puberty.jpg

Έχω μια αντιπάθεια για τους γιατρούς. Θες επειδή είναι πιο μορφωμένοι από μένα, θες γιατί βγάζουν περισσότερα από μένα, πάντως τους αποφεύγω όπως ο Χριστόδουλος το βιβλίο της Ιστορίας της 6ης Δημοτικού. Φαντάζεστε, λοιπόν, πόσο τραγική ήταν η κατάσταση, ώστε να αναγκαστώ σήμερα να επισκεφθώ έναν γιατρό (το ξέρω ότι σας χαλάω την έκπληξη και ίσως τη μέρα, αλλά όχι, δεν αργοπεθαίνω).
Για την ακρίβεια, έναν δερματολόγο-αφροδισιολόγο (αλήθεια, γιατί αυτά τα δύο πάνε πάντα μαζί; Δεν υπάρχουν αφροδίσια νοσήματα που δεν επηρεάζουν το δέρμα;), καθότι τους τελευταίους μήνες η πλάτη μου θύμιζε το κλασικό παιδικό παιχνίδι «ενώστε τις τελίτσες» από τα σπυράκια. Και το χειρότερο είναι ότι τα σπυράκια τον τελευταίο καιρό διακατέχονται από έναν ανεξέλεγκτο ιμπεριαλισμό και επεκτείνονται και στο πρόσωπό μου, με αποτέλεσμα να μην έχω μούτρα να βγω στην κοινωνία (που λέει ο λόγος).
Με το που είδε την πλάτη μου ο επιστήμων, κατάλαβε ποιο ήταν το πρόβλημα: «Ακμή». Ναι, ακμή. ΑΚΜΗ! Διορθώστε με αν κάνω λάθος, αλλά ακμή δεν παθαίνουν οι έφηβοι; Ακμή δεν είχα στα 15 μου, που δεν είχα ένα πρόσωπο με σπυριά, αλλά ένα σωρό σπυριά με μια μύτη στη μέση; Ακμή δεν είχα τότε που το Clearasil έκανε θραύση και το διαφήμιζαν κάτι φοβερά ξανθά γκομενάκια (η επιλεκτική μου μνήμη ξαναχτυπά!); Μα ακμή στα 23 μου;;;
Αυτή ήταν η πρώτη μου αντίδραση. Ως συνήθως, ψύχραιμος σαν βουλευτής που μόλις έχει χάσει την έδρα του για μία ψήφο και νηφάλιος σαν πατέρας 14χρονης που έμεινε έγκυος από νταλικέρη. Στη συνέχεια, το ξανασκέφτηκα. Εγώ δεν είμαι αυτός που λέω ότι πάντα πρέπει να βλέπεις την θετική πλευρά της ζωής; (όχι, οι Monty Pythons ήταν). Εγώ δεν είμαι που βροντοφωνάζω πως μέσα στα σκατά υπάρχουν λαμπερά μαργαριτάρια, μόνο που πρέπει να λερώσεις τα χέρια σου για να τα ανακαλύψεις; (ναι, μάλλον εγώ είμαι, τουλάχιστον σίγουρα με αυτήν τη διατύπωση).
Έτσι, λοιπόν, αποφάσισα να δω την θετική πλευρά της ακμής. Δηλαδή; Πολύ απλά, η ακμή μου αποδεικνύει περίτρανα ότι παραμένω ένας αιώνιος έφηβος. Βάζω στοίχημα ότι η θεραπεία που μου έδωσε ο γιατρός δεν θα πιάσει (που σημαίνει ότι το καλοκαίρι μάλλον θα χρειαστώ ολόσωμο μαγιό…), γιατί κι εγώ δεν θα πάψω ποτέ να σκέφτομαι, να συμπεριφέρομαι και να δρω ως έφηβος. Φανταστείτε: Ακόμα και το σώμα μου έχει καταλάβει ότι το μυαλό μου έχει μείνει στην εφηβεία και αντιδρά εφηβικά!
Νομίζω ότι μπορώ πλέον να υπερηφανεύομαι και με αποδείξεις ότι νιώθω ακόμα σαν έφηβος. Ακόμα κι αν αυτό σημαίνει μερικά σπυράκια παραπάνω…

Advertisements