happynow.gif

Σήμερα, 14 Φεβρουαρίου, είναι του Αγίου Βαλεντίνου. Όλοι γι’αυτό μιλάνε σήμερα: Όλοι λένε «χρόνια πολλά» χαμογελώντας με νόημα, όλοι αγοράζουν σοκολατάκια σε σχήμα καρδιάς και κόκκινα τριαντάφυλλα, όλοι λένε «σ’αγαπώ» (λίγοι το εννοούν). Ντροπή σας, εμπορευματοποιημένα ιερόσυλα κοπρόσκυλα της Κολάσεως, που τιμάτε τον Βαλεντίνο (μα δεν είναι αδερφίστικο αυτό το όνομα;) και όχι τον Ακύλα και την Πρίσκυλλα (μπα, τελικά προτιμώ το «Βαλεντίνος»…), όπως πρόσταξε ο υπέρτατος άρχων του πάνω , του κάτω και του μέσου κόσμου, ο Χριστόδουλος!
Πρέπει να παραδεχτώ πως αυτή η γιορτή πάντα μου άρεσε. Οι ερωτευμένοι δεν βρίσκουν και πολλές ευκαιρίες να εκφραστούν ελεύθερα και είναι πολύ καλή ιδέα μια μέρα αφιερωμένη σε αυτούς.
Αλλά, όπως συνήθως με το ανθρώπινο γένος, η απόσταση από τη θεωρία μέχρι την πράξη είναι χαώδης: Αντί να γιορτάζουν οι ερωτευμένοι, γιορτάζουν οι ζαχαροπλάστες και οι ανθοπώλες. Οι καρδιές παύουν να αποτελούν λυρικό συμβολισμό και ξεπέφτουν σε μονοδιάστατες κάρτες.
Μπορεί να κάνω λάθος, αλλά έχω την εντύπωση πως, έτσι όπως εορτάζεται, η μέρα του Αγίου Βαλεντίνου έχει τόση σημασία για τους ερωτευμένους, όση η μέρα του Αγίου Χριστόφορου για τους σκουπιδιάρηδες.
Τι θα έπρεπε να περιλαμβάνει μια αυθεντική γιορτή για τους ερωτευμένους; Πάντως όχι πλαστικές καρδούλες και σχεδόν πλαστικά λουλούδια. Ο έρωτας δεν είναι κάτι το τυποποιημένο, όπως προσπαθεί να μας περάσει αυτή η μέρα. Οι κατακόκκινες, χάρτινες καρδούλες δε συμβολίζουν τον έρωτα, αλλά την έλλειψη φαντασίας σχετικά με αυτόν. Τα κόκκινα τριαντάφυλλα είναι όμορφα, αλλά υπερτιμημένα: Όλα τα λουλούδια είναι ωραία (εντάξει, σχεδόν όλα) και όλα μπορούν να μεταφέρουν έναν ρομαντικό συμβολισμό, αρκεί όταν τα προσφέρεις να δίνεις και ένα κομμάτι από τον εαυτό σου. Και προς Θεού (όποιον και αν πιστεύετε), τα σοκολατάκια τα τρώμε κάθε μέρα, δεν είναι αποκλειστικότητα του κυρίου Βαλεντίνου!
Δυστυχώς, ακόμα και αυτή η γιορτή του έρωτα έχει ξεπέσει σε ένα πάρτυ καταναλωτισμού, τόσο πολύ, που τώρα περισσότερο με ενοχλεί παρά με ενθουσιάζει, όπως παλιά. Γιατί είναι δώρον άδωρον: Είναι σαν να σου επιτρέπουν να γιορτάζεις το Πάσχα, αλλά να σου επιβάλλουν να φας αγκινάρες και χόρτα!
Δεν θα πω το τετριμμένο «οι ερωτευμένοι γιορτάζουν κάθε μέρα», γιατί δεν ισχύει. Όμως θα πω ότι αυτό που χρειάζονται οι ερωτευμένοι δεν είναι μία μέρα που να προσφέρει περισσότερα χαμόγελα στους ζαχαροπλάστες, αλλά μια μέρα που να κάνει αυτούς τους ίδιους να χαμογελούν…Μάλλον πρέπει να διεκδικήσουμε αυτό το δικαίωμά μας…

Advertisements