kite.jpg

Αραγε τι είναι μαρτύριο; Τις τελευταίες μέρες είχα πολλές απαντήσεις. Μαρτύριο είναι να περνάς 2 ώρες παρακολουθώντας αναγκαστικά μια ταινία που κάποιος άλλος πρότεινε και η ταινία να είναι η πατάτα του αιώνα, αλλά να μην μπορείς να γκρινιάξεις γι’αυτό, γιατί ο άλλος είναι υπερβολικά εγωιστής για να το παραδεχτεί. Μαρτύριο είναι να κάνεις κάθε 5 λεπτά refresh το i-blog, μήπως και συνέλθει και μπορέσεις να στείλεις post. Αλλά ίσως το μεγαλύτερο μαρτύριο είναι να γυρίζεις νυσταγμένος από το σινεμά στις 3 τα ξημερώματα Καθαράς Δευτέρας και το σπίτι σου να είναι ακριβώς πάνω από το φούρνο της γειτονιάς. Δεν καταλαβαίνετε, ε; Πώς φαίνεται ότι δεν έχετε φούρνο κάτω από το σπίτι σας…
Γιατί όταν θες να κοιμηθείς και μυρίζουν παντού οι φρεσκοψημένες λαγάνες, που έχουν αρχίσει από τα ξημερώματα να φτιάχνουν γιατί υπάρχει αυξημένη ζήτηση, όλα είναι μάταια: Δεν μπορείς να κλείσεις μάτι! Κλείνεις πατζούρια και τζάμια, κλειδώνεις πόρτες, κουκουλώνεσαι με τα παπλώματα. Τίποτα, η μυρωδιά της λαγάνας τα διαπερνάει όλα…Και να μπορούσες να τη φας, πάει στο διάολο. Αλλά πρέπει να περιμένεις 5 ώρες!!! 5 μαρτυρικές ώρες, στις οποίες ούτε να κοιμηθείς μπορείς, ούτε και να φας λαγάνα!
Πρέπει να παραδεχτώ, πάντως, ότι από όλα τα έθιμα της Καθαράς Δευτέρας μόνο η λαγάνα μου αρέσει. Μισώ τους χαρταετούς (αλήθεια, έχει καταλάβει κανείς πώς λειτουργεί αυτό το ακατάληπτο σύστημα από καλούμπες, κρόσια και νάιλον; Ποτέ δεν τα κατάφερα!), μισώ τα σαρακοστιανά φαγητά (ταραμοσαλάτα, γαρίδες, φάβα, χαλβάς, χόρτα…αν δεν ξεράσατε ακόμα έχω κι άλλα υπόψιν!), μισώ την ιδέα ότι ξεκινά η περίοδος της νηστείας (δεν έχει σημασία που εγώ ο αμαρτωλός θα τρώω σουβλάκια, θου κύριε φυλακή τω πληκτρολογίω μου, απλά αηδιάζω και μόνο στην ιδέα), μισώ την Καθαρά Δευτέρα.
Περιμένοντας τη Βρώμικη Τρίτη, σας αφήνω στην ησυχία σας…

Advertisements