Ελπίζω πως αυτό θα είναι το τελευταίο πολιτικό post μου για αρκετό καιρό. Ειλικρινά, θέλω να με πιστέψετε σε αυτό που θα διαβάσετε, κάποτε πίστευα ότι οι εκλογές είναι κάτι το πολύ σημαντικό, έτσι μας λέγανε τα παπαγαλάκια στο σχολείο. Αλλά κουράστηκα πια: Όσο οξύμωρο κι αν ακούγεται αυτό, έχουμε πιο σημαντικά πράγματα να κάνουμε από το να ασχολούμαστε με το ποιος θα μας κυβερνήσει – στο κάτω-κάτω, ξεκινάει και το Champions League.
Θέλω να απευθυνθώ πρώτα απ’όλα στους ψηφοφόρους της Νέας Δημοκρατίας, αυτούς που κάποτε πίστευα πως ήταν κάτι σαν αστικοί θρύλοι και αδυνατούσα να πιστέψω ότι όντως κυκλοφορούν ανάμεσά μας, αλλά τελικά απέδειξαν ξανά την ύπαρξή τους: Συγχαρητήρια για την ευρύτατη νίκη του κόμματός σας και εύχομαι να έχετε βάλει αρκετά λεφτά στην άκρη – θα χρειαστείτε πολλά χρόνια ψυχανάλυσης για να ξεπεράσετε το μετατραυματικό σοκ που θα πάθετε όταν καταλάβετε πόσο κακό έχετε κάνει στην χώρα και τους εαυτούς σας, και η ψυχανάλυση κοστίζει. Have a nice 4-year torture.
Μετά, θέλω να απευθυνθώ στους οπαδούς του ΠΑΣΟΚ – αν και, κρίνοντας από τα ποσοστά του κόμματός τους, δεν πρέπει να ξεπερνούν σε αριθμό τα μέλη του Ναυτικού Ομίλου Γρεβενών: Τώρα ξέρετε πώς ένιωθαν οι παίκτες του Ολυμπιακού όταν έχασαν 7-0 από την Γιουβέντους – που έπαιζε και με τα δεύτερα. Όμως, μετά η ομάδα ανέκαμψε και πήρε και το Πρωτάθλημα. Έτσι κι εσείς, μπορείτε να είστε σίγουροι ότι το κόμμα θα ανακάμψει στις επόμενες εκλογές, αφού δεν θα είναι ο Γιωργάκης στην ηγεσία – ακόμα κι αν τη θέση του πάρει ο Μητσοτάκης, χειρότερα δεν θα τα πάει…
Στους ψηφοφόρους του ΚΚΕ, του ΣΥΡΙΖΑ (μπρρρ…) και του ΛΑΟΣ δεν έχω να πω τίποτα ιδιαίτερο – απολαύστε την επιτυχία σας και εις ανώτερα.
Σε όσους δεν ψήφισαν καθόλου, έχω να πω: Μπράβο, καλά παιδιά (συνοδεύεται από απαλό χάιδεμα στο κεφάλι, αλλά όχι απαραιτήτως). Η αποχή ΕΙΝΑΙ ψήφος και μην ακούτε τι λέει η τηλεόραση.
Και τώρα που γελάσαμε, να αγριέψω λίγο: Ας μου πει κάποιος, για όνομα του Θεού, της Παναγίας, του Αγίου Πνεύματος και όλων των Σεραφείμ και Χερουβείμ που τους περιβάλλουν, ΠΟΙΟΣ έχει δικαίωμα να επιβάλλει έναν εκλογικό νόμο που ΑΛΛΟΙΩΝΕΙ ξεκάθαρα την βούληση των ψηφοφόρων και προσφέρει σε συσκευασία δώρου και με εντυπωσιακό αμπαλάζ την αυτοδυναμία στο πρώτο κόμμα, όποιο και αν είναι αυτό; ΓΙΑΤΙ να έχει διπλάσιες έδρες από το ΠΑΣΟΚ η Νέα Δημοκρατία σε περιφέρειες όπου υπολείπεται πάνω από 5%; ΓΙΑΤΙ να έχει μπόνους εδρών που δεν διέπεται από το ΠΑΡΑΜΙΚΡΟ κριτήριο λαϊκής κυριαρχίας; Αν αυτή είναι η δημοκρατία σας, τότε λέω να την κάνω για μια πιο δημοκρατική χώρα, όπως η Βόρειος Κορέα του Κιμ Γιονγκ Ιλ. Και μετά περιμένετε και ψήφο;
(disclaimer: Δεν κατηγορώ τη Νέα Δημοκρατία για όλα τα στραβά του τόπου, μην το παίρνετε έτσι. Ξέρω πως αυτός ο απαράδεκτος νόμος είναι δημιούργημα του Σκανδαλίδη και θα έλεγα το ίδιο όποιος κι αν κέρδιζε. Απλά προλαβαίνω τα εξαγριωμένα στρουμφάκια που θα πλημμυρίσουν τα comments μου με spam μπινελίκια)
Και συνεχίζω λίγο πιο εύθυμα (ή μήπως το ίδιο σοβαρά; Εσείς θα μου πείτε…): Στην Αρχαία Αθήνα ψήφιζαν μόνο άνδρες και αποκλείονταν γυναίκες και δούλοι, γι’αυτό και ήταν γιαλαντζί δημοκρατία. Ο Πλάτωνας υποστήριζε ένα «δημοκρατικό» σύστημα, στο οποίο θα ψήφιζαν μόνο οι διανοούμενοι, με το αιτιολογικό ότι αυτοί ξέρουν καλύτερα από τους άλλους τι είναι καλό για τον τόπο. Δεν ακούγεται πολύ άσχημο, αλλά είναι λίγο ολιγαρχικό, ενώ θα ήταν δύσκολο και άδικο να κρίνει κανείς ποιος είναι διανοούμενος και ποιος όχι.
Ακούστε τώρα τι σκαρφίστηκα εγώ: Όλοι ανεξαιρέτως να έχουν δικαίωμα ψήφου, το οποίο είναι αναφαίρετο για οποιονδήποτε θέλει να ασχολείται με τα κοινά. Ωστόσο, πριν μπει ο ψηφοφόρος στο παραβάν για να δώσει την ψήφο του, θα πρέπει να περάσει ένα πρόχειρο τεστ με απλές, πολιτικού περιεχομένου ερωτήσεις, όπως «πώς λέγεται το πολίτευμά μας;», «ποιος ήταν ο προηγούμενος Υπουργός Οικονομίας;» κλπ. Αν αποτύχει σε αυτό το τεστ (του οποίου οι ερωτήσεις θα είναι κοινές για όλους και προαποφασισμένες από τα ίδια τα κόμματα), τότε μένει μετεξεταστέος και δεν μπορεί να ψηφίσει, αφού δεν έχει τις απαραίτητες γνώσεις και την απαιτούμενη ενασχόληση με τα κοινά για να συμμετέχει στην διαδικασία του εκλέγειν.
Συγνώμη, αλλά πιστεύω ότι αυτό θα ήταν το ιδανικό σύστημα ψηφοφορίας – το ξέρω πως δεν είναι και πως κάπου θα χωλαίνει, αλλά δεν έχω βρει ακόμα το αδύνατο σημείο του. Επίσης, πιστεύω πως αν είχε εφαρμοστεί αυτό σήμερα, πρώτο κόμμα θα έβγαινε ο ΣΥΡΙΖΑ και το ΠΑΣΟΚ με το ζόρι θα έπαιρνε καμιά δεκαριά έδρες – για την Νέα Δημοκρατία δεν το συζητάμε καν, οι μισοί από τους υποψηφίους της θα «κόβονταν» στο τεστ! Αυτό θα έδινε αξία στην ψήφο του ψηφοφόρου, ο οποίος θα ήξερε από πριν ότι δεν θα ψηφίσουν άνθρωποι που δεν ασχολούνται με την πολιτική και που ψηφίζουν απλά για την πλάκα τους, για να ικανοποιηθεί κάποιο ρουσφέτι τους ή επειδή ο μπαμπάς τους ψηφίζει το ίδιο. Ακούγεται τόσο ωραίο, που μου’ρχεται να βάλω τα κλάματα που’μαι μόνος χαράματα…
Τελικά, η πολιτική σάτιρα είναι εθιστική…Όσο σιχαίνομαι την πολιτική, άλλο τόσο λατρεύω να την γελοιοποιώ. Και όσο περισσότερο την γελοιοποιώ, τόσο περισσότερω θέλω να την γελοιοποιώ ακόμα πιο πολύ. Κι όσο περισσότερο γελάω μαζί της, τόσο πιο προδομένος νιώθω από αυτήν και τους εκφραστές της. Για μένα είμαι Έλληνας πολίτης, αλλά γι’ αυτούς είμαι απλά ένα πορτοκάλι που θέλουν μόνο να με στύψουν, να κρατήσουν αυτό που τους χρειάζεται και μετά να με πετάξουν στα σκουπίδια, αφού θα τους είμαι άχρηστος. Με ενοχλεί να με θεωρούν απλά μια στατιστική, και με ενοχλεί ακόμα περισσότερο όταν προσποιούνται ότι με βλέπουν σαν κάτι παραπάνω. Αντίθετα, μου αρέσει να τους ανταποδίδω την απάθειά τους χρησιμοποιώντας τη σάτιρα και το βιτριολικό χιούμορ (δεν ξέρω τι ακριβώς σημαίνει «βιτριολικό», αλλά ήθελα οπωσδήποτε να το γράψω αυτό σήμερα!). Κι ας ξέρω ότι με διαβάζουν μια χούφτα άνθρωποι – μου αρκεί να μπορώ να ξεσπάσω κάπου, χωρίς να χρειαστεί να κλειστώ σε φυλακή ή σε ψυχιατρείο.
Και λέγοντας για ψυχιατρείο, να κλείσω το post όπως το ξεκίνησα: Ψηφοφόροι της ΝΔ, have a nice 4-year torture!

Advertisements