Υπάρχουν δύο στοιχήματα τα οποία είναι 100% βέβαιο ότι θα σου αποφέρουν κέρδος. Το πρώτο είναι να ποντάρεις ότι ο Ολυμπιακός δεν θα κερδίσει σε αγώνα Champions League. Το δεύτερο είναι να ποντάρεις ότι ένας μέχρι πρότινος υπουργός που παραδίδει το υπουργείο στον διάδοχό του θα βάλει τα κλάματα. Της μικρής Μαριέττας της πήραν το παιχνίδι της και δάκρυα κύλησαν στο νεανικό (στο προεκλογικό φυλλάδιό της) και ροδαλό μαγουλάκι της. Μου φάνηκε ότι βούρκωσα κι εγώ σε κάποια στιγμή, αλλά αυτοχαστουκίστηκα και συνήλθα, ευτυχώς.
Στο μεταξύ, παλεύω ακόμα μέσα μου να καταλάβω αν ο ελληνικός λαός είναι υπνωτισμένος, λοβοτομημένος ή απλώς ηλίθιος. Και ας πούμε ότι μέχρι ενός σημείου το καταλαβαίνω (που δεν το καταλαβαίνω) να ψηφίσεις ένα κόμμα που είναι αλλεργικό σε καθετί πράσινο, από το ΠΑΣΟΚ μέχρι την Πάρνηθα. Και ας δεχτούμε ότι οι περίπου 40.000 συνάνθρωποί μας που πιστεύουν ότι ο Βύρων Πολύδωρας είναι και γαμώ τα παιδιά και αξίζει να ξαναμπεί στην Βουλή έχουν κάποιο λόγο που το έκαναν – μακάρι να μπορούσα να τον μάθω. Αλλά να επιτρέπεις σε επικίνδυνους ακροδεξιούς που θέλουν να γίνουν Λεπέν στη θέση του Λεπέν να καυχώνται ότι «θα εκφράσουν μια διαφορετική φωνή στην Βουλή» (φυσικά και θα είναι διαφορετική – ακόμα και ο πιο κρετίνος από τους υπόλοιπους 290 βουλευτές έχει να ασχοληθεί με πολύ σημαντικότερα πράγματα από το βιβλίο ιστορίας της 6ης Δημοτικού!), αυτό είναι αδιανόητο. Θέλετε 5 κόμματα στη Βουλή; Πολύ ωραία, κι εγώ μαζί σας! Βάλτε τους Οικολόγους Πράσινους, βάλτε το ΚΚΕ μ-λ, βάλτε τον Λεβέντη. Όχι τον Πλεύρη και τον Βορίδη!
Παραδόξως, υπάρχουν και θετικά μηνύματα από αυτές τις εκλογές. Εκτός Βουλής έμειναν:

– ο bon viveur σοσιαλιστής (σαν να λέμε ο αμερικανός κομμουνιστής) Άκης Τσοχατζόπουλος,
– ο εδώ-ο-κόσμος-καίγεται-κι-εγώ-σας-δείχνω-κώλους δημοσιογράφος Γιώργος Λιάγκας,
– η Έλενα Κουντουρά με το ύφος 101 καρδιναλίων της Δαλματίας,
– η Βίκυ Λέανδρος, γνωστή και ως βαρόνη Φον Ρούφιν, που «τον ρούφηξε»,
– η γυναίκα που κατάφερε να γίνει πιο αντιπαθής κι από τον Μητσοτάκη, η Μαριέττα Γιαννάκου-Κουτσίκου και
– ο μοναδικός άνθρωπος στον πλανήτη που ξέρει λιγότερα για την πολιτική από την Καλομοίρα, η Έφη Σαρρή (για τους φίλους Ιφιγένεια Εν Καυλίδι)

Φαίνεται πως στο βάθος του τούνελ υπάρχει φως. Επομένως, το τρένο έρχεται – το θέμα είναι ότι είμαστε δεμένοι στις ράγες και μάλλον θα μας πολτοποιήσει, εκτός κι αν εμφανιστεί μια Αμαλλλλλλία και μας σώσει ξαφνικά. Αλλά αυτά γίνονται μόνο στην τηλεόραση…
Η αλήθεια είναι πως δε μου αρέσει να ασχολούμαι με την πολιτική. Αλλά όταν θέλει κανείς να προκαλέσει γέλιο, οι πολιτικοί είναι ο δεύτερος πιο εύκολος στόχος, μετά την Έφη Θώδη. Και έχω σχεδόν ξεμείνει από αστεία για την Έφη Θώδη – ελπίζω σύντομα να ξεμείνει κι αυτή από τραγούδια.
Κλείνοντας αυτό το κείμενο (μικρό μου βγήκε σήμερα, δεν σας κούρασα αρκετά, οπότε πρέπει να βρω κάποιον άλλο τρόπο να σας βασανίσω), θέλω να τονίσω ότι αυτός πρέπει να είναι ο πιο βαρετός Σεπτέμβρης της ζωής μου. Και, με δεδομένο ότι παραδοσιακά ο Σεπτέμβρης είναι ο μήνας που ανοίγουν τα σχολεία, αρχίζει το διάβασμα και τελειώνουν τα παιχνίδια, αυτό είναι ΜΕΓΑΛΟ κατόρθωμα. Θέλω να ευχαριστήσω τους εντελώς προβλέψιμους δημοσιογράφους, που ήξερα ακριβώς τι θα ρωτήσουν προτού σκεφτούν την ερώτησή τους, τους εντελώς προβλέψιμους πολιτικούς, που ήξερα ακριβώς τι θα απαντήσουν προτού σκεφτούν την απάντησή τους και, φυσικά, τον Ολυμπιακό, που ήξερα ακριβώς τι αποτέλεσμα θα φέρει με αντίπαλο τη Λάτσιο προτού βγει στον αγωνιστικό χώρο. Χάρη σε εσάς, ο Σεπτέμβρης του 2007 θα περάσει στην ιστορία ως ο λιγότερο ενδιαφέρων μήνας από τον Απρίλιο του 6.584.258 π.Χ., όταν οι δεινόσαυροι είχαν ήδη εξαφανιστεί από τη Γη προ πολλού και οι άνθρωποι δεν είχαν εξελιχθεί ακόμα από τις αμοιβάδες. Ευχαριστώ και πάλι – τα ξαναλέμε σε 4 χρόνια για να σπάσουμε το ρεκόρ!

Advertisements