Σήμερα, 15 Οκτωβρίου του 2007, είναι blog action day για το περιβάλλον. Με απλά λόγια, όλοι οι bloggers καλούνται να γράψουν κάτι για το περιβάλλον. Με ακόμα πιο απλά λόγια, οι bloggers βρήκαν έναν ακόμα τρόπο για να γλιτώσουν το γράψιμο και να ανεβάσουν ένα προκάτ κείμενο για την προστασία του περιβάλλοντος. Face it: Πιο πιθανό είναι να βγει αύριο ο Πάπας στο Βατικανό και να ανακοινώσει ότι ασπάζεται το Ισλάμ, παρά να επηρεαστούν οι υπαίτιοι για την κατάσταση του πλανήτη από μία μαζική δράση ενός εντελώς ανομοιόμορφου και απροσδιόριστου «κινήματος».
Ωστόσο, δε μου αρέσει να χαλάω χατίρια, γι’αυτό και θα μιλήσω κι εγώ για το περιβάλλον σήμερα. Δεν περιμένω να αλλάξει κάτι, αλλά τουλάχιστον εγώ θα έχω αυτήν την αστεία ψευδαίσθηση ότι έκανα το καθήκον μου – όπως όλοι σήμερα.
Που λέτε, λοιπόν, ο πλανήτης μας πάει κατά διαόλου. Κάθε μέρα που περνά η κατάσταση γίνεται όλο και χειρότερη. Αν συνεχίσουμε να καταστρέφουμε το περιβάλλον με αυτόν τον ρυθμό, το 2050:

– δεν θα έχουμε νερό να πιούμε (και θα αυξηθούν κατακόρυφα οι πωλήσεις του Evian),
– δεν θα μπορούμε να σταθούμε στον ήλιο για πάνω από 5 λεπτά (αλλά τα αντηλιακά της Coppertone θα υποστηρίζουν ότι προσφέρουν «πλήρη κάλυψη»),
– θα εξαφανιστούν εκατοντάδες είδη ζώων και φυτών (με λίγη τύχη μπορεί και να τα ξεπαστρέψουμε όλα – μόνο τα γουρούνια θα κρατήσουμε, για να τρώμε μπέικον),
– θα λιώσουν οι πάγοι στους πόλους της Γης, με αποτέλεσμα να εξαφανιστούν από τον χάρτη ολόκληρες χώρες (και να μετατραπεί σε παραθαλάσσιο θέρετρο ο Όλυμπος),
– θα αναπνέουμε μόνο με αναπνευστήρες, λόγω της μόλυνσης του αέρα (στην Αθήνα αυτό προβλέπεται να γίνει πολύ πιο σύντομα),
– θα βλέπουμε δέντρα μόνο στα μουσεία και στις παλιές βιντεοκασέτες (και στα γνωστά αποσμητικά χώρου με σχήμα έλατου).

Αυτά ήταν τα κακά νέα. Και τώρα τα καλά νέα: Σύμφωνα με τις προφητείες των Μάγια, το 2012 πρόκειται να πεθάνει ο έκτος και τελευταίος ήλιος, γεγονός που θα σημάνει την καταστροφή του πλανήτη. Έτσι, και θα γλιτώσουμε όλα αυτά τα τραγικά, και θα απολάυσουμε το φαντασμαγορικό θέαμα της καταστροφής του πλανήτη! Αλλά επειδή οι Μάγια δεν είναι να τους εμπιστεύεσαι (έχουν και 500 χρόνια που εξαφανίστηκαν), ας μείνουμε στο αρχικό μας concept: Η Γη κινδυνεύει πρωτίστως από εμάς τους ίδιους.
Και αυτό δεν είναι καθόλου παράλογο: Όταν θεωρείς ολόκληρο τον κόσμο δικό σου τσιφλίκι, του συμπεριφέρεσαι σαν ιδιοκτήτης του. Και, για κάποιον άγνωστο σε μένα λόγο, από τότε που οι άνθρωποι απέκτησαν την λογική αποφάσισαν ότι ήταν ανώτεροι από τα ζώα και τα φυτά και βάλθηκαν να γίνουν κυρίαρχοι του πλανήτη. Και τα κατάφεραν, αλλά τον οδήγησαν στην καταστροφή. Αν όντως υπάρχει Θεός, θα πρέπει αυτός πρώτος να λογοδοτήσει για την παραχώρηση ενός τόσο επικίνδυνου προνομίου στον άνθρωπο, σε βάρος όλων των άλλων όντων.
Και μετά από αυτήν την σύντομη ιστορική αναδρομή, ερχόμαστε στο παρόν: Τι μπορούμε να κάνουμε σήμερα για να σώσουμε τον πλανήτη; Θα σας το εξηγήσω όσο πιο απλά μπορώ. Μπορούμε να ανακυκλώνουμε το χαρτί, το γυαλί, το πλαστικό και οτιδήποτε άλλο μπορεί να ανακυκλωθεί. Μπορούμε να σταματήσουμε την άσκοπη σπατάλη ηλεκτρικού ρεύματος. Μπορούμε να μειώσουμε τις ποσότητες νερού που χαλάμε. Μπορούμε να μειώσουμε τις μετακινήσεις μας με το αυτοκίνητο. Μπορούμε να προστατεύσουμε με όλες μας τις δυνάμεις τα δάση που μας έχουν απομείνει. Και με όλα αυτά, μπορούμε να σώσουμε κατά 1% τον πλανήτη.
Γιατί το υπόλοιπο 99% δεν είναι στα χέρια μας. Είναι στα χέρια των βιομηχάνων που μολύνουν με τοξικά απόβλητα το ελάχιστο νερό που μας περισσεύει. Είναι στα χέρια των μεγάλων εταιρειών που ξοδεύουν αλύπητα ρεύμα και νερό σε τεράστιες ποσότητες. Είναι στα χέρια των πολιτικών, που φοβούνται να πάρουν αποφάσεις με ενδεχόμενο «πολιτικό κόστος». Είναι στα χέρια των οικοπεδοφάγων που θέλουν να εξαφανίσουν τα δάση. Είναι στα χέρια αυτών που αρνούνται να επενδύσουν σε οικολογικές τεχνολογίες, συντηρώντας την εξάρτησή μας από το ρυπαρό πετρέλαιο. ΑΥΤΟΙ μπορούν να σώσουν τον πλανήτη – εμείς, οι απλοί πολίτες, μπορούμε απλά να τους πιέσουμε. Αλλά και γι’αυτό αμφιβάλλω πια…Πρέπει να δούμε στους δρόμους σκηνές ανάλογες με την τελευταία σκηνή του «V for Vendetta», με τεράστιες μάζες ανθρώπων να απαιτούν ειρηνικά (αλλά αποτελεσματικά) τα δικαιώματά τους – αλλά δεν πιστεύω πια σε κάτι τέτοιο.
Σήμερα, 15 Οκτωβρίου του 2007, είναι blog action day για το περιβάλλον. Ξεκίνησα να γράψω ένα αστείο κείμενο και κατέληξα ένα βήμα από τον νευρικό κλονισμό. Δεν θα αλλάξω τον κόσμο. Ούτε καν μπορώ να βοηθήσω ώστε να γίνει έστω και ελάχιστα καλύτερος. Αλλά έχω αυτήν την ηλίθια ψευδαίσθηση ότι έκανα το καθήκον μου – όπως όλοι σήμερα…

Advertisements