god.jpg

Μία από τις καλύτερες ταινίες που έχω δει, χωρίς λαμπερό καστ και εντυπωσιακά ειδικά εφέ, είναι το «Ο Άνθρωπος Που Μήνυσε Το Θεό»(Τhe Man Who Sued God). Δεν ξέρω πόσοι από σας την έχετε δει, αλλά εγώ την έχω δει δύο φορές και θα μπορούσα να τη δω και τρίτη!
Ιδού η υπόθεση: Η βάρκα ενός ψαρά καταστρέφεται ολοσχερώς από κεραυνό, και ο γκαντέμης ψαράς πηγαίνει στην ασφαλιστική εταιρεία, περιμένοντας να πάρει την αποζημίωση που δικαιούται. Έλα, όμως, που η ασφαλιστική εταιρεία θεωρεί τον κεραυνό «θεϊκή πράξη», και αρνείται να τον πληρώσει! Έτσι, ο άνθρωπος καταφεύγει στη μοναδική λογική(;) λύση: Να μηνύσει τον ίδιο το Θεό! Η συνέχεια επί της οθόνης…
Αν γινόταν κάτι τέτοιο στην πραγματικότητα, ο Θεός θα την είχε άσχημα…Οι εκ γενετής τυφλοί, ανάπηροι, ταπεινοί και καταφρονεμένοι θα του έπαιρναν τα σώβρακα στα δικαστήρια. Όλοι οι λαοί που έχουν υποστεί βασανιστήρια και γενοκτονίες στο όνομα του Θεού (και είναι πολλοί…) θα έπρατταν αναλόγως. Όπως και όλα τα θύματα φανατικών ανεγκέφαλων, όπως και όσοι έχουν χτυπηθεί από κεραυνούς, τυφώνες, πλημμύρες, ξηρασίες, πυρκαγιές, επιδημίες κλπ.
Όπως έλεγε και ο Γάτος του Geluck, σε μια κρίση κυνισμού που θα ζήλευαν ο Γκάρφιλντ και ο Μοντεχρήστος του Αρκά, «ο Θεός δημιούργησε τον ρατσισμό, αλλά δημιούργησε και τον αντιρατσισμό. Με όλο το σεβασμό που του έχω, ο Θεός τα έχει κάνει μπάχαλο…»
Και για να κλείσω και πάλι με Geluck, «Ο Θεός μας έφτιαξε κατ’εικόνα και καθ’ομοίωσίν του. Κατόπιν, ντύθηκε τραβεστί και έφτιαξε τη γυναίκα…»

Advertisements