books-1-fire_.jpg

Η σχέση μου με τα βιβλία είναι καθαρά τυπική. Τα αποφεύγω διακριτικά και αυτά κάνουν το ίδιο μαζί μου. Πιστεύω πως είναι κάπως υπερτιμημένη η αξία τους και δεν είναι και τόσο φοβερά όσο μας λένε όλοι. Υποθέτω πως κι αυτά τέτοιες κακίες θα διαδίδουν για μένα πίσω από την πλάτη μου.
Ειλικρινά, τα κόμικς του Καρλ Μπαρκς που έχω διαβάσει μου έχουν μάθει περισσότερα από τον (εξωφρενικά υπερτιμημένο, κατά τη γνώμη μου) Αλχημιστή του Κοέλιο. Οι εμπρηστικές ατάκες του Αρκά μου έχουν φανεί πολύ πιο χρήσιμες από τα βαρύγδουπα αποφθέγματα του Νίτσε. Και το άλμπουμ «300» του βετεράνου Φρανκ Μίλερ μου έμαθε την ιστορία των 300 του Λεωνίδα καλύτερα από κάθε βιβλίο ιστορίας.
Ναι, το παραδέχομαι: Το 2006 δεν διάβασα κανένα βιβλίο. Και δε νιώθω καθόλου άσχημα γι’αυτό. Γιατί στο ίδιο χρονικό διάστημα διάβασα πάνω από 1000 ιστορίες κόμικς και αμέτρητες σελίδες περιοδικών, από μυστικιστικά και συνομωσιολογικά μέχρι ποδοσφαιρικά και lifestyle. Ποιος μπορεί να πει ότι είμαι αμόρφωτος επειδή δε διάβασα κανένα βιβλίο;
Βέβαια, αν με σταματούσαν στο δρόμο για μια έρευνα και με ρωτούσαν την κλισέ ερώτηση «Πόσα βιβλία διαβάσατε φέτος;», θα απαντούσα «κανένα» και η έρευνα θα έβγαζε το λογικότατο συμπέρασμα ότι, παρέα με γύρω στα 4 εκατομμύρια συμπατριώτες μου, είμαι αμόρφωτος. Στατιστικά είμαι ένα ξύλο απελέκητο. Αντίθετα, τα άλλα 6 εκατομμύρια είναι πολύ πιο μορφωμένα από μένα, γιατί διάβασαν τις «Μάγισσες της Σμύρνης», ένα πολύτιμο αριστούργημα με επιμορφωτική αξία εφάμιλλη αυτής του «Βρες τον Γουόλι». Να τις χαίρεστε τις έρευνές σας.
Η αλήθεια είναι πως υπάρχουν 2 βιβλία που σκοπεύω να διαβάσω, ενώ ήδη τελειώνω την «Μεταμόρφωση» του Κάφκα, που με έχει απογοητεύσει λίγο. Το Cell του Στίβεν Κινγκ μου φαίνεται ενδιαφέρον, ενώ το Chasing Daylight το έχω αναφέρει παλιότερα και σύντομα θα το έχω στα χέρια μου. Αλλά τώρα είναι αργά, είμαι ένας αμόρφωτος.
Ίσως είναι καιρός να απομυθοποιήσουμε τα βιβλία, δε νομίζετε;

Advertisements