01-pigeon.jpg

Στην σχολή μας έμαθαν τα πάντα για τη δημοσιογραφία: Ποιοι την ξεκίνησαν, ποιο είναι το παρελθόν και το μέλλον της, ποια είναι τα μοντέλα επικοινωνίας, πώς μετράμε την τηλεθέαση, ποιες είναι οι απαιτήσεις του επαγγέλματος. Ένα μόνο ξέχασαν: Να μας μάθουν πώς θα γίνουμε εμείς δημοσιογράφοι…
Σήμερα έκανα για πρώτη φορά αυτό που λέμε «ρεπορτάζ δρόμου», δηλαδή αυτό το παρασιτικό ρεπορτάζ που βασίζεται στην εξαιρετικά απλή (και μάλλον εξαιρετικά άστοχη) παραδοχή ότι ο κόσμος που πίνει τον καφέ του ή κάνει τα ψώνια του είναι διατεθειμένος να σου απαντήσει σε ό,τι μαλακία τον ρωτήσεις.
Πήραμε, λοιπόν, τους δρόμους του Περιστερίου μαζί με τον συνάδελφο Γκόγκο (ο οποίος θα κάνει σχόλιο και το ξέρω!) και κάναμε στον ανύποπτο κόσμο την εξής εξωφρενικά ηλίθια ερώτηση: «Αν μετονομάζατε το Περιστέρι, πώς θα το ονομάζατε;». Αν το ρεπορτάζ δρόμου είναι μία φορά δύσκολο, τέτοιου είδους ερωτήσεις το κάνουν τριάντα φορές δύσκολο.
Φυσικά, δεν έχεις την απαίτηση να σε πάρει κανείς στα σοβαρά όταν κάνεις αυτή την ερώτηση – ούτε εσύ ο ίδιος δεν παίρνεις στα σοβαρά τον εαυτό σου! Η πρώτη σκέψη που κάνεις είναι «γαμώ την τεμπελιά μου, που δεν έβγαλα 19 στο σχολείο να περάσω Νομική». Η δεύτερη σκέψη, αναπόφευκτα, είναι «Ας το κάνω να πάει στο διάολο». Και η τρίτη σκέψη, όταν πια έχεις τελειώσει και έχεις συγκεντρώσει το υλικό σου, είναι «πλάκα είχε, τελικά!».
Ναι, έχει πλάκα. Γιατί φυσικά θα υπάρχουν (και υπήρξαν, στη συγκεκριμένη περίπτωση) αυτοί που θα σε διαολοστείλουν επειδή έχουν καλύτερα πράγματα να κάνουν από το να απαντούν σε μία ηλίθια ερώτηση ενός ηλίθιου δημοσιογραφίσκου (ας ήταν οι κάμερες του Star εκεί και θα σου’λεγα εγώ αν θα με διαολόστελνες…), αλλά θα υπάρχουν και οι νεαροπαρέες που θα κάνουν χαβαλέ και θα σου πουν τις καλύτερες ατάκες, θα υπάρχουν και οι καλοκάγαθοι παππούδες που θα διαισθανθούν την ανάγκη σου να βγάλεις το ρεπορτάζ και θα προσπαθήσουν να σε βοηθήσουν, θα υπάρχουν και οι χαρωποί καταναλωτές που μόλις έχουν ψωνίσει και απαντούν με κέφι.
Φυσικά, για να γίνουν όλα αυτά πρέπει να το ρίξεις κι εσύ στην πλάκα. Όπως δεν μπορείς να κάνεις ρεπορτάζ για το Κυπριακό ντυμένος κλόουν, έτσι είναι ανόητο να ρωτάς τον κόσμο μια τόσο γελοία ερώτηση με ύφος χιλίων καρδιναλίων. Ατάκες όπως «γι’αυτό προσέξτε, μη γίνετε ΠΟΤΕ δημοσιογράφοι», και φυσικά χαμόγελο που νικάει κι όλα τα κακά σκορπάει είναι ο μαγικός συνδυασμός που μας οδήγησε στα σπίτια μας μόλις μία ώρα μετά την έναρξη του ρεπορτάζ – εγώ πίστευα ότι θα μας έβρισκε το ξημέρωμα στους δρόμους και θα τριγυρίζαμε στα πατσατζίδικα να ρωτάμε τους μεθυσμένους ξενύχτηδες.
Πάντως, μια χαρά όνομα είναο το Περιστέρι. Κάτι άλλες περιοχές θέλουν μετονομασία – Κουκουβάουνες, Οινόφυτα, Βαρυμπόμπη, αυτές έχουν το πρόβλημα. Χμμμ…με βλέπω να κάνω ρεπορτάζ δρόμου στα Οινόφυτα τον άλλο μήνα…

Advertisements