old_man_and_000.jpg

Ένα διδακτικό κειμενάκι που βρήκα στο Διαδίκτυο, το μετέφρασα και σας το μεταφέρω…
——————-
Ένας ηλικιωμένος περπατούσε σε ένα ορεινό μονοπάτι, μαζί με το σκύλο του. Ξαφνικά, συνειδητοποίησε πως είχε πεθάνει, κι αυτός και ο σκύλος. Άρχισε να αναρωτιέται πού βρισκόταν. Κοιτώντας γύρω του, παρατήρησε έναν ψηλό λόφο και αποφάσισε να πάει εκεί.
Στην κορυφή του λόφου βρήκε μία ολόχρυση πόρτα και έναν καλοστεκούμενο άνθρωπο μπροστά της. Τον ρώτησε πού οδηγούσε αυτή η πόρτα.
«Εδώ είναι ο Παράδεισος», απάντησε.
«Α, ωραία», σκέφτηκε αυτός. Ρώτησε τον πυλωρό αν μπορούσε να πιει από κάπου νερό.
«Φυσικά», απάντησε αυτός, «υπάρχει ένα πηγάδι μέσα, μπορείς να πιεις όσο νερό θέλεις».
Κοιτάζοντας τον σκύλο του, που διψούσε κι αυτός πολύ, ρώτησε αν μπορούσε να πιει κι αυτός νερό.
«Λυπάμαι, αλλά απαγορεύονται τα ζώα», απάντησε κοφτά αυτός.
Μέτά από λίγη σκέψη, προτίμησε να μην περάσει μέσα. Προχώρησε από την άλλη μεριά του λόφου, και λίγο πιο κάτω πρόσεξε ένα μικρό καλυβάκι. Αποφάσισε να πάει προς τα εκεί.
Ο ιδιοκτήτης του, ένας καλόβολος γεράκος, τον καλωσόρισε ευγενικά. Ο άνθρωπός μας τον ρώτησε αν μπορούσε να πιει νερό. Ο γεράκος του έδειξε μια υπόγεια σπηλιά και του είπε πως εκεί υπήρχε ένα πηγάδι όπου μπορούσε να πιει όσο νερό επιθυμούσε.
«Και ο φίλος μου;», ρώτησε δείχνοντας τον σκύλο του.
«Μπορεί να περάσει κι αυτός», απάντησε ο γεράκος, «υπάρχει ένα πιατάκι που μπορεί να πιει νερό».
Ικανοποιημένος, ο φίλος μας πέρασε μέσα στη σπηλιά, ήπιε νερό, το ίδιο και ο σκύλος του, και κατόπιν βγήκαν πάλι έξω.
«Τι είναι μέσα σε αυτήν την σπηλιά;», ρώτησε.
«Εδώ είναι ο Παράδεισος», απάντησε ο γεράκος.
«Παράξενο, το ίδιο μου είπαν και πάνω στο λόφο…», απόρησε αυτός.
«Όχι, εκεί είναι η Κόλαση», είπε ο γεράκος.
«Μα καλά, δε σας ενοχλεί που στην Κόλαση χρησιμοποιούν το όνομα του Παραδείσου;»
«Όχι, αντιθέτως μας βοηθάει να απορρίψουμε αυτούς που θα παρατούσαν πίσω τον καλύτερό τους φίλο…»

Ηθικό δίδαγμα: Να προσέχετε. τους φίλους σας…

Advertisements