Βαρέθηκα όλη αυτή τη συζήτηση για τους «300». Και ο βασικός λόγος που βαρέθηκα είναι πως συμφωνώ με όλους και δεν έχω ποιον να μπινελικώσω, πλην του Δανίκα, που τον έχω ξεσκίσει (αν και μια σύντομη βόλτα στην blogόσφαιρα με έπεισε ότι δεν είμαι μόνος μου ούτε εκεί). Το έχω ξαναπεί: Το να μιλάς για ένα θέμα με κάποιον που συμφωνεί μαζί σου δεν είναι διάλογος, αλλά διχασμένος μονόλογος. Φέρτε μου τον Δανίκα να γίνει χαβαλές!
Αρχίζω και σκέφτομαι πως η ζωή μου επηρεάζεται υπερβολικά από τα κόμικς (ή κόμιξ, όπως αγαπάτε). Βλέπω ένα post για τον αγαπημένο μου Γκάρφιλντ και περνάω μερικές ώρες από τη ζωή μου διαβάζοντας τα πιο πρόσφατα στριπ του (υποφέρω από σύνδρομο στέρησης από τότε που σταμάτησε να εκδίδεται το περιοδικό του στην Ελλάδα). Βλέπω τους «300», που βασίζονται στο κόμικ που έχω ήδη διαβάσει 3 φορές. Σκοπεύω να δω το Ghost Rider, τρέιλερ του οποίου έδειξε χθες το σινεμά (με τον κακομούτσουνο Νίκολας Κέιτζ, αλλά guess what: Στη μισή ταινία η φάτσα του δε φαίνεται!!!) και το οποίο βασίζεται στο ομώνυμο κόμικ. Έχω οτιδήποτε γράφει πάνω «Αρκάς». Συλλέγω Κόμιξ, Ντόναλντ, Μίκυ Μυστήριο και οτιδήποτε με ήρωες παπιά και ποντίκια (όχι, το Ασχημόπαπο και ο Ποντικομικρούλης δεν συμπεριλαμβάνονται). Έχω διαβάσει το βιβλίο «Η ιστορία των κόμικς» για να έχω πιο σφαιρική άποψη για τα παλιά (ακόμα και προπολεμικά!) κόμικς. Και σήμερα συνέχισα αυτήν τη μακρά παράδοση, αποκτώντας τον τόμο με όλες τις περιπέτειες της λατρεμένης Μαφάλντα!
Θυμάμαι την πρώτη μας, αμήχανη γνωριμία. Ήταν σε ένα (ελαφρώς άθλιο) σχολικό παζάρι βιβλίων. Έψαχνα κάτι μικρό, καθώς τα μόνα βιβλία που δέχομαι να έχουν πάνω από 100 σελίδες χωρίς τις εικόνες είναι τα λεξικά, άντε και οι εγκυκλοπαίδειες. Και τότε την είδα. Καθόταν απογοητευμένη σε μία καρέκλα, με ένα κακόμοιρο ύφος ζωγραφισμένο στο πρόσωπο. Χωρίς να της πω τίποτα, μου είπε «συγχαρητήρια στους αισιόδοξους». Λες και με ήξερε, λες και ένιωθε το ίδιο με μένα!
Φυσικά, προσφέρθηκα να την φιλοξενήσω. Ήταν ανοιχτό βιβλίο για μένα. Καταλάβαινα τα πάντα, ένιωθα ακριβώς όπως αυτή. Αν και ποτέ δεν κατάλαβα γιατί δεν της αρέσουν οι σούπες – εγώ τις λατρεύω!
Όταν έμαθα όλα όσα μπορούσα να μάθω γι’αυτήν, δεν την παράτησα. Την κράτησα κοντά μου, μήπως και την χρειαστώ κάποτε. Μάλιστα, της έφερα κι άλλες φίλες, για να μη νιώθει μόνη. Αλλά ποτέ δεν ήταν αρκετές, πάντα κάτι έλειπε…
Αλλά σήμερα όλα αλλάζουν. Τα άπαντα της Μαφάλντα θα αποκτήσουν μια περίοπτη θέση στην βιβλιοθήκη μου, δίπλα στον Βίο και την Πολιτεία του Σκρουτζ Μακ Ντακ και τους «300». Άλλο ένα κομμάτι του παζλ συμπληρώνεται. Και οι μικρές μου Μαφάλντες δε θα νιώθουν πια μόνες…
Παρακαλώ, ένα θερμό χειροκρότημα στην πριγκήπισσα της απαισιοδοξίας, τη Μαφάλντα!
mafalda.gif

Advertisements