Ακόμα δεν έχω συνέλεθει πλήρως από το σοκ και την ταλαιπωρία του γάμου. Σε αυτό βοηθάει και το γεγονός ότι χθες κοιμήθηκα στις 4 το πρωί, μόνο και μόνο για να δω για δεύτερη φορά το The Majestic με τον αγαπημένο μου Τζιμ Κάρρεϋ, ακόμα μια ταινία που οι κριτικοί έθαψαν και εγώ λάτρεψα.
Πάντως, κάποια πράγματα τα ξανασκέφτηκα. Ακούγοντας την ξαδέρφη μου να διατείνεται πως θα κάνει πολιτικό γάμο κάτι σκίρτησε μέσα μου. Σαν να ήθελα να της πω «Πού πα ρε Καραμήτρο;», αλλά δεν το έκανα. Ακόμα και με όλες τις γραφικότητες και την αναμφισβήτητη ταλαιπωρία και τα αστρονομικά ποσά που συνεπάγεται ο παραδοσιακός θρησκευτικός γάμος, δεν μπορεί σε καμία περίπτωση να συγκριθεί με τον άχαρο πολιτικό γάμο. Είναι τόσο ψυχρός και απρόσωπος, που στην πραγματικότητα αποτελεί περισσότερο γελοιοποίηση του θεσμού του γάμου, παρά εναλλακτική επιλογή. Και αυτό το λέει ένας άνθρωπος που σιχαίνεται εξίσου την εκκλησία και τη γραφειοκρατία.
Νοείται γάμος χωρίς παρανυφάκια; Χωρίς «Η δε γυνή ίνα φοβήται τον άνδρα»; Με έναν άχαρο γραφειοκράτη στη θέση του γραφικού παπά; Ναι, αυτός είναι ο πολιτικός γάμος: Ένα ανάλατο φαγητό, ένας καφές χωρίς ζάχαρη. Ναι, κοστίζει λιγότερο. Όμως μπορεί μια χούφτα χρήματα στην τσέπη να ισοσταθμίσει όλα αυτά που χάνεις; Όχι, ποτέ.
Και είναι και το γλέντι. Συνήθως, μετά από έναν πολιτικό γάμο ακολουθεί μία συγκέντρωση (ούτε καν γλέντι δεν μπορείς να το πεις), με εμετικά γλυκανάλατη μουσική και καλεσμένους καρφιτσωμένους στις καρέκλες τους. Ούτε η Έφη Θώδη να τραγουδάει «Γλύκα Γλύκα», ούτε οι χορευταράδες από τα δύο σόγια να σπάνε ποτήρια και να κάνουν φιγούρες στην πίστα, τίποτα: Σαν να πηγαίνεις μια βραδιά στο Μέγαρο. Όπως και να το κάνουμε, όσο άθλια κι αν ακούγεται στα αθηναϊκά αυτιά μου η προφορά της Θώδη και των λοιπών ανάλογων αοιδών, όσο κι αν δεν έχω ποτέ σηκωθεί σε γάμο να χορέψω, παρατηρώ πως έτσι διασκεδάζει ο κόσμος. Βλέπεις χαρούμενα πρόσωπα να στροβιλίζονται με πάθος σε έναν χορό που κατέχουν καλά, να μπλέκουν με άτομα που δεν ξέρουν και να χορεύουν όλοι μαζί τραγουδώντας δυνατά, να δ ι α σ κ ε δ ά ζ ο υ ν, με όλη τη σημασία της λέξης. Όσο δε μου αρέσουν τα βλάχικα τραγούδια, άλλο τόσο λατρεύω να βλέπω χαμογελαστούς ανθρώπους. Και αν προϋπόθεση για να βλέπω περισσότερα χαμόγελα είναι να ακούω μουσική που δε μου αρέσει, θα την κάνω τη θυσία. Έχετε πάει σε πολιτικό γάμο; Όλοι οι κοστουμαρισμένοι χαμογελάνε με το σταγονόμετρο, σφιγμένοι σαν τις γραβάτες τους. Στο παραδοσιακό γλέντι, οι καλεσμένοι πετάνε κοστούμια και γραβάτες στην καρέκλα και διασκεδάζουν με την ψυχή τους. Γι’αυτό άλλωστε το λένε και γλέντι: Ο κόσμος γλεντάει, δεν παρακολουθεί μια τελετή, αλλά συμμετέχει ενεργά σε αυτήν. Δεν παντρεύεσαι κάθε μέρα, κοπελιά! Τι θες να θυμάσαι από το γάμο σου; Εκατό μουρτζούφληδες ή εκατό χαμόγελα; Εσύ αποφασίζεις…

Advertisements