stranger.jpg

Ξέρετε τι είναι χειρότερο από το να έχει καύσωνα και να μη διαθέτετε αρκουδίσιον στο σπίτι; Θα σας πω: Να έχει καύσωνα και να είστε υποχρεωμένοι να περάσετε μία ολόκληρη εβδομάδα με μένα! Τουλάχιστον, αυτό λένε όσοι με ξέρουν – και οι περισσότεροι που δεν με ξέρουν συμφωνούν ενστικτωδώς…
Νομίζετε πως ο αυτοσαρκασμός τελειώνει εδώ; Φυσικά και όχι – τώρα αρχίζει! Ακολουθεί ένα πρόχειρο τεστάκι 5 ερωτήσεων, που θα σας αποκαλύψει πόσο μοιάζετε με μένα στις αντιδράσεις, τη συμπεριφορά και τον τρόπο σκέψης. Φροντίστε να μην τα πάτε καλά, το λέω για το καλό σας!

1η Ερώτηση: Ας υποθέσουμε ότι γράφετε ένα κείμενο στον υπολογιστή σας και είστε αρκετά κρετίνος (θα έγραφα «κρετίνος/η», αλλά υποθέτω πως αυτή η λέξη δεν βγαίνει σε θηλυκό – γιατί άραγε;) ώστε να μην σώσετε το κείμενό σας. Ας υποθέσουμε, επίσης, ότι ο υπολογιστής φρικάρει την ώρα που σχεδόν έχετε τελειώσει το κείμενο, στέλνοντάς το στο νεκροταφείο των αδικοχαμένων txt. Πώς αντιδράτε;

1. Αποφασισμένος/η να μην χαλάσω το κάρμα μου και να διατηρήσω την εσωτερική μου γαλήνη, δίνω τόπο στην οργή, αγκαλιάζω τον υπολογιστή μου τρυφερά, τον ξανανοίγω και γράφω από την αρχή το κείμενο.

2. Σαφώς ενοχλημένος/η, αλλά όχι σε επικίνδυνο βαθμό, μετράω γρήγορα από το 1 ως το 10 και πηγαίνω να κάνω ένα κρύο μπάνιο για να ηρεμήσω. Μετά, επιστρέφω στον υπολογιστή και προσπαθώ να ξαναγράψω το κείμενο.

3. Σαφώς εκνευρισμένος/η, τραβάω το πληκτρολόγιο με τόση δύναμη, ώστε ξεριζώνεται κυριολεκτικά το καλώδιό του, γεγονός που το καθιστά άχρηστο. Φυσικά, ο υπολογιστής δεν μπορεί να κάνει επανεκκίνηση χωρίς πληκτρολόγιο, με αποτέλεσμα να μην μπορώ να ξαναγράψω το κείμενο, και να θέλω.

4. Ανεξέλεγκτα εξαγριωμένος/η, ξεριζώνω προκλητικά το πληκτρολόγιο και σπάω με αυτό την οθόνη του υπολογιστή. Κατόπιν, παίρνω το ποντίκι και το σπάω σε 300 μικρά κομματάκια με ένα σφυρί, ενώ στη συνέχεια πετάω το tower από το παράθυρο, χωρίς να μπω στον κόπο να αποσυνδέσω τα ηχεία και το μόντεμ. Παρατάω το κείμενο και το γράψιμο γενικότερα και μετακομίζω στην Σουαζιλάνδη, ελπίζοντας ότι δεν θα ξαναδώ υπολογιστή σε ολόκληρη τη ζωή μου.

2η Ερώτηση: Ο υπολογιστής σας πνέει τα λοίσθια. Κοινώς, έχει περισσότερους ιούς από Ταϋλανδέζα πόρνη, μουγκρίζει σαν ευνουχισμένος ταύρος και απαιτεί Προεδρικό Διάταγμα για να παίξει ένα CD. Τι κάνετε γι’αυτό;

1. Αναγνωρίζοντας τη σημασία του υπολογιστή στη ζωή μου, αγοράζω αμέσως antivirus, εξαρτήματα και οτιδήποτε άλλο χρειάζεται για να μπορώ να κάνω τη δουλειά μου χωρίς πρόβλημα.

2. Αρχίζω να κάνω αιματηρές οικονομίες, ελπίζοντας πως με λίγη τύχη θα μπορέσω να αγοράσω έναν νέο υπολογιστή σε λιγότερο από 300 χρόνια.

3. Αγνοώ το πρόβλημα, περιμένοντας είτε αυτό να διορθωθεί με μία θεϊκή παρέμβαση, είτε απλά να το συνηθίσω – ό,τι από τα δύο συμβεί πρώτο.

4. Αναβάλλω συνέχεια την βελτίωση του υπολογιστή, μέχρι που αυτός αχρηστεύεται  εντελώς. Μέχρι να καταφέρω να βρω λεφτά για να αγοράσω καινούργιο, τα Internet Cafe της περιοχής πίνουν νερό στ’όνομά μου.

3η Ερώτηση: Οι γονείς σας θα λείψουν για μία εβδομάδα, πράγμα που σημαίνει πως για 7 μέρες το σπίτι είναι δικό σας και μόνο δικό σας. Πώς θα περάσετε αυτήν την εβδομάδα;

1. Επιδεικνύοντας εντυπωσιακή ωριμότητα, κάνω τα πάντα στην εντέλεια: Ποτίζω τα φυτά στην ώρα τους, ταϊζω τα κατοικίδιά μου κανονικά, καθαρίζω το σπίτι όταν χρειαστεί, βάζω πλυντήριο ρούχων και πιάτων, σαν καλή νοικοκυρούλα.

2. Εκμεταλλεύομαι την ευκαιρία που μου δίνεται και διοργανώνω ένα μεγάλο πάρτυ – όχι πως γιορτάζω τίποτα, αλλά αν δεν το κάνω τώρα, πότε θα το κάνω;

3. Επί 7 μέρες κάνω ένα και μόνο πράγμα, και το κάνω καλά: Κάθομαι. Το Playstation παίρνει φωτιά, τα delivery καίνε 20 ζευγάρια λάστιχα για να με προλάβουν και το κρεβάτι αποκτά ένα νέο βαθούλωμα, που είναι ορατό από τους δορυφόρους της NASA.

4. Όχι απλά κάθομαι, αλλά δεν κάνω και ΑΠΟΛΥΤΩΣ τίποτα. Έτσι, όταν επιστρέφουν οι γονείς μου βρίσκουν τα κατοικίδια μισοπεθαμένα από την πείνα και τη δίψα, τα φυτά ξεραμένα από μέρες, το σπίτι γεμάτο κουτιά πίτσας και κουτάκια αναψυκτικών και την αστυνομία να κάνει έλεγχο γιατί οι γείτονες παραπονέθηκαν για τη μυρωδιά, νομίζοντας ότι μέσα υπήρχε πτώμα σε αποσύνθεση.

4η Ερώτηση: Σας δίνεται η ευκαιρία να δουλέψετε το καλοκαίρι σε μεγάλη και γνωστή εταιρεία – φυσικά τζάμπα, αλλά με προοπτικές μονιμοποίησης. Λαμβάνοντας υπ’όψιν το γεγονός ότι έχετε βαρεθεί να μην κάνετε απολύτως τίποτα στη ζωή σας, εσείς…

1. …χωρίς καν να μπω στον κόπο να ζητήσω τη γνώμη κανενός (που θα ήταν αναμφίβολα αρνητική), κάνω του κεφαλιού μου και αποφασίζω να βγάλω όλο το καλοκαίρι στην Αθήνα, σ’ένα ισόγειο σκοτεινό, εγώ με το κενό και άγνωστους παρέα.

2. …μετά από πολλές συζητήσεις, οι περισσότερες από τις οποίες κατέληξαν σε λεκτικές μονομαχίες, αποφασίζω να ενσαρκώσω το «follow your heart» και να κάνω αυτό που πραγματικά θέλω: Να είμαι χρήσιμος.

3. …μετά από εσωτερικές και (κυρίως) εξωτερικές διαμάχες, ζυγίζω τα υπέρ και τα κατά και καταλήγω στο λογικό συμπέρασμα ότι δεν αξίζει να δουλέψω καλοκαιριάτικα, και μάλιστα απλήρωτος.

4. …σκέφτομαι: «Πού να τρέχω τώρα με τις ζέστες…και να χάσω τα καθημερινά μου μπάνια; Δε σφάξανε! Εξάλλου, κι εδώ είμαι σε κάποιον χρήσιμος:Στον ψιλικατζή της γωνίας. Αν εγώ πάω και δουλέψω, θα φαληρίσει ο κακομοίρης. Όχι, δεν μπορώ να το κάνω αυτό».

5η και τελευταία ερώτηση: Έχετε ένα κακόμοιρο blogάκι, το οποίο έχετε παρατήσει στη μοίρα του για 10 μέρες, με αποτέλεσμα να έχει λιγότερα hits και από το www.giagiades-me-mpikini.gr (πείτε μου σας παρακαλώ ότι ΔΕΝ κάνατε κλικ σε αυτό το link!!!). Τι θα κάνετε επ’αυτού;

1. Συγκινημένος/η από την οικτρή εικόνα που παρουσιάζει το blog μου, στίβω ανελέητα το μυαλό μου και postάρω το απόσταγμα.

2. Συμφιλιωμένος/η με την ιδέα πως το καλοκαίρι δεν ενδείκνυται (καθόλου, μάλιστα) για γράψιμο, ενημερώνω με μία λιτή ανακοίνωση τους αναγνώστες μου ότι το μαγαζί κλείνει μέχρι τον Σεπτέμβρη και ανασυντάσσω τις δυνάμεις μου ενόψει της νέας blogοσεζόν.

3. Προβληματισμένος/η από την  καλοκαιρινή έλλειψη έμπνευσης, ανεβάζω ένα ηλίθιο, ανούσιο και απαράδεκτο post, μόνο και μόνο γιατί πρέπει να το κάνω, και ελπίζω πως τα επόμενα θα είναι καλύτερα – αλλιώς, με βλέπω να αρθρογραφώ στα «Νέα του Ψαροντούφεκου».

4. Απογοητευμένος/η από την άθλια αναγνωσιμότητα του blog μου, το κλείνω οριστικά χωρίς να δώσω εξηγήσεις σε κανέναν και ανοίγω νέο blog με εντελώς άλλο όνομα, ώστε να κάνω μία νέα αρχή, ξανά σαν άγνωστος μεταξύ αγνώστων.

Σε όλες τις ερωτήσεις, η σωστή απάντηση είναι η 3. Αν δεν έχετε απαντήσει σε καμία ερώτηση σωστά, μπορείτε να θεωρείτε τον εαυτό σας πολύ τυχερό άνθρωπο. Αν απαντήσατε σε 1-3 ερωτήσεις, ίσως θα πρέπει να αρχίσετε να ανησυχείτε. Αν έχετε απαντήσει σωστά σε 4-5 ερωτήσεις, θα πρέπει είτε να αλλάξετε, είτε να αυτοκτονήσετε – ο πλανήτης Γη δεν μπορεί να αντέξει να κουβαλάει στην πλάτη του περισσότερους από έναν σαν εμένα. Καλή τύχη σε ό,τι κι αν επιλέξετε από τα δύο. Α, και όσοι απαντήσατε έστω και σε μία ερώτηση την 4, σας εύχομαι καλή τύχη στην φυλακή, το τρελοκομείο, το Μέγαρο Μαξίμου ή όπου αλλού καταλήξετε, τέλος πάντων.

Advertisements