stupid01.gif

Πάντα η ίδια ιστορία: Εκεί που τα έχεις κανονίσει όλα, ξέρεις τι θες να κάνεις και τι σου αρέσει, ξαφνικά εμφανίζεται μία «αυθεντία» και σου λέει ότι αυτό που θέλεις δεν είναι αυτό που πραγματικά θέλεις και αυτό που νομίζεις ότι σου αρέσει, στην πραγματικότητα δεν σου αρέσει. Τι λες ρε μάστορα;
Μάλλον είναι και αυτό ένα από τα αμέτρητα έμφυτα ανθρώπινα ελαττώματα. Να πιστεύεις, δηλαδή, ότι ξέρεις καλύτερα από τον άλλο ποιο είναι το καλό του, λες και σε αφορά περισσότερο από αυτόν. Ε, λοιπόν, «αυθεντίες» μου, σας ενημερώνω ότι το να προσπαθείς να πείσεις κάποιον ότι δεν ξέρει το καλό του και ότι εσύ το ξέρεις καλύτερα δεν είναι απλά ηλίθιο, δεν είναι απλά γλοιώδες, δεν είναι απλά καταπιεστικό. Είναι όλα αυτά μαζί και μερικά ακόμα που βρήκαν στον δρόμο.
Να δώσεις μια συμβουλή; Απόλυτα αποδεκτό και επιθυμητό. Να πεις μια γνώμη; Πάντα καλοδεχούμενη. Αλλά να πας να με βγάλεις ηλίθιο; Αν δεν μπορούσα να δω το συμφέρον μου θα ήμουν έγκλειστος σε κάποιο ίδρυμα τώρα, όχι μπροστά σε μία οθόνη να βγάζω τα απωθημένα μου.
Γιατί; Γιατί αυτή η ηλίθια φυλή, που νομίζει ότι ο κόσμος φτιάχτηκε γι’αυτήν και τον καταστρέφει, που για αιώνες ολόκληρους πίστευε πως ο ήλιος υπάρχει μόνο γι’αυτήν, που επιμένει να πιστεύει σε θεούς που δεν θα δει ούτε στον ύπνο της, γιατί επιμένει να με εκνευρίζει τόσο; Γιατί δεν μου επιτρέπει για μία έστω στιγμή να νιώσω περήφανος για το απερίγραπτο είδος που εκπροσωπώ; Γιατί με αναγκάζει να ζητάω συγνώμη από το περιβάλλον μου, γιατί με κάνει να νιώθω ξένος μέσα στο ίδιο μου το «σπίτι», γιατί με αποξενώνει έτσι;
Συχνά νιώθω ότι κάθε μου προσπάθεια, κάθε μου κόπος, προσκρούει σε ένα τείχος. Το τείχος του Βερολίνου έπεσε, αλλά το τείχος της Βλακείας θα παραμείνει για πάντα υψωμένο, υπενθυμίζοντας σε όλους μας τους ηλίθιους πολέμους, τις ηλίθιες εφευρέσεις που μας οδηγούν ένα βήμα πιο κοντά στον θάνατο, τα ηλίθια πολιτεύματά μας, τις ηλίθιες αηδίες που καταβροχθίζουμε, τους ηλίθιους που μας κυβερνούν. Και αυτό που με ανησυχεί είναι ότι πάντα θα βρίσκομαι από τη λάθος μεριά του τείχους αυτού, να προσπαθώ να βρω καμιά μικρή ρωγμή για να κοιτάξω τι γίνεται από την άλλη μεριά. Πριν με μπουζουριάσουν οι ηλίθιοι προστάτες της ηλιθιότητας και με βάλουν σε πρόγραμμα πλύσης εγκεφάλου και στεγνώματος ιδεών. Νιώθω όλο και περισσότερο σαν τον Γουίνστον του «1984», που (συμπτωματικά;) είναι και το έτος που γεννήθηκα.
Ηλίθια φυλή…Είμαι καταδικασμένος να υποστώ τους ηλίθιους κανόνες της και τον ηλίθιο νόμο της ζούγκλας που μου επιβάλλει. Δεν θα υπέφερα καθόλου αν ήμουν κι εγώ ένας κοινός ηλίθιος. Μόνο που εγώ είμαι κάτι χειρότερο: Είμαι ένας αισιόδοξος ηλίθιος, ένας ηλίθιος που νομίζει ότι αυτή η ηλίθια φυλή κάπου, κάπως, κάποτε, θα βρει τον δρόμο της. Γαμώ την αισιοδοξία μου, γαμώ…

Advertisements