discoball.jpg

Για φανταστείτε πώς θα ήταν τα νυχτερινά club αν δεν ήταν ιδιωτικά, αλλά δημόσια…

1. Στην είσοδο θα σου ζητούσαν, εκτός από το όνομα που έχεις κάνει την κράτηση, ταυτότητα, διαβατήριο, δίπλωμα οδήγησης, πιστοποιητικό γεννήσεως και ιατρική βεβαίωση σωματικής ακεραιότητας.

2. Τα ποτά θα ήταν πιο ακριβά, καθώς, εκτός από το Φ.Π.Α., θα είχαν και 2 ευρώ φόρο χαρτόσημου.

3. Οι σερβιτόρες, οι μπάρμαν και οι μαιτρ θα ήταν δημόσιοι υπάλληλοι και επομένως μόνιμοι. Άρα, μετά από μερικά χρόνια λειτουργίας, οι σερβιτόρες θα ήταν σταφιδιασμένες, οι μπάρμαν θα έπασχαν από Πάρκινσον και οι μαιτρ από αρθρίτιδα, από την πολλή ορθοστασία.

4. Ο όρος «δυσμενής μετάθεση» θα έπαιρνε ένα τελείως διαφορετικό νόημα, όταν θα σε έστελναν από το Galea στον «Βαγγέλη» της Κάτω Κερασίτσας.

5. Κάθε τόσο οι εργαζόμενοι θα κατέβαιναν σε απεργίες, διαμαρτυρόμενοι που δεν τους δίνουν βαρέα και ανθυγιεινά.

6. Οι υπεύθυνοι δημοσίων σχέσεων δεν θα εκαναν απολύτως τίποτα. Έτσι κι αλλιώς, και κανένας να μην πατήσει στο μαγαζί, αυτοί δημόσιοι υπάλληλοι είναι, θα πληρωθούν.

7. Αφού μιλάμε για δημόσιες υπηρεσίες, φαντάζεστε πώς θα ήταν τα ποτά…Ουίσκι McMoufas, βότκα Gorbachev και κρασί «Σταφυλόκοκκος Ευρυτανίας».

8. Μόνο φανταστείτε το εξής: Αιφνιδιαστικές επισκέψεις του αρμόδιου Υπουργού (αλήθεια, σε ποιο Υπουργείο θα υπάγονταν;) μετά τα μεσάνυχτα, ώστε να διαπιστώσει αν λειτουργεί όπως πρέπει η υπηρεσία! Και με την ευκαιρία, θα έπινε και μερικά ποτάκια τζάμπα…

9. Κάθε φορά που θα άνοιγε ένα καινούργιο club, δεν θα έκανε grand opening με επωνύμους, αλλά επίσημα εγκαίνια με στελέχη της κυβέρνησης να κόβουν κορδέλες και να δηλώνουν πως «οι δεσμεύσεις του Πρωθυπουργού για καλύτερο clubbing γίνονται πραγματικότητα».

10. Για να πάρεις ποτό θα έπρεπε να πας στην είσοδο, να πληρώσεις, να πάρεις απόδειξη, να πας στο διπλανό ταμείο για να σου την επικυρώσουν, να ξαναπάς στην είσοδο να πάρεις ένα χαρτόσημο, να ξαναπάς στο διπλανό ταμείο να σου την σφραγίσουν και να τη δώσεις στον μπάρμαν.

11. Όσο για την γκαρτναρόμπα, για να αποδείξεις ότι το παλτό είναι δικό σου θα έπρεπε να προσκομίσεις απόδειξη αγοράς, βεβαίωση από τον μαγαζάτορα ότι δεν είναι κλεμμένο και αντίγραφο της φορολογικής σου δήλωσης, για να αποδείξεις ότι βγάζεις αρκετά λεφτά για να το αγοράσεις.

12. Θα γίνονταν κάποιες περικοπές στις κρατικές αγροτικές επιχορηγήσεις, ώστε να γίνουν καίριες επενδύσεις σε φωτορυθμικά, DJ sets και ηχεία.

13. Βασική δέσμευση της αντιπολίτευσης στις εκλογές: «Θα φέρουμε τη Μαντόνα να κάνει live στα club μας».

14. Επειδή τα club θα ήταν πλέον πηγή κέρδους για το Δημόσιο, μεγαλύτερη από τις κλήσεις της Τροχαίας, θα καταργούνταν τα αλκοτέστ. Αλλιώς, θα ήταν ζημιογόνα και θα αναγκάζονταν να αγοράσουν τίποτα περίεργα ομόλογα…

15. This is Dimosio! Για να πάρεις καλύτερο τραπέζι θα αρκούσε ένα «φακελάκι» στον μαιτρ, ενώ οι προσλήψεις σε club θα γίνονταν μέσω ΑΣΕΠ. Κοινώς, άμα δεν έχεις «δόντι», κλάφτα Χαράλαμπε.

16. Οπως κάθε δημόσια υπηρεσία που σέβεται τον εαυτό της, έτσι και αυτή που θα διαχειριζόταν τα club θα έπρεπε να έχει ένα ωραίο και εύηχο ακρωνύμιο (π.χ. Δ.Ε.Η, Ι.Κ.Α κλπ). Το επικρατέστερο θα ήταν το Κ.Ι.Ν.Κ.Υ. (Κοινωνικό Ίδρυμα Νυχτερινών Κέντρων και Υπηρεσιών).

17. Το ωράριο των club θα ήταν αυστηρά 7ωρο. Με λίγα λόγια, στις 6 το πρωί θα σε διώχνανε με τις κλωτσιές. Στις 6, όχι στις 7 – είπαμε, this is Dimosio!

18. Δεν θα τολμούσατε να καβαντζώσετε (τι ωραία λέξη!) σφηνακοπότηρα, τασάκια ή οτιδήποτε άλλο, γιατί θα εθεωρείτο υπεξαίρεση σε βάρος του Δημοσίου και θα σαπίζατε στη φυλακή. Επίσης, δεν θα ήταν καλή ιδέα να σπάσετε πιάτα και ποτήρια στο τσακίρ κέφι – αυτό λέγεται καταστροφή δημόσιας περιουσίας.

Advertisements