ygmlogo.gif

Πάντα, το πρώτο πράγμα που κάνω μόλις φτάσω στη δουλειά είναι να τσεκάρω το e-mail μου (αργόμισθος, τι να πεις…). Συνήθως, είναι μια απελπισμένη προσπάθεια να πείσω τον εαυτό μου ότι κάποιος μπορεί να θέλει να μου πει κάτι. Και είναι απελπισμένη γιατί συνήθως το mailbox μου είναι πιο άδειο κι από την τσέπη μου.
Αλλά σήμερα ήταν αλλιώς: Φανταστείτε να έχετε ένα γραμματοκιβώτιο, στο οποίο δεν παίρνετε ποτέ γράμματα, πέρα από κανά-δυο διαφημιστικά για πιτσαρίες και, πού και πού, καμιά ενημέρωση από τον Εξωραϊστικό Σύλλογο Κουτσοχωρίου Ευρυτανίας. Και να το ανοίξετε μια μέρα απότομα και να πεταχτούν από μέσα 15 γράμματα! Κανονικοί, παχουλοί φάκελοι, με εξωτικά γραμματόσημα και μυρωδιά φρεσκοσταμπαρισμένης σφραγίδας.
Τους άνοιξα ανυπόμονα και τους «ρούφηξα» μέχρι το τελευταίο «και»! Ήταν υπέροχοι! Λατρεύω την επικοινωνία, έστω και με αυτόν τον απρόσωπο τρόπο. Ίσως και ακόμα περισσότερο! Όταν πρέπει να βάλεις τη φαντασία σου να δουλέψει για να μαντέψεις ποιος μπορεί να είναι ο αποστολέας, πώς είναι, τι του αρέσει και γιατί επέλεξε εσένα για να πει κάτι, η επικοινωνία αποκτά εντελώς νέο ενδιαφέρον.
Ναι, έχω ένα θέμα με την επικοινωνία. Και πώς θα μπορούσα να μην έχω, αφού είναι το αντικείμενο των σπουδών μου! Με ενδιαφέρουν όλες οι μορφές επικοινωνίας: Έντυπες και προφορικές, προσωπικές και απρόσωπες, ευχάριστες και δυσάρεστες, αποτελεσματικές και αποτυχημένες. Από το τηλέφωνο, που το σιχαίνομαι και το αποφεύγω όπως ο Καρατζαφέρης τους Αλβανούς, μέχρι το blog και το e-mail, που χρησιμοποιώ πλέον περισσότερο κι από το χαρτί, όλα είναι ενδιαφέροντα.
Έχω ανάγκη από επικοινωνία, αλληλεπίδραση. Έχω την ανάγκη να ανταλλάξω απόψεις. Έχω ανάγκη να μπω σε ένα ατέλειωτο debate για οτιδήποτε, δε με πειράζει. Είναι ωραίο να διαφωνείς με τους άλλους. Όπως είχα γράψει και παλιότερα (και, για να είμαι ειλικρινής, το είδα ξανά μετά από καιρό και αναφώνησα «τι είπα ο πούστης»…ναι, το ξέρω ότι δε με τιμά αυτό…), μόνο όταν διαφωνείς με τον άλλο μπορείς να κάνεις διάλογο. Οταν μιλάς με κάποιον και συμφωνείτε σε όλα, αυτό δεν είναι διάλογος, αλλά διχασμένος μονόλογος!
Συμφωνείτε μαζί μου; Ελπίζω όχι!!! 😛

Advertisements