Εκτάκτως σήμερα 2 κειμενάκια! Ας όψεται ο Γκόγκος και οι απορίες του!!!
Φοβερή βροχή, λοιπόν, η σημερινή. Όταν ξέσπασε ήμουν στο κέντρο. Έβλεπα γύρω μου παντού ανθρώπους να τρέχουν να κρυφτούν, σαν τις γάτες που ψάχνουν να βρουν κρυψώνα όταν υποψιάζονται πως το αφεντικό τους σκοπεύει να τις κάνει μπάνιο. Εγώ δεν έκανα τίποτα τέτοιο. Χωρίς ομπρέλα, με το κοντομάνικο μπλουζάκι που φόραγα από το πρωί, απόλαυσα μία-μία τις σταγόνες που έπεφταν πάνω μου, και μπορώ να πω ότι τελικά το διασκέδασα! (μέχρι να φανούν τα πρώτα συμπτώματα της πνευμονίας, βέβαια…) Άλλωστε, πιστεύω πως η βροχή είναι λίγο-πολύ σαν το βιασμό: Αν δεν μπορείς να την αποφύγεις, τουλάχιστον απόλαυσέ την.
Θέλω σε αυτό το σημείο να αναφερθώ σε έναν από τους λιγότερο γνωστούς προέδρους των Ηνωμένων Πολιτειών, τον Ουίλιαμ Χένρι Χάρισον. Γιατί δεν είναι γνωστός; Γιατί η θητεία του κράτησε μόλις έναν μήνα, κι αυτός στο νεκροκρέβατο.
Αυτός ο περίεργος τύπος, λοιπόν, αφού έθεσε δύο φορές υποψηφιότητα για Πρόεδρος και έχασε, κατάφερε τελικά να εκλεγεί το 1840. Για να δείξει την ενεργητικότητά του, αποφάσισε να πάει να αναλάβει τα καθήκοντά του έφιππος, χωρίς να φοράει παλτό και καπέλο σε μία από τις πιο κρύες και χιονισμένες μέρες του χρόνου. Εκείνη τη νύχτα εμφανίστηκαν τα συμπτώματα της πνευμονίας, και ένα μήνα μετά ο Χάρισον ήρθε σε ορθή γωνία με τα κυπαρίσσια.
Και λοιπόν; Ο Χάρισον κατάφερε να πραγματοποιήσει το όνειρό του: Κατάφερε να γίνει πρόεδρος των ΗΠΑ, έστω και αν δεν πρόλαβε να κυβερνήσει. Πέθανε με την ικανοποίηση ότι τα κατάφερε, ότι πρόλαβε να απολάυσει τη νίκη του έστω και για μία νύχτα, εξαιτίας της ανοησίας του να βγει χωρίς παλτό μεσα στο κρύο.
Ξέρετε κάτι; Αν μπορούσα να επιλέξω πώς θα ζήσω την τελευταία μου νύχτα πάνω στη Γη, κάπως έτσι θα το φανταζόμουνα: Απελευθερωμένος από τα άγχη μου, έχοντας εκπληρώσει το όνειρό μου, να τρέχω στο δρόμο κάτω από καταρρακτώδη βροχή και να νιώθω το νερό να καθαρίζει την ψυχή μου. Τόσο απλά…

Υ.Γ.: Το κείμενο αυτό είχε δημοσιευθεί παλιότερα στο forum των ΕΜΜΕ, αλλά νομίζω ότι είναι ακόμα πιο ταιριαστό σήμερα απ’ό,τι τότε!
Υ.Γ.2: Μη με θεωρείτε αναίσθητο που εξυμνώ τη βροχή την ίδια στιγμή που η μισή Ελλάδα πνίγεται στα απόνερά της…Απλώς προσπαθώ να εφαρμόσω στην πράξη το Always look on the bright side of life…

Advertisements