ath.jpg

Λατρεύω τις μικρές, αθώες φάρσες του άγνωστου και παράξενου Φαρσέρ! Την ώρα που όλοι οι υπόλοιποι κοιμούνται και δεν μπορώ να επικοινωνήσω με κανέναν, επικοινωνεί αυτός μαζί μου, με τους παράξενους, σκοτεινούς του τρόπους…
Σήμερα επέλεξε τη μουσική για να μου μιλήσει: Από τα 2000 και κάτι ψιλά τραγούδια της mp3θήκης μου, επέλεξε αυτό το συγκεκριμένο, τη στιγμή που ένιωθα αυτό ακριβώς αυτό το συναίσθημα:

Τερμίτες – Η Πόλη Κοιμάται

Η πόλη κοιμάται μα εγώ ξαγρυπνώ
πίσω απ’ τα τζάμια σας τον ύπνο σας κοιτάζω
τις κλειδωμένες πόρτες σας τις βάφω με λευκό
και ένα σταυρό στο κέντρο τους χαράζω

Και όταν ξυπνήσετε και θα δείτε το σταυρό
να θυμηθείτε τις εικόνες στις κηδείες
γιατί σα πρόβατα με θάνατο αργό
βαδίζετε και εσείς σα παθιαστές πορείες

Η πόλη κοιμάται μα εγώ ξενυχτώ
πίσω απ’ τις πόρτες σας αλήτικα φωνάζω
τις κλειδωμένες νύχτες σας ν’ ανοίξω προσπαθώ
για να μπορώ καθρέφτες να μοιράζω

Για να κοιτάτε στους καθρέφτες στα κρυφά
τον εαυτό σας να γεμίζει ένα κουστούμι
με ησυχία ψυχραιμία και λεφτά
και γλυκερή ζωή σαν το λουκούμι

Η πόλη κοιμάται μα εγώ ξαγρυπνώ
πίσω απ’ τα τζάμια σας τον ύπνο σας κοιτάζω
τις κλειδωμένες νύχτες σας ν’ ανοίξω προσπαθώ
για να μπορώ καθρέφτες να μοιράζω

Για να κοιτάτε στους καθρέφτες στα κρυφά
τον εαυτό σας να γεμίζει ένα κουστούμι…

Advertisements