striptease.jpg

Η συμblogίτισσα leonii με προ(σ)κάλεσε να παίξω το παιχνίδι της. Εκτός από αγενής, θα ήμουν και ξενέρωτος αν έλεγα όχι! Γι’αυτό, σας αποκαλύπτω 5 πράγματα για μένα, τα οποία μέχρι τώρα ξέρω μόνο εγώ και οι λίγοι τρελοί που επιμένουν να με κάνουν παρέα! Πάμε, λοιπόν:

1. Σιχαίνομαι τη ντομάτα. Και μόνο που βλέπω τα σποράκια της να ξεχύνονται ύπουλα από το τρυφερό, κόκκινο σαρκίο της, συμβαίνουν στο στομάχι μου πράγματα απερίγραπτα και σίγουρα όχι πολύ ευχάριστα. Μάλιστα, έχω υποφέρει τόσο πολύ εξαιτίας τους (αφού δεν υπάρχει σαλάτα, σάντουιτς και μεσογειακό φαγητό που να μην τις περιέχει), ώστε είμαι αποφασισμένος όταν γίνω πρωθυπουργός να διατάξω την συνταγματική απαγόρευση της καλλιέργειας και εισαγωγής τους στη χώρα. Τυχόν αντιρρησίες θα τιμωρούνται με ντοματοβολισμό μέχρι θανάτου. Νομίζω ότι έγινα σαφής, πάμε στο Νο2.

2. Λατρεύω τις γάτες και σιχαίνομαι τα σκυλιά. Το ξέρω ότι πολλοί (και κυρίως πολλές) θα σιχαθείτε εμένα γι’αυτό, αλλά ένα ζώο που ξέρει τι θέλει, πώς θα το πάρει και πώς να μανιπουλάρει τους ανθρώπους για να το πετύχει κερδίζει εξ ορισμού το σεβασμό μου, σε αντίθεση με ένα αξιολύπητα χαζοχαρούμενο ον που το κλωτσάς και σου λέει κι ευχαριστώ. CATZ RULE! και προχωράμε στο Νο3.

3. Το mp3 μου, το οποίο κουβαλάω παντού και πάντα, υποφέρει από διχασμένη προσωπικότητα. Είναι φορτωμένο με έναν αχταρμά από ροκ, hard rock (αλληλούιαααααααα), ποπ, λαϊκοπόπ, μπαλάντες, dance, electronica, hip hop, trip hop, flip flop κλπ. Αν δεν έχετε ακούσει καπάκι Πλούταρχο (ο Αρχοντας των Κλαψομουνιών!) και μετά Kaiser Chiefs (Nananananaaaaaaaa!), δεν ξέρετε τίποτα από σχιζοφρένεια!!! Ας περάσουμε στο 4, παρακαλώ, πριν μπουν στο παιχνίδι οι Garbage…

4. Αν για κάτι είμαι περήφανος σε αυτόν τον κόσμο, είναι η συλλογή των κόμικς (ή κόμιξ, αν προτιμάτε) μου. Όσοι με διαβάζετε τακτικά, ξέρετε την απέχθειά μου για τα βιβλία (ακόμα κι εγώ γέλασα με την ατάκα μου «Γυναίκααααααα, πιάσε έναν Κοέλιο, μείναμε από κωλόχαρτο»!), όμως τα κόμικς είναι άλλο πράγμα. Ο Ντόναλντ Ντακ, ο Γκούφι, ο Μπαγκς Μπάνι, ο Γκάρφιλντ, ο Πίνκυ (λιγότερο ο Μπρέιν), τα Ανιμάνιακς, ο Γκρου, ο Σεντρίκ, ο Χάγκαρ, ο Άντι Καπ, οι Λόκχορνς, η Μάνα Ρέιβερ, η Φωτεινή της Νύχτας και οι λοιποί ζωγραφιστοί ήρωες είναι οι μόνοι κάτοικοι στο φανταστικό σύμπαν που σχηματίζει το μυαλό μου…Ουφ, τελειώνουμε, gimme 5!

5. Όχι, λάθος, υπάρχει και κάτι άλλο για το οποίο είμαι περήφανος! Είναι η άλλη συλλογή μου, η συλλογή μου από ανέκδοτα! Δεν τα έχω μετρήσει ποτέ, αλλά έχω αμέτρητα βιβλιαράκια, αρχεία Word και Νotepads γεμάτα από καταπληκτικά, φοβερά, πολύ καλά, καλά, μέτρια, κακά, πολύ κακά, απαίσια, ειδεχθή και ελεεινά ανέκδοτα! Μπορείτε να πάρετε μια γεύση εδώ.

ΟΚ, αυτό ήταν! Τώρα, το παιχνίδι προστάζει να προτείνω εγώ άλλους 5 κακομοίρηδες/κακομοίρες/καλομοίρες που θα πρέπει να κάνουν ένα μίνι ιντερνετικό striptease συναισθημάτων. Οι επιλογές μου είναι:
– Η Sissy και οι σταγόνες της!
– Η Mei Generis και το φλογερό ελληνικό ταμπεραμέντο της!
– O Anisixos με τις αμφιβολιες του!
– Η Pixelina που χάθηκε τελευταία!
– Ο Itelli, που ξέρω ότι διαβάζει από την όμορφη Σκωτία!

Θα έλεγα και στην Argyrenia, τη Foulianna και τη Soulmates, αλλά αυτές το έχουν κάνει ήδη, και μάλιστα έχουν πει πολύ περισσότερα από 5 πράγματα!

Αν και μου θυμίζει ανησυχητικά τα chain mails, που ευτυχώς έχουν εκλείψει εδώ και χρόνια (ξέρετε, αυτά που έλεγαν ότι αν στείλεις αυτό το e-mail σε 2.487.265 γνωστούς σου θα βρεις τη γυναίκα/τον άνδρα της ζωής σου, αλλιώς θα σαπίσεις για όλη σου τη ζωή μπροστά στην TV τρώγοντας οικογενειακές πίτσες μόνος σου), αυτό το παιχνίδι μου αρέσει!

Advertisements