Με εκνευρίζουν οι προεκλογικές περίοδοι. Εκατομμύρια αφίσες, αφισούλες, φέιγ βολάν, εκλογικά κέντρα στη μέση του πεζοδρομίου, αντιπαθητικές φάτσες που χαμογελάνε αναγκαστικά στις φωτογραφίες τους, απελπιστικά κοινότοπα σλόγκαν και πομπώδεις ομιλίες μας κατακλύζουν πια σε καθημερινή βάση, με μοναδικό στόχο την ψήφο μας, και παράπλευρη απώλεια τα σμπαραλιασμένα νεύρα μας.
Δεν είμαι κατά της πολιτικής, αλλά είμαι κυνικός απέναντί της, Έτσι έχω μάθει να είμαι. Όταν ακούω όλους τους υποψηφίους να υπόσχονται τα ίδια ακριβώς πράγματα προεκλογικά, να επιτίθενται λεκτικά ο ένας στον άλλο, κι ας έχουν τις ίδιες απόψεις, να προσπαθούν να προσελκύσουν θύματα (ψηφοφόρους, κατά το κοινώς λεγόμενον…) αποκλειστικά με αθέμιτα μέσα, να προσπαθούν να πείσουν ότι είναι και αυτοί απλοί πολίτες, όταν βγάζουν 10πλάσια από τον μέσο Έλληνα, κυκλοφορούν με λιμουζίνες και αποφεύγουν τους «υπηκόους» τους, τότε δεν μπορώ να μην είμαι κυνικός απέναντί τους.
Και οι πολιτικές διαφημίσεις: Τις βρίσκω αηδιαστικές. Τα ίδια βαρετά χρώματα, τα ίδια ανούσια σλόγκαν, οι ίδιες λαστιχένιες φάτσες. Τουλάχιστον στις κανονικές διαφημίσεις κάποιος προσπαθεί να προωθήσει το προϊόν του, έχοντας την απαραίτητη αξιοπρέπεια ώστε να μην εμφανίζεται ο ίδιος. Αλλά στις πολιτικές διαφημίσεις, οι πολιτικοί είναι ΤΟ ΙΔΙΟ το προϊόν, και πρέπει να προωθήσουν τους εαυτούς τους. Αηδιαστικό.
Και μη νομίζετε ότι είμαι από αυτούς τους αδιάφορους Έλληνες τουρίστες, που δεν ασχολούνται με την πολιτική. Όμως, πείτε μου τι νόημα έχει μια ψήφος που μοιράζεται ανάμεσα στο τελευταίο Μaxim girl και μια τηλεψυχολόγο, που έχουν τόση σχέση με την πολιτική, όση ο Βοκάκκιος με τις μπουρνουζοπετσέτες. Με τα κριτήρια που καταθέτουμε την ψήφο μας, δε θα εκπλαγώ αν η πρώτη γυναίκα πρωθυπουργός στην Ελλάδα είναι σε λίγα χρόνια η Καλομοίρα!
Όχι πως πρόκειται για ελληνικό φαινόμενο, βέβαια. Ο Τζορτζ Όργουελ σε ένα απολαυστικό κείμενό του εκφράζει τη γνώμη του για την γλώσσα της πολιτικής, την οποία νομίζω πως όλοι θα’πρεπε να υιοθετήσουμε:
«Η γλώσσα της πολιτικής -και με μικρές αποκλίσεις αυτό ισχύει για όλα ανεξαιρέτως τα κόμματα, απ’τους δεξιούς ως τους αναρχικούς- έχει σχεδιαστεί να κάνει τα ψέματα να ακούγονται αληθοφανή, τη δολοφονία να φαίνεται αξιοσέβαστη και τον κοπανιστό αέρα να ανήκει στα στερεά σώματα»…

Advertisements