splat.jpg

Αποφάσισα ότι δεν κάνω αρκετά για τους αναγνώστες μου. Μπάινει ο άλλος στο blogάκι του Stranger, κάθεται και διαβάζει το απόσταγμα του εγκεφάλου του και μετά από 5 λεπτά το έχει ξεχάσει – και πιθανότατα έχει ξεχάσει και το URL μου, οπότε δε θα μας ξανάρθει. ΟΚ, το παραδέχομαι, αυτό το blog είναι λίγο αυτιστικό: Γράφω για μένα, για όσα μου συμβαίνουν, για όσα νιώθω. Είπα ποτέ ότι δεν είμαι εγωιστής; Κι αν το είπα, ψέματα σας έλεγα.
Αλλά, όπως λέει και ο Μοντεχρήστος, καιρός να αφήσουμε τους εγωισμούς και να κοιτάξουμε και λίγο τον εαυτό μας. Να κοιτάξουμε για λίγο τα χάλια μας, που γκρινιάζουμε με το παραμικρό, που τα νεύρα μας είναι πιο ευερέθιστα και από την Πάρις Χίλτον, που έχουμε μετατρέψει τον προσωπικό μας Παράδεισο σε Κόλαση (και όχι απόλαυση), που κλείνουμε το μάτι στη μιζέρια και κοιτάμε με μισό μάτι την ευτυχία, που…τέλος πάντων, το πιάσατε το νόημα.
Εγκαινιάζω μία νέα ενότητα αυτού του σεμνού και ταπεινού blog, με τίτλο «Μαθήματα Θετικής Σκέψης». Σε αυτήν θα διαβάζετε (όσοι τρελοί προσέλθετε) πρακτικούς (και πρακτικά ανεφάρμοστους…) τρόπους για να διατηρείτε την ψυχραιμία σας σε καταστάσεις που απειλούν την ψυχική σας κατάσταση (η οποία ούτως ή άλλως δεν πρέπει να είναι και πολύ σταθερή για να διαβάζετε ακόμα αυτό το post…και νομίζω ότι οι συνεχόμενες παρενθέσεις δεν βοηθούν καθόλου…αλήθεια, σκεφτήκατε το ενδεχόμενο εγκλεισμού σε ψυχιατρική κλινική; Αν το διαβάζετε αυτό, ίσως πρέπει να το επεξεργαστείτε λίγο ακόμα…το σκεφτήκατε; Και διαβάζετε ακόμα; Γουάου, είμαι καλός!)
Πρώτο θέμα της νέας ενότητας (πριν βγω πάλι εκτός θέματος – αλήθεια, είδατε το θέμα των Πανελλαδικών στην Έκθεση; Δεν σας φάνηκε καπ- να πάρει, πάλι ξεφεύγω…) είναι οι κουτσουλιές. Ναι, τα εκνευριστικά προϊόντα του στομαχιού των περιστεριών, που έχουν την κακή συνήθεια να προσγειώνονται ανώμαλα σε κεφάλια, ρούχα και, γενικά, στα πλέον ακατάλληλα σημεία. Είναι, όμως, αυτό ικανό να μας καταρρακώσει το ηθικό και να μας κάνε τα νεύρα κρόσια; Όχι βέβαια! Και πάμε να δούμε γιατί:

– Ας πάρουμε το πρώτο, και πιο πιθανό, ενδεχόμενο: Να σε πετύχει στα ρούχα, με πιο συνηθισμένο στόχο τους ώμους. Ε, είναι αυτός λόγος να γκρινιάζεις; Ένα σκουπισματάκι θα του κάνεις και θα φύγει. Πού να χέζανε και τα γουρούνια, δηλαδή! Πώς κάνεις έτσι πια;
– Βέβαια, μπορεί να μην έχεις πάνω σου χαρτομάντιλο (κακώς) και να ξεραθεί η κουτσουλιά. Και πάλι, λίγο νερό και σαπούνι να ρίξεις και θα φύγει – Τι γκρίνια! Μα πώς σε ανέχεται το ταίρι σου; Α, δεν έχεις, ε; Τώρα ξέρουμε γιατί…
– Και ας υποθέσουμε ότι είναι βαρβάτη κουτσουλιά και δεν φεύγει – εντάξει, σιγά το ρούχο που φόραγες! Πόσα έδωσες, 30, 40, 50 ευρώ; Σιγά πια! Καμιά παλιατζούρα θα ήταν – στο κάτω κάτω, άνοιξε την ντουλάπα σου και δες: Γεμάτη ρούχα είναι! Για ένα κομμάτι ύφασμα κάνεις έτσι; Τι ματζιριά!!!
– Όμως, ο σοφός λαός μας έχει προνοήσει και για το ενδεχόμενο να την φας κατακούτελα, στο δόξα πατρί. Σύμφωνα με άκυρη πηγή, αν σε κουτσουλήσει περιστέρι στο κεφάλι, τότε πρέπει να πας αμέσως στο πλησιέστερο προπατζίδικο και να ρίξεις ένα Λόττο, ένα Τζόκερ, έναν Πιγκουίνο, μία Catwoman, κάτι τέτοιο τέλος πάντων. Εγγυημένα λεφτά, λέει η πηγή μου. Από τότε που μου το είπε προσπαθώ να το επιβεβαιώσω, αλλά τα περιστέρια με αγνοούν επιδεικτικά…Κωλόπουλα…
– Α, φυσικά υπάρχουν και αυτά που σημαδεύουν το αυτοκίνητό σου. Και θυμώνεις; Δε φτάνει που σου θυμίζουν ότι έχει σαπίσει το έρμο από την βρώμα, που έχεις να το πλύνεις από τους Ολυμπιακούς της Βαρκελώνης! Ευκαιρία να το κάνεις ένα μπανάκι! Είπαμε, think positive!

Και αν όλα τα άλλα αποτύχουν, σκέψου ότι αυτό το ηλίθιο πουλερικό πιθανότατα θα βρει τραγικό θάνατο κάτω από τις ρόδες μίας σπιντάτης Porsche Cayenne – αυτή δεν είναι και πολύ θετική σκέψη, αλλά θα σε κάνει να νιώσεις καλύτερα…

Advertisements