Αφιερωμένο σε όλους όσους για κάποιο λόγο μένουν μέσα Σάββατο βράδυ…

Στέρεο Νόβα – Προάστια

Σάββατο απόγευμα σε μια πλατεία
στριφογυρνάς χωρίς να δίνεις σημασία
Σκέφτεσαι μόνο ένα τυχαίο συνδυασμό
από αριθμούς για ένα σύστημα προπό
κι ένα λαχείο στην πίσω τσέπη κολλημένο
που η τύχη το’θελε να μείνει πεταμένο
Ένας ρυθμός στριφογυρνά στο μυαλό σου
σαν ένα ποδήλατο στη μέση του δρόμου
Έπαιξες κι έχασες, μα κάποια μέρα θα καταλάβεις
πως όταν ο κόσμος μένει ίδιος πρέπει εσύ ν’αλλάζεις
να προκαλείς, να γελάς, έχοντας ψηλά το κεφάλι
δυνάμωσε το μπάσο, νιώσε το σώμα σου πάλι
κοίταξε γύρω σου, καμιά ευχαρίστηση δεν είναι τζάμπα
μην είσαι ανίδεος, θα σε περνάνε για μαλάκα
Δεν κάνω τον έξυπνο, αν θέλεις βγάλε με από δω
το μόνο που θέλω είναι αγάπη, ειρήνη, σεβασμό
Χιλιάδες βλάκες διαστρεβλώνουν την αλήθεια
δεν υπερασπίζονται κανένα και ζουν στα παραμύθια
Κοίταξε, ο ήλιος αρχίζει να δύει
θα χαθούμε, ένας δρόμος ανοίγει
Έι, σε σένα μιλάω, δείξε μας το πιο καλό σου σημάδι
κι έλα μαζί μας, γιατί είναι Σάββατο βράδυ
Σάββατο βράδυ
Σάββατο βράδυ
Σάββατο βράδυ

Σάββατο βράδυ, σ’ένα κλαμπ στο χάος
κοιτάς τον κόσμο που χορεύει και τον κόσμο που δουλεύει
ένας φίλος περνάει, χαιρετάει και φεύγει
δεν υπάρχει νόημα, ο ρυθμός ανεβαίνει
Υπάρχει μόνο το κορμί σου και κάμποσοι άλλοι
τυχαίες σχέσεις που συμπίπτουν γιατί είναι Σάββατο βράδυ
Σάββατο βράδυ, σε μια γωνία
σκέφτεσαι τι είναι αυτό που’χει πιο μεγάλη σημασία
η θέση των άστρων ή η παγκόσμια ιστορία,
ένας μεγάλος έρωτας ή μια απλή συνουσία;
Πιο τρελός κόσμος δε θα μπορούσε να υπάρξει
δες τους πλούσιους, τους μεσαίους, την εργατική τάξη
Σε χτυπάνε και νομίζεις πως χτυπιέσαι όταν χορεύεις
γύρνα και χτύπα τους με όλα αυτά που εσύ πιστεύεις
αυτή είναι μια αιτία να μπορείς να γελάς
ή απλά κάποιοι στίχοι να μπορείς να τραγουδάς
Δες την ψυχή μου, είναι τόσο διχασμένη
σαν μια τίγρη που είναι στο κλουβί κλεισμένη
Κοίταξε, η ζωή μας ανήκει
δε θα χαθούμε, γιατί ένας δρόμος ανοίγει
Έι, σε σένα μιλάω, δείξε μας το πιο καλό σου σημάδι
κι έλα μαζί μας, γιατί είναι Σάββατο βράδυ
Σάββατο βράδυ
Σάββατο βράδυ
Σάββατο βράδυ

Σάββατο νύχτα, στο ρολόι στην πλατεία
παραμένεις μια ζωή στην αλητεία
με έναν σκύλο που γαβγίζει ό,τι περάσει
αυτό ειν’το τίποτα κι εκεί του λεωφορείου η στάση
Άκου τον χρόνο, τικ τακ, όταν περνάει πώς νιώθει
όταν εσύ ονειρεύεσαι η αγάπη πέφτει σαν χιόνι
σαν μια ιστορία που και οι δυο είμαστε χαμένοι
χαμένοι στο διάστημα, μα ποτέ χωρισμένοι
τυλιγμένοι κι οι δυο στο δικό μου παλτό
μέχρι το σπίτι σου κι εκεί σ’ένα στρώμα διπλό
Δύναμη τ’ουρανού, δύναμη της αγάπης
ελευθερία στην έκφραση, ζωή δίχως τάξη
Δες τι αργά που ο ήλιος ανεβαίνει
κι αυτό που ήθελα να γίνει πόσο ξεμακραίνει
Μες στην πρωινή δροσιά, πάνω στα φύλλα
μέσα στα μάτια μου τοπία ακατοίκητα
Δως μου την αγάπη σου για να πετάξω
δώσ μου ένα άλλο κόσμο να ζήσω ή να πεθάνω
στη χαρά, σ’αυτούς που πονάνε
στ’αδέρφια μου, σ’όσους δε βρίσκουν αιτία να γελάνε
Έι, σ’εσένα μιλάω, να φύγουμε μαζί
γιατί είναι Κυριακή πρωί
Κυριακή πρωί
Κυριακή πρωί…

Advertisements