Συνήθως, τον Αύγουστο επιστρέφω από τις διακοπές μου μαυρισμένος στην Αθήνα. Φέτος, επιστρέφω από τις διακοπές μου στην μαυρισμένη Αθήνα. Αυτό το (κρύο) ορεκτικό black humor (κυριολεκτικά black, έτσι;) αποτελεί την απελπισμένη προσπάθειά μου να συμμαζέψω τα ασυμμάζευτα. Δεν υπάρχει πιο δύσκολο πράγμα από το να προσπαθείς να κάνεις χιούμορ εν μέσω μιας εθνικής τραγωδίας. Στην καλύτερη περίπτωση θα χαρακτηριστείς αναίσθητος και την χειρότερη προτιμώ να μην την σκέφτομαι.
Αλλά κι εσείς…Τι να σας πω…Άχρηστοι τελείως είστε…5 μέρες είπα κι εγώ να πάω διακοπές και καταστράφηκε η μισή χώρα! Τις περισσότερες φορές, σε όποιο μέρος κάνω διακοπές συμβαίνει κάτι κακό: Ήμουν στη Θάσο όταν ο Σεχίδης έκοψε φέτες το σόι του, ήμουν στην Κεφαλλονιά όταν κάηκε το μισό νησί πριν μερικά χρόνια, ήμουν στη Μυτιλήνη όταν είχε γίνει ο μεγάλος σεισμός στην Τουρκία (και τον ένιωσα). Φέτος, το κακό συνέβη σε όλες τις περιοχές εκτός από αυτήν που πήγα διακοπές! Δέχομαι προσκλήσεις για ποδαρικά την ερχόμενη Πρωτοχρονιά – θα τηρηθεί σειρά προτεραιότητας.
Τουλάχιστον κάνατε και κάτι καλό: Πήγατε όλοι στο Σύνταγμα να διαμαρτυρηθείτε. Στην συγκέντρωση για την Πάρνηθα ούτε οι μισοί δεν είχατε πάει – συνεπέστατοι είστε, συγχαρητήρια.
Ίσως ήταν οι μοναδικές διακοπές στη ζωή μου που είδα τόση πολλή τηλεόραση. Η δημοσιογραφία είναι το αντικείμενό μου και έχω αυτό το βίτσιο να θέλω να τα μαθαίνω όλα και να τα σχολιάζω όλα. Και πώς να μη σχολιάσω τον ανεκδιήγητο Βλίτωνα Πολύχοντρα, που μετονόμασε στρατηγικά την ανικανότητά του σε «στρατηγό άνεμο» – προφανώς ο «συνταγματάρχης Πυροσβεστική» απουσιάζει σε άδεια. Πώς να μην κράξω ανελέητα έναν Υπουργό Πολιτισμού (που έχει τόση σχέση με τον πολιτισμό όση η Μαστροκώστα με την Επίδαυρο) ο οποίος θεωρεί πως απλά «κάηκαν μερικά δέντρα στον περιβάλλοντα χώρο της Αρχαίας Ολυμπίας», όταν μόνο κατά τύχη τη γλίτωσαν τα αρχαία μνημεία (ή μήπως τα έσωσε ο πονόψυχος «στρατηγός άνεμος»;). Και πώς να μην αναφερθώ στον Νίκο Αλιάγα, που προφανώς ζει σε κάποιον άλλο πλανήτη, όπου οι καταστροφικές πυρκαγιές έχουν «μια περίεργη ομορφιά».
Δεν ξέρω αν οι πυρκαγιές θα επηρεάσουν το εκλογικό αποτέλεσμα. Αυτό που ξέρω είναι πως αν κάποιος ίδρυε ένα νέο κόμμα, το Κ.Α.Μ.Ε.Ν.Ο.Ι. (Κίνημα Ανεξάρτητων και Μετριοπαθών Ελλήνων με Νέες και Ουσιαστικές Ιδέες) και κατέβαινε στις εκλογές, θα τις κέρδιζε άνετα. Είμαστε όλοι τόσο αηδιασμένοι από τα υπάρχοντα κόμματα, που ξαφνικά η αναρχία αρχίζει και φαίνεται πολύ ελκυστική προοπτική. Και αυτό είναι λίγο ανησυχητικό.
Αυτό το post δεν είναι τίποτα παραπάνω από μία απλή ειδοποίηση: Επέστρεψα, είμαι πλήρως ενημερωμένος και σκοπεύω να προκαλέσω πολλά χαμόγελα στις επόμενες μέρες μέχρι τις εκλογές, εκμεταλλευόμενος τις υπέροχες «πάσες» που μου δίνουν οι πολιτικοί, ανεξαρτήτως παράταξης. Αν και η σάτιρα είναι ένα πάντα επίκαιρο είδος, φαίνεται πραγματικά σαν να επινοήθηκε ειδικά για την προεκλογική περίοδο.
Στο μεταξύ όμως, θα υποβληθείτε στο παραδοσιακό μαρτύριο στο οποίο έχουν υποβληθεί γενιές και γενιές Ελλήνων, και αυτό είναι οι ατέλειωτες διηγήσεις για τις διακοπές των άλλων. Κάποτε γινόταν με σλάιντς και φωτογραφικά άλμπουμ, τώρα γίνεται και μέσω των blogs. Αύριο το πρωί, όταν οργανωθώ, θα σας ταλαιπωρήσω με φωτογραφίες και διηγήσεις από την περιπέτειά μου στην Άνδρο. Μέχρι τότε, φροντίστε να μην έχετε κάψει κι άλλα δάση, αλλιώς θα βγάλω διαφήμιση σε στυλ Greenpeace: θα φορέσω ένα άνορακ και θα σας απειλήσω ότι αν δεν είστε μαζί μου, είστε εναντίον μου, με αποτέλεσμα να κλάσετε μέντες, μπανιέρες και λοιπά αρωματικά.
Και μια τελευταία παρατήρηση, γιατί θα σκάσω αν δεν το πω: Στην Ελλάδα, υπάρχει μία και μόνο μία κατηγορία ανθρώπων που κάνουν τη δουλειά τους σωστά, μεθοδικά και υποδειγματικά, και αυτοί είναι οι εμπρηστές. Όσο κι αν σας φαίνεται παράξενο, αν προστατεύαμε τα δάση μας με τον ίδιο ζήλο που οι εμπρηστές τα καίνε, τότε θα είχαμε τόσο πράσινο που θα γκρινιάζαμε ότι δεν υπάρχουν αρκετές πολυκατοικίες!!!

Advertisements