι (έτσι λένε τον Ουκρανό μετανάστη που τα έφτιαξε μισοτιμής) και μπόλικο τούλι, όλοι οι παριστάμενοι αναφωνούν «ωωωωωωωωω»,  Άλλοι από θαυμασμό και άλλοι από αποτροπιασμό.
Ακολουθεί η παραδοσιακή φωτογράφιση στα σκαλιά της Εκκλησίας, το παραδοσιακό ρουφηχτό φιλί των μελλονύμφων στην σκάλα και η παραδοσιακή κόντρα με τον παπά για την καθυστέρηση στο χρονοδιάγραμμα – δυστυχώς γι’αυτόν, η παραδοσιακή δικαιολογία «έχουμε κι άλλο γάμο μετά» δεν βρίσκει εφαρμογή εδώ. Αλλά δεν υπάρχει καμία διαφωνία που να μη λύνεται με έναν σφραγισμένο φάκελο ή μία λευκή επιταγή.

Μέσα σε ένα λεπτό, η εκκλησία έχει γεμίσει ασφυκτικά – διόλου παράξενο, αφού είναι μικρότερη κι από γκαρσονιέρα στο Παγκράτι. Το ζευγάρι στέκεται μπροστά από τον παπά. Ακριβώς από πίσω στέκονται οι κουμπάροι, δύο κολλητοί του γαμπρού που ελπίζουν ότι θα καταφέρουν να «σκοράρουν» με κάποια από τις μικρές ξαδέρφες της νύφης. Και στο πλάι βρίσκονται οι περήφανοι γονείς της νύφης. Οι καθόλου περήφανοι γονείς του γαμπρού παρακολουθούν την τελετή από απόσταση ασφαλείας, εκεί που δεν φτάνει η τυρίλα.
Επικρατεί ακόμα μεγάλη φασαρία. Η μάνα της Ζαχαρούλας κλαίει από συγκίνηση που το μικρό της κοριτσάκι επιτέλους ντύνεται νυφούλα. Οι φίλοι του γαμπρού βαθμολογούν τις φίλες της νύφης και συμφωνούν ότι καμία δεν είναι χειρότερη από την ίδια τη νύφη. Οι συγγενείς της Ζαχαρούλας καμαρώνουν τη νύφη, εκφράζοντας χαμηλόφωνα την έκπληξή τους που βρέθηκε κάποιος να την αποκαταστήσει. Η γυναίκα σου έχει πιάσει κουβέντα με τους γονείς του Βασίλη, εντοπίζοντας από μακριά την ίδια απελπισία στο βλέμμα τους με τη δική της. Τα παιδιά προσεύχονται να μείνουν στο ράφι εφ’όρου ζωής. Και ο παπάς απαιτεί να γίνει ησυχία, αλλιώς θα βγάλει την καραμπίνα. Και εγένετο ησυχία.

Η τελετή αρχίζει. Για τα επόμενα 10 λεπτά, το μοναδικό αξιοσημείωτο είναι ότι δεν συμβαίνει τίποτα το αξιοσημείωτο. Ο παπάς ψέλνει σε μία γλώσσα που μόνο ο ίδιος καταλαβαίνει και κανείς δεν ασχολείται μαζί του. Τα στέφανα αλλάζουν συχνά θέσεις πάνω στα κεφάλια του ζεύγους. Ξαφνικά, ακούγεται η μαγική φράση, που κάνει όλους τους παρισταμένους να σηκωθούν όρθιοι ή/και στις μύτες των ποδιών τους: «Η δε γυνή ίνα φοβήται τον άνδραααααααααααααα…». Θα του πατήσει το πόδι; Δε θα του το πατήσει; Τελικά του το πατάει του Βασιλάκη, αλλά αυτός διατηρεί το χαμόγελό του, σαν να λέει «καλά, κάνε ό,τι θες τώρα, αλλά στο σπίτι θα σε έχω σούζα».
Όχι πολύ αργότερα, έρχεται και η δεύτερη φράση-κλειδί, που αναστατώνει τις αισθήσεις των θαμώνων: «Ησαϊα χόρευε…». Αυτό που ακολουθεί δεν περιγράφεται. Εκατοντάδες κόκκοι ρυζιού εκτοξεύονται με μανία προς το μέρος του ζευγαριού που μάταια προσπαθεί να χορέψει τον χορό του Ησαϊα, αφού οι άνθρωποι καλά-καλά δεν μπορούν να δουν μπροστά τους.

– «Κάπου το έχω ξαναδεί αυτό», λέει το ένα παιδί.
– «Ναι, κι εγώ…Στην σκηνή του λιθοβολισμού από το Life of Brian…», απαντά το άλλο.

Μετά από λίγα λεπτά, η τελετή του αθάνατου ελληνικού γάμου έχει φτάσει στο τέλος της. Οι νεόνυμφοι και οι γονείς τους (με εξαίρεση τους γονείς του Βασίλη που στέκονται σε διαφορετικό σημείο και δέχονται συλληπητήρια) στέκονται στη σειρά για να δεχτούν τις ευχές όλων των υπολοίπων, που στριμώχνονται στις αθάνατες ελληνικές ουρές του αθάνατου ελληνικού γάμου. Τα σπρωξίματα και τα «πλασαρίσματα» σε πιο μπροστινές θέσεις δεν έχουν τίποτα να ζηλέψουν από οποιαδήποτε ουρά εφορίας, Goody’s ή καντίνας δημοτικού σχολείου. Η μόνη διαφορά είναι ότι στις άλλες ουρές το πολύ-πολύ να πεις ένα «ευχαριστώ», και όχι «να ζήσετε», «να σας ζήσουν», «και στα δικά σας» και άλλες πρωτότυπες ευχές.

Όταν επιτέλους η ουρά τελειώνει και όλοι παίρνουν τα κουφέτα τους, το μυστήριο έχει ολοκληρωθεί και επισήμως. Το μόνο μυστήριο που ακόμα δεν έχει διαλευκανθεί είναι γιατί χρεώνει τόσο ακριβά ο παπάς τον στολισμό της Εκκλησίας, ειδικά αφού ο «στολισμός» ήταν δύο χριστουγεννιάτικες γιρλάντες και μία διαφημιστική αφίσα για το τουρνουά κοκορομαχιών που σπονσοράρει η τοπική ενορία την επόμενη εβδομάδα.

Το ζευγάρι φεύγει από την εκκλησία, φωτογραφίζεται σε διάφορες πόζες από τον φωτογράφο και έπειτα οδεύει προς το επόμενο σκαλοπάτι του Γολγοθά: Το γαμήλιο γλέντι…

(συνεχίζεται στο επόμενο…)

Advertisements